اَلسّابِقُونَ اَلسّابِقون، اُولئکَ المُقَرَبون

کسی که از ارتفاعی بالاتر از بقیه افراد به محیط و اطراف محدوده اختیاراتش نگاه می‌کند، امورات را رصد می‌کند و گزارش می‌دهد؛ در واقع همان پیشقراولان. این صورآشکار این دستورجلسه است که شورای دیده‌بان‌های کنگره۶۰ به حقیقت این موضوع رسیده‌اند و از جان، مال و زمانشان گذشته‌اند. چه‌بسا روزها و هفته‌ها که در سرما و گرما هزاران کیلومتر طی مسیر کرده‌اند تا شعبه‌ای برای نجات افرادی که از نظر جامعه، انسان‌های قابل اعتمادی نیستند و ترد شده‌اند تأسیس شود.

اما در صورپنهان کسانی به عمق این خدمت دست پیدا کرده‌اند که بر بلندای قله آموزش‌ها و دریافت‌های ناب این سیستم الهی ایستاده‌اند و این به‌واسطه درک مقوله عشق، معرفت و ایمان شکل گرفته‌است. همانا که بزرگ‌ترین عبادت، خدمت به خلق خداست و این در سایه تزکیه و پالایش در مسیر نور و رحمت الهی مقدور است. طبق فرمایش آقای مهندس در سی‌دی آموزگار۲ افراد با سرشت خوب می‌توانند به انسان‌های نیازمند کمک کنند و همه انسان‌ها را دوست بدارند. عشق مانند پول است که اگر داشته باشی می‌توانی آن را خرج کنی و به دیگران بدهی؛ بنابراین دیده‌بان‌ها دانایی‌ را با تمرین و ممارست کسب کرده و با این زاویه دید گسترده؛ گذشت، عشق‌ بلاعوض و درس زندگی را در اختیار دیگران قرار می‌دهند.

به حرمت و اذن حضور در لژیون سردار به من این افتخار داده‌شد که با بیانی الکن عرض کنم، به‌درستی دیده‌بان‌ها مصداق آیه شریفه‌ای هستند که می‌گوید: 'اَلسّابِقُونَ اَلسّابِقون، اُولئکَ المُقَرَبون" همانا پیشگامانِ پیشگام، آن‌ها همان مقربان الهی هستند (سوره واقعه آیه ۱۰)؛  یعنی کسانی که در درجه‌ای از ایمان و نیکی‌کردن به انسان‌ها و اطاعت از فرامین‌ الهی زودتر از دیگر افراد اقدام می‌کنند و پیشی می‌گیرند، برای انجام این امر خطیر در بالاترین درجه نزد خداوند جای دارند. مترصد فرصت برای عشق بلاعوض به دردمندترین انسان‌ها هستند. البته خودشان هم روزگاری جزء این گروه بوده‌اند و در این سیستم‌ الهی به خواست و تلاش بسیار خودشان و به لطف خداوند درمان شده‌اند.

در مقوله جسم و روان و جهان‌بینی به تعادل رسیده‌اند و به‌همین‌ دلیل از عشق و نور درونی خود بهره‌‌مند شده و بدون هیچ چشم‌داشتی آن را در اختیار جهان هستی قرار دهند. من به این حقیقت پی‌برده‌ام که در این مقوله مهربان‌ترین، دلسوزترین و بی‌ادعاترین انسان‌ها را در این جایگاه خدمتی قرار می‌دهند؛ چون قرار است کاری کنند کارستان و آن هم نجات جان انسان‌ها است. "وَ مَن اَحیاها فَکَاَنَّما اَحیَا الناسَ جَمیعاً" هرکس انسانی را از مرگ نجات دهد، گویی همه مردم را زنده کرده است. ( سوره مائده آیه ۳۲). مگرنه این‌که زمانی تک‌تک ما همسفران و مسافران‌مان مردگان متحرکی بودیم؛ اما وقتی به اینجا آمدیم، در این سیستم الهی دیده شدیم، شنیده شدیم و عشق خدمتگزاران این مقال، به مثابه خون تازه‌ای بود که در رگ‌های خشکیده ما، به جریان درآمد و ما زنده شدیم.

خود من مانند تکه یخی شناور در دریای پرتلاطم غم و تردشدگی، سرگردان، ناامید، دل‌شکسته و خسته بودم، آمدم جان گرفتم. هویتم را پیدا کردم، وجود یخ‌زده‌ام گرم و گرم‌تر شد و الان در جایی هستم که بعد از سال‌ها احساس ارزشمندی می‌کنم. این مهم به‌ لطف خداوند و حضور آقای مهندس و خانواده محترمشان و تک‌تک اعضای محترم حاضر در شورای دیده‌بانی که بدون هیچ چشم‌داشتی برای ماندگاری و استواری پایه‌های این مجموعه نور و رحمت الهی زحمت می‌کشند اتفاق افتاد.

نکته قابل تأمل برای من از این دستورجلسه می‌تواند این باشد که آیا من می‌توانم در صورپنهان و آشکار دیده‌بان شهر وجودی خودم باشم؟ حالا که به من اذن حضور در لژیون پربرکت و پر از آموزش‌های ناب نوع‌دوستی داده شده‌است، آیا می‌توانم با دیدگاهی متفاوت مانند یک دیده‌بان که بربلندای دانش و آگاهی ایستاده است بشوم. چه‌بسا هر لحظه حضور با چشم و دلِ جان، در لژیون سردار برابر است با هزاران سال زندگی و آمدن و رفتن‌های متوالی بیرون از اینجا و مکان! من داستان‌هایی معجزه‌وار دیده و شنیده‌ام و باور دارم که بودن در کنار تک‌تک افراد حاضر در این لژیون و حضور در محضر استاد سردار که نماد عشق و محبت هستند، لطفی است بسیار بزرگ که خداوند شامل حال ما کرده‌است. اینجا انسان‌ها از جان و مال خود می‌گذرند تا بتوانند درد و غمی هرچند کوچک را از قلب انسان‌ها بردارند. امیدوارم کما فی السابق اذن حضورمان از درگاه رحمت حضرت دوست صادر شود.

نویسنده: راهنما همسفر اکرم (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فرحناز (لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان