در ابتدا هفته دیدهبان را خدمت تمامی دیدهبانان عزیز و با عشق کنگره۶۰ تبریک عرض نموده و از خداوند برای تکتک این عزیزان آرزوی سلامتی و شادکامی دارم. وقتی به دستور جلسه «هفته دیدهبان» فکر میکنم، به نظرم دیدهبان بودن فقط داشتن یک جایگاه در کنگره نیست؛ بلکه یک مسئولیت بسیار بزرگ است. دیدهبانان کسانی هستند که بایستی مراقب باشند مسیر کنگره همان مسیری باشد که از ابتدا برای آن پایهگذاری شده و هدف بنیان کنگره۶۰ (آقای مهندس حسین دژاکام) بوده است. ما شاید در ظاهر فقط قوانین و ساختار را ببینیم؛ اما پشت همین قوانین، سالها تجربه، تفکر و تلاش وجود دارد. به نظر من یکی از مهمترین وظایف دیدهبانان این است که اجازه ندهند مسائل شخصی و سلیقهای وارد تصمیمگیریهای مربوط به کنگره شوند؛ چون وقتی یک ساختار بزرگ شکل میگیرد، دیگر نمیشود فقط از زاویه دید یک فرد به آن نگاه کرد؛ بلکه بایستی منافع کل مجموعه را در نظر گرفت. دیدهبان باید آینده را ببیند، نه فقط نظارهگر شرایط امروز باشند.
گاهی ممکن است یک تصمیم یا یک قانون برای ما قابل درک نباشد و حتی با خواسته ما هماهنگ نباشد؛ به طوری که گاهی عدهای از اعضاء کنگره۶۰ در برابر آن تصمیم یا قانون تصویب شده، جبهه بگیرند؛ اما قطعاً پشت تکتک تصمیمات، تجربه و هدف مشخصی وجود دارد که ما هنوز آن را حس و درک نکردهایم؛ اینجاست که مفهوم اعتماد به ساختار برای ما پررنگ میشود؛ البته اعتماد به این معنا نیست که ما بدون تفکر حرکت کنیم؛ بلکه باید یاد بگیریم جایگاهها و مسئولیتها را بشناسیم و هرکس وظیفه خود را انجام دهد. من فکر میکنم اگر هر کدام از ما در جایگاه خودمان درست عمل کنیم، ساختار کنگره محکمتر میشود. یک همسفر شاید دیدهبان نباشد؛ اما میتواند با رعایت قوانین، احترام به دیگران و انجام درست مسئولیت خویش، به ساختار کمک کند. گاهی ما از مسئولیتهای بزرگ صحبت میکنیم؛ اما فراموش میکنیم که مسئولیتپذیری از مسائل خیلی ساده شروع میشود. از اینکه قانون را رعایت کنیم، در مورد دیگران زود قضاوت نکنیم و اگر خدمتی قبول می کنیم، آن را به نحواحسن انجام دهیم.
دیدهبانان در طول سالهای خدمت خود، با تجربهها و تصمیمهای مختلف، مسئولیت بزرگی را بر عهده گرفتهاند. این جایگاه بیشتر از اینکه امتیاز باشد، بار مسئولیت بسیار زیادی دارد؛ چون تصمیم یک دیدهبان فقط روی خود او اثر نمیگذارد؛ بلکه در مسیر افراد کثیری تأثیرگذار است. چیزی که در این هفته برای من اهمیت دارد؛ فقط تشکر از دیدهبانان نیست که قطعاً این مورد هم در جای خود اهمیت بسیار زیادی دارد و نشانه قدرشناسی همه ما میباشد. موضوع قدردانی در جای خود فوقالعاده مهم است؛ اما شناختن مفهوم جایگاه و مسئولیتی که این عزیزان بر عهده دارند، خیلی مهمتر میباشد. شاید بهترین نوع قدردانی ما این باشد که فقط از دیدهبانان انتظار نداشته باشیم؛ بلکه خودمان نیز سهم خود را در حفظ ساختار انجام دهیم.
اگر قرار است کنگره برای سالهای آینده نیز پابرجا بماند؛ باید هر نسل چیزی به آن اضافه کند و چیزی را که درست بوده، حفظ کند. هفته دیدهبان فرصتی در اختیار ما قرار میدهد که از خودم بپرسم: سهم من در این ساختار چیست؟ آیا فقط مصرفکننده امکانات کنگره هستم یا برای بهتر شدن آن قدمی برمیدارم؟ من به همه دیدهبانان کنگره۶۰ خداقوت میگویم و امیدوارم ما به عنوان یک همسفر بتوانیم با عمل سالم، رعایت قوانین و خدمت درست، قدردان واقعی زحمات آنها باشیم.
نویسنده: مرزبان همسفر طاهره
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابنسینا
- تعداد بازدید از این مطلب :
105