دلنوشته‌ مسافر حسین از لژیون سوم نمایندگی یوسف

بنام قدرت مطلق الله

مسافر حسین از لژیون سوم نمایندگی یوسف راجع به دستور جلسه هفته:  « هفته دیده‌بان »
دلنوشته خود را اینگونه به رشته تحریر درآورد.
وقتی به چهار سال دوران مصرف شیشه فکر می‌کنم، هنوز هم باورم نمی‌شود چطور آن روزها را پشت سر گذاشتم. روزهایی که مواد مخدر کم‌کم آرامش، خانواده، شخصیت و امیدم را از من گرفته بود و من هر روز بیشتر از خود واقعی‌ام فاصله می‌گرفتم. فکر می‌کردم شاید دیگر راه برگشتی وجود نداشته باشد و شاید زندگی من همین باشد.
اما خداوند در سخت‌ترین روزهای زندگی، مسیر کنگره ۶۰ را سر راهم قرار داد. مسیری که به من یاد داد درمان واقعی یعنی چه، مسیری که به من فرصت داد قدم‌به‌قدم خودم را پیدا کنم و دوباره زندگی کردن را یاد بگیرم.
امروز نزدیک سه سال است که رها هستم. وقتی می‌گویم «رهایی» ، فقط منظورم این نیست که دیگر شیشه مصرف نمی‌کنم؛ رهایی برای من یعنی دوباره پدر بودن، دوباره همسر بودن، دوباره آرامش داشتن، دوباره لبخند زدن و دوباره برای آینده برنامه داشتن.
در این مسیر، وقتی از کنگره ۶۰ صحبت می‌کنم، نمی‌توانم از دیده‌بانان عزیز صحبت نکنم. دیده‌بان بودن فقط یک جایگاه یا یک عنوان نیست؛ دیده‌بان بودن یعنی مسئولیت سنگینی را بر دوش گرفتن. یعنی سال‌ها تجربه، عشق، صبر و دانشی را که به دست آورده‌ای، برای نجات انسان‌های دیگر به کار بگیری. یعنی در روزهایی که شاید خیلی‌ها خسته شوند، همچنان بایستی و برای حفظ این مسیر تلاش کنی.
دیده‌بانان، نگهبانان حرمت‌ها و ارزش‌های کنگره هستند. کسانی که برای اینکه این چراغ روشن بماند، زحمت می‌کشند؛ برای اینکه انسان‌های گرفتار اعتیاد بتوانند روزی مثل من، از تاریکی بیرون بیایند و طعم رهایی را بچشند. شاید ما رهجوها خیلی از زحمت‌هایی را که پشت این جایگاه وجود دارد نبینیم. شاید فقط نتیجه را ببینیم؛ اما پشت این نتیجه، سال‌ها خدمت، تفکر، تجربه، تصمیم‌گیری و دلسوزی وجود دارد.
من امروز به عنوان کسی که چهار سال درگیر شیشه بود و حالا نزدیک سه سال است به لطف خدا و آموزش‌های کنگره ۶۰ به رهایی رسیده‌ام، می‌خواهم بگویم که ارزش کاری که شما انجام می‌دهید را با هیچ کلمه‌ای نمی‌توانم بیان کنم.
شاید یک نفر وارد کنگره شود و فقط فکر کند آمده تا مصرف موادش را کنار بگذارد؛ اما وقتی مسیر را ادامه می‌دهد، متوجه می‌شود که کنگره فقط درمان اعتیاد نیست، بلکه آموزش درست زندگی کردن است. و این مسیر بدون انسان‌هایی که سال‌ها برای حفظ و انتقال این آموزش‌ها خدمت کرده‌اند، به این شکل ادامه پیدا نمی‌کرد.
دیده‌بان عزیز؛ شاید خیلی از ما نتوانیم زحماتت را ببینیم، شاید خیلی وقت‌ها تشکر و قدردانی هم نکنیم؛ اما بدان که پشت هر رهایی، یک خانواده خوشحال، یک پدر یا مادر امیدوار و یک انسانی قرار دارد که دوباره فرصت زندگی پیدا کرده است.من یکی از همان انسان‌ها هستم.
من روزی درگیر شیشه بودم و امروز نزدیک سه سال است که رها هستم. برای همین وقتی هفته دیده‌بان می‌رسد، فقط یک تبریک ساده برایم نیست؛ فرصتی است برای اینکه از کسانی که برای ماندگاری این راه زحمت می‌کشند، از صمیم قلب تشکر کنم.
از خداوند بزرگ می‌خواهم به تمام دیده‌بانان عزیز کنگره ۶۰ سلامتی، آرامش و توان خدمت بیشتر عطا کند و این چراغی را که سال‌هاست برای نجات انسان‌ها روشن نگه داشته‌اید، همیشه روشن و پرفروغ باقی بماند.به احترام تمام دیده‌بانان عزیز کنگره ۶۰ سر تعظیم فرود می‌آورم و می‌گویم: هفته دیده‌بان بر همه دیده‌بانان عزیز و خدمتگزاران کنگره ۶۰ مبارک باد.
امیدوارم من هم بتوانم با ادامه دادن راه درست، با خدمت و با ساختن یک زندگی سالم، گوشه‌ای از محبت و زحماتی را که برای من و امثال من کشیده شده، جبران کنم.سپاسگزارم که هستید و این راه را برای انسان‌های گرفتار روشن نگه داشته‌اید.
ارادتمند شما مسافر حسین

رابط خبری وعکاس: مسافر رضا خدمتگزار سایت
ارسال به سایت: مسافر فرهادخدمتگزار سایت