دیده‌بانان ستون‌های پنهان و استوار کنگره ۶۰

به نام قدرت مطلق الله

دیده‌بانان؛ ستون‌های پنهان و استوار کنگره ۶۰

در هر بنایی ستون‌هایی وجود دارد که شاید در نگاه اول دیده نشوند، اما تمام وزن و استحکام بنا بر دوش آن‌هاست. در کنگره ۶۰، این ستون‌ها همان دیده‌بانان هستند؛ انسان‌هایی که زندگی، وقت و توان خود را وقف ساختاری کرده‌اند که هزاران نفر در آن به رهایی، آرامش و بازسازی زندگی خود رسیده‌اند.
واژه «دیده‌بان» از «دیدن» می‌آید؛ یعنی کسی که می‌بیند، رصد می‌کند، بررسی می‌کند و در نهایت تصمیم می‌گیرد. این جایگاه فقط یک مسئولیت اداری نیست، بلکه یک تعهد انسانی است. طبق ساختار رسمی کنگره ۶۰، دیده‌بانان پس از بنیان‌گذار، بالاترین مرجع تصمیم‌گیری هستند و تمام قوانین، دستورات، جلسات، نظارت‌ها و سیاست‌گذاری‌ها زیر نظر آن‌ها انجام می‌شود.
این حجم از مسئولیت، نیازمند تعادل، دانایی، تجربه، صبر و عشق است؛ ویژگی‌هایی که در وجود تک‌تک دیده‌بانان دیده می‌شود. یکی از نکات مهم درباره دیده‌بانان این است که هیچ حقوقی دریافت نمی‌کنند و خدمتشان کاملاً داوطلبانه است. این یعنی دیده‌بان بودن یک شغل نیست؛ بلکه یک انتخاب عاشقانه برای خدمت است.
در بسیاری از شعب، اعضا شاید فقط نام دیده‌بان را بشنوند، اما حقیقت این است که آن‌ها در صور پنهان و آشکار کنگره حضور دارند؛ از تدوین قوانین تا نظارت بر اجرای آن‌ها، از بررسی مشکلات شعب تا تعیین اهداف سالانه، از انتخاب مرزبان و ایجنت‌ها تا رسیدگی به راهنمایان و تازه‌واردین. تقریباً هیچ بخش مهمی در کنگره وجود ندارد که دیده‌بانان در آن نقش نداشته باشند.
چرا باید به دیده‌بان احترام گذاشت؟ زیرا آرامش و نظم امروز کنگره، نتیجه تصمیم‌های دقیق و مسئولانه آن‌هاست. مسیر درمان و رهایی ما بر شانه‌های این عزیزان بنا شده است. اگر قوانین و ساختار مشخصی وجود نداشت، کنگره به یک جمع معمولی تبدیل می‌شد و خاصیت درمانی و آموزشی خود را از دست می‌داد.
آن‌ها بدون هیچ چشم‌داشتی برای رهایی انسان‌ها وقت می‌گذارند. همین است که بنیان محترم کنگره می‌فرماید: «دیده‌بانان ستون‌های کنگره هستند و بنای کنگره بر شانه‌های آن‌ها استوار است.» هفته دیده‌بان فرصتی برای قدردانی از این عزیزان است. در فرهنگ کنگره، سپاسگزاری یک اصل است و هفته دیده‌بان فرصتی است برای اینکه به‌صورت کلامی، قلبی و عملی از این عزیزان تقدیر کنیم.
قدردانی کلامی یعنی نوشتن دل‌نوشته و مشارکت کردن؛ قدردانی قلبی یعنی رعایت قوانین؛ و قدردانی عملی یعنی دادن پاکت. دیده‌بانان شاید همیشه در صحنه نباشند، شاید کمتر دیده شوند و شاید نامشان کمتر شنیده شود؛ اما حقیقت این است که اگر دیده‌بانان نبودند، کنگره ۶۰ امروز این‌گونه استوار، امن، منظم و موفق نبود.
آن‌ها چراغ‌هایی هستند که مسیر را روشن نگه می‌دارند و ستون‌هایی که بنا را استوار نگه می‌دارند؛ انسان‌هایی که از خود گذشتند تا ما بتوانیم دوباره خودمان را پیدا کنیم.
نگارش: راهنما مسافر سعید ل۴
تایپ: مسافر محمود ل۱۴
تنظیم و ارسال: مسافر جواد ل14