درس های زندگی

جلسه ششم از دور اول سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی خوانسار به استادی راهنمای مسافر قاسم نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه( وادی‌ ششم و تاثیر آن بر روی من)در روز سه شنبه ۲۹مرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود. 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان قاسم هستم یک مسافر

سپاسگزارم از نگهبان و دبیر عزیز، همچنین ایجنت محترم استاد عزیزم آقای هویدا. از گروه مرزبانی که اجازه دادند در جمع حلقه‌ی دوستان حضور داشته باشم و بتوانم خدمتی کنم و آموزش بگیرم تشکر می کنم. 

 همان‌طور که می‌دانید دستور جلسه وادی ششم هست: «حکم عقل را در قالب فرمانده، کاملا اجرا نماییم» 

ابتدا یک فلش‌بک کوتاهی بزنیم به وادی‌هایی که تا الان پشت سر گذاشتیم؛ همون‌ طور که می‌دانید ۱۴ وادی  چراغ و مسیر راه ما هستند، درس‌های زندگی ما هستند. یعنی ما اگر این ۱۴ وادی را به خوبی طی کنیم، تازه می‌توانیم به خودشناسی برسیم. 

وادی اول، وادی تفکر است. تفکر یک حرکت درونی برای رسیدن از یک مجهولی به یک معلوم و آغاز یک خلق است. 

حالا تفکر می‌کنیم می‌آییم جلو می‌رسیم به وادی دوم، این وادی، وادی‌ هست که انسان را از ناامیدی نجات میدهد. یکی از اضلاع مثلث جهالت ناامیدی می باشد؛ ترس، منیت، ناامیدی. این وادی می‌خواهد ما را از ناامیدی خارج کند. می‌گوید درست است که شما وارد تاریکی‌ها شدید، ولی اصولاً انسان تاریکی‌ها را برای رسیدن به روشنایی‌ها تجربه می کند.

خداوند در قرآن ۳۶۵ بار می‌گوید: «ولا خوفٌ» ترس به خودت راه نده، من هستم، من گره کار و همه گره‌های دیگر را باز می‌کنم. اگر گره‌ای برای شما زده شده است مطمئن باشید خیر و صلاح من و شما در این بوده است.

 این وادی را که پشت سر بگذاریم،تازه می‌رسیم به وادی سوم که وادی خودباوری است. این وادی ابتدا می‌گوید: «باید دانست…» تنها وادی‌ که با «باید» شروع میشود «باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند». اینجا درمانگر خودِ شخص است و باید مسئولیت اعمال خود را به عهده بگیرد.

پس وادی سوم، وادی خودباوریه؛ مسئولیت اعمال خود را باید به عهده بگیریم. اگر این چند کار را انجام دهیم خیلی پیشرفت می کنیم.

بعد می‌رسیم به وادی چهارم. می‌گوید اصلاً مسئولیت‌ها را به خداوند هم نباید بدهیم. پس اینجا قضیه‌ی دعا و نیایش و چه میشود؟ دعا و نیایش به جای خودش، ولی بایددر صراط مستقیم باشیم.  

 وادی پنجم می‌گوید این چهار وادی که کار کردید همه روی تفکر بود، حالا باید این تفکرات، این جهان‌بینی‌ها ، این متدی که یاد گرفتید، این روش‌هایی که یاد گرفتید، این درسایی که خواندید، همه را باید به عمل تبدیل کنید و از قوه به فعل دربیاورید . «تفکر قدرت مطلق حل نیست»؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن است. 

 این پنج وادی که پشت سر گذاشتیم، پیش‌نیاز وادی ششم است. عنوان وادی می گوید «حکم عقل را در قالب فرمانده کاملاً اجرا نماییم». اینکه بخواهید ناقص اجرا کنید به چه دردی می‌خورد؟ عقل پیامبر درون ماست، راهنمای درون ماست. عقل جزء صور پنهان ماست. عقل آغاز و پایان مشخصی ندارد. عقل از ذراتی تشکیل شده که ما هنوز نمی‌دانیم از چیست، ولی می‌دانیم هرچه هست از گوشت و پوست و استخوان نیست و ما باید حکم عقل را اجرا کنیم. 

 مغز فرمانروای کل بدن است مانند یک اپراتور، یک مبدل یا یک مترجم برای عقل انسان. برای اینکه حکم عقل درست باشد باید ورودی‌های عقل یعنی حس و اطلاعات درست باشد اگر نادرست بود عقل حکم اشتباه صادر می کند . 

ما در کنگره یاد می‌گیریم که این ورودی‌ها را پالایش کنیم. وقتی حسِ ما از طریق آموزش‌ها، حضور در جلسات و خدمت کردن تزکیه شود، ان زمان عقل می‌تواند به درستی عمل کند. وقتی می‌گوییم فرمانِ عقل، یعنی چیزی که در درون ماست و ما را راهنمایی‌ می‌کندتا بتوانیم بدونِ چون و چرا فرامین را اجرا کنیم. البته این به این معنی نیست که ما بی‌اشتباه هستیم؛ ما در مسیرِ یادگیری هستیم. 

در بخش پایانیِ صحبتم، می‌خواهم یه اشاره‌ خیلی مهم داشته باشم به مناسبت‌های پیش‌رو. ما در آستانه‌ی «هفته‌ی دیده‌بان» هستیم. این ایام فرصتی است برای اینکه همه‌ی ما نگاهی به مسیرِ طی‌شده داشته باشیم. اگر امروز اینجا هستیم، اگر امروز حال‌ ما خوب است، اگر داریم در صراط مستقیم قدم برمی‌داریم، همه‌‌ این ها در سایه‌ی زحمات بنیانِ کنگره ۶۰ و دیده‌بانان محترمی هست که صادقانه و بی‌ادعا راه را برای ما هموار کردند.لازم هست که همه‌ی ما قدردان باشیم. قدردانی فقط با زبان نیست؛ بلکه با عمل همراه است. از تمام عزیزانی که در جایگاه‌های مختلف خدمتی هستند؛ از ایجنت‌های محترم، از مرزبانان عزیز که قلبِ تپنده‌ی نمایندگی‌ها هستند، از راهنماهای صبور و دلسوز، و از تمامیِ خدمتگزارانِ سایت، نشریات، اوتی و سایر قسمت‌ها که بی‌ادعا در حال فعالیت هستند، صمیمانه تشکر می‌کنم.حمایت شما از این ساختار و این مسیر نشان‌دهنده‌ی درکِ بالای شما از جایگاهِ خدمت و مسئولیت‌پذیری است .ما باید یاد بگیریم که این ساختار، این آموزش‌ها و این محیط، یک امانتِ بزرگ در دست ما است . همه در برابرِ نگهداری و رشدِ این امانت مسئول هستیم. امیدوارم که همه‌ی ما بتوانیم در این هفته‌ها، با حضورِ پررنگ و با یک مشارکتِ آگاهانه، این قدردانی را به بهترین شکلِ ممکن به جا بیاوریم. در نهایت، از همه‌ی شما دوستان عزیزم که با دقت به این صحبت‌ها گوش دادید، تشکر می‌کنم. امیدوارم که همگی بتوانیم در مسیرِ تزکیه و پالایش، به فرمانِ عقل نزدیک‌تر شویم و زندگی‌مان را بر اساسِ آن تنظیم کنیم. ممنون از توجه و همراهیِ همه‌ی شما عزیزان.

تایپ ویرایش همسفر علی 

تنظیم و ارسال مسافر محمد 

مسافران نمایندگی خوانسار