English Version
This Site Is Available In English

دیدبان تنه‌ی درخت است، دیدبان زندگی خود باشیم

دیدبان تنه‌ی درخت است، دیدبان زندگی خود باشیم

اعضاء لژیون سردار در مورد دستور جلسه «هفته دیدبان» بیان کردند:

همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم):

گاهی در زندگی دیدن با نگاه کردن یکی نیست.  ممکن است چیزی درست مقابل چشمان ما باشد ولی آن را نبینیم؛ چون برای دیدن واقعی فقط چشم کافی نیست؛ بلکه دقت، آگاهی و مسئولیت لازم است. انسان زمانی می‌تواند در مسیر درست حرکت کند که بتواند شرایط را از زاویه‌ای وسیع‌تر ببیند. گاهی آن‌قدر درگیر مسائل روزمره می‌شویم که فقط اتفاقات نزدیک به خودمان را می‌بینیم؛ اما وقتی کمی فاصله می‌گیریم ارتباط بین اتفاقات مختلف را بهتر متوجه می‌شویم. ممکن است یک مسئله در ابتدا بسیار کوچک به نظر برسد؛ ولی اگر به آن توجه نشود به مرور می‌تواند تبدیل به مشکلی بزرگ شود. درست مانند ترک کوچکی که روی یک دیوار ایجاد می‌شود و اگر به آن رسیدگی نشود، ممکن است روزی تمام ساختمان را تحت تأثیر قرار دهد. به‌همین دلیل مسئولیت داشتن فقط انجام دادن چند کار مشخص نیست. گاهی مسئولیت یعنی مراقب بودن برای چیزهایی که هنوز اتفاق نیفتاده‌اند؛ یعنی بتوانیم نشانه‌ها را قبل از اینکه تبدیل به بحران شوند، تشخیص دهیم.

در کنگره60 دیده‌بان بودن فقط یک عنوان یا جایگاه نیست؛ بلکه نوعی نگاه کردن، بررسی کردن و احساس مسئولیت نسبت به مجموعه است. گاهی ممکن است موضوعی برای یک نفر کاملاً عادی باشد؛ اما برای فردی که از زاویه دیگری به آن نگاه می‌کند یک علامت مهم محسوب شود. اینجاست که تفاوت بین نگاه معمولی و نگاه مسئولانه مشخص می‌شود. یکی از زیبایی‌های این نگاه توجه به آینده است؛ یعنی فقط به این فکر نکنم که امروز چه اتفاقی افتاده است و از خودم بپرسم اگر این اتفاق ادامه پیدا کند مرا به کجا خواهد رساند؟ این سؤال ساده می‌تواند بسیاری از اشتباهات را قبل از بزرگ شدن متوقف کند.

به نظر من دیده‌بانی قبل از اینکه یک مسئولیت سازمانی باشد یک آموزش برای زندگی است. آموزش اینکه با دقت بیشتری ببینم و مسئولانه‌تر تصمیم بگیرم. این نوع نگاه کمک می‌کند قبل از اینکه مشکلی به مرحله جبران‌ناپذیر برسد برای آن چاره‌ای پیدا کنم و تعادل بین جزئی‌نگری و آینده‌نگری یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های یک دیده‌بان است.

من در زندگی خود می‌توانم یک دیده‌بان باشم. دیده‌بان رفتار، افکار و انتخاب‌های خودم. اگر هر روز کمی به عملکرد خودم توجه کنم شاید خیلی از اشتباهات قبل از بزرگ شدن اصلاح شود. گاهی لازم نیست اتفاق بزرگی بیفتد تا متوجه شوم نیاز به تغییر دارم و کافی است نشانه‌های کوچک را جدی بگیرم؛ زیرا بسیاری از اتفاقات بزرگ روزی از یک نشانه بسیار کوچک آغاز شده‌اند و شاید هنر واقعی دیدن فقط مشاهده کردن نباشد؛ بلکه فهمیدن چیزی باشد که هنوز برای دیگران آشکار نشده است و چه زیباست انسانی باشیم که هم مسیر خودش را ببیند و هم مراقب مسیری باشد که دیگران در آن حرکت می‌کنند و شاید یکی از درس‌های مهم دیده‌بانی برای من همین باشدکه دقیق ببینم، درست بفهمم و قبل از دیر شدن مسئولانه عمل کنم.

همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم):

هفته دیده‌بان را به همه‌ دیده‌بان‌های کنگره۶۰ تبریک می‌گویم. دیده‌بان‌ها ستون‌های کنگره هستند و بعد از بنیان کنگره۶۰ بالاترین جایگاه خدمتی را دارند. دیدبان‌ها از دور نظاره‌گر عملکرد افراد می‌باشند‌. آنان از گذرگاه‌های سختی عبور کردند تا به این جایگاه رسیده‌اند. طبق فرموده آقای مهندس: سیستم کنگره مانند یک درخت است و ریشه درخت بنیان کنگره۶۰ می‌باشد؛ تنه‌ی درخت، دیده‌بان‌ها؛ شاخه‌ها، ایجنت و مرزبانان و برگ‌ها، مسافران و همسفران می‌باشند.

اگر بخواهم این دستورجلسه را به لژیون سردار ربط بدهم و این درخت را برای اعضا لژیون سردار ترسیم کنم، ریشه درخت؛ نشانی در بی‌نشانی‌ است که هرگز اسمی از فرد آورده نمی‌شود و دیده نمی‌شوند. خودش می‌داند، خدای خودش و خدمت عاشقانه‌اش. ریشه‌ درخت که قوی باشد با هر طوفانی نمی‌لرزد و محکم در خاک ریشه می‌دواند. تنه‌ی درخت پهلوانان هستند؛ هرچه تنه قوی‌تر باشد، درخت استوارتر است. شاخه‌ها اعضای دنور هستند و اما برگ‌ها؛ اعضای سردار می‌باشند. هرچه درخت پربارتر و ثمره بیشتر باشد؛ در نتیجه شعب بیشتری تاسیس می‌شود.

قبل از ورودم به کنگره۶۰ درختی پوسیده بودم که از درون توسط خیلی از نیروهای منفی، کینه و نفرت، خشم و ناامیدی و... تسخیر شده بود. اکنون که در مسیر دانایی قرار گرفتم و آموزش می‌بینم و می‌بخشم، با تمام وجود به سیستمی که نجات‌دهنده من و خانواده‌ام بوده، هست و خواهد بود، عشق می‌ورزم.

اعضا کنگره۶۰ عضو لژیون سردار می‌شوند؛ چون یاد گرفته‌اند که چگونه پس‌انداز کنند و به درختان تنومند و استواری تبدیل شوند که هیچ طوفانی دیگر نتواند آن‌ها را از پا درآورد؛ چراکه در کنگره یاد گرفتیم که چگونه مشکلات را حل کنیم و پایه‌های مالی خود را محکم بنا کنیم. برای این عمل عظیم شکر شکر شکر!
معشوق به سامان شد تا باد چنین بادا کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

رابط خبری: همسفر فرحناز (لژیون سردار)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .