از جرقه تفکر تا فرمان عقل

همسفر فاطمه در مورد دستور جلسه «وادی ششم (حکم عقل را در قالب فرمانده، کاملاً اجرا نماییم) و تاثیر آن روی من» مشارکت مکتوب ارائه کردند که در ادامه می‌خوانیم:
زمانی‌که خداوند انسان را خلق کرد و به او قوه اختیار داد، برای این‌که از عهده اختیار خود بتواند برآید و کارهایی که به ضررش است را انجام ندهد، عقل را به‌عنوان یک ابزار هدایت در انسان قرار داد تا انسان را در کارهای درست هدایت کند.

ما در وادی پنجم یاد گرفتیم که تفکر به‌ تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید حرکت را آغاز کنیم. زمانی‌که تصمیم به حرکت می‌گیریم، دنیای مادی به قدری جاذبه دارد که گاهی اوقات، اگر کسی را نداشته باشیم که از بیرون ما را هدایت کند قطعاً به بیراهه خواهیم رفت.

خداوند در بیرون برای ما پیامبران و قرآن را فرستاد تا در جاهایی که ما نمی‌دانیم چه کاری درست یا غلط است از سخنان پیامبران استفاده کنیم و همچنین راهنما را برای ما قرار داد و عقل را به‌عنوان پیامبر درونی در درون ما نهاد تا جاهایی که نمی‌دانیم حتماً به فرمان عقل عمل کنیم؛ چراکه در این دنیا گاهی دروغ گفتن و غیبت کردن بسیار جاذبه دارد. گاهی پول داشته باشیم و به دلیل جاذبه مادیات و زرق و برق دنیا، نخواهیم به کسی کمک مالی بکنیم و واقعاً اگر عقل نبود ما انسان‌ها خطاهای زیادی انجام می‌دادیم؛ یعنی شاید زمان بیشتری سپری می‌شد تا به نقطه‌ای که قرار است برسیم.

برای رسیدن به فرمان عقل باید از کارهای کوچک شروع کنیم. چرا باید از فرمان‌های کوچک شروع کنیم؟ اگر دقت بکنیم تمام مشکلات بزرگ ما در زندگی از همین مسائل کوچک شروع شده است؛ یعنی اگر ما در مسائل کوچک به فرمان عقل گوش بدهیم، مطمئن باشیم که ۹۵ درصد از مشکلات ما حل می‌شود.

به‌عنوان مثال کارگاه شروع می‌شود. من نباید طوری رفتار کنم که مرزبان به من تذکر بدهد که در کارگاه حاضر بشوم؛ چون ممکن است حتی یک جمله از صحبت‌های استاد یا مشارکت دوستان، برای من سودمند باشد و من را از مسیر اشتباهی که می‌روم هدایت بکند. فرمان عقل این است که اکنون باید در کارگاه حضور داشته باشم.

این‌که با هم‌ لژیونی خودم در بیرون از جلسه صحبت می‌کنم؛ این صحبت کردن و درد و دل کردن‌ها را بعداً هم فرصت دارم انجام دهم؛ اما اگر صحبت استاد و مشارکت‌ها تمام شد من از آموزش‌های زیادی عقب افتاده‌ام. این نیز فرمان عقل است.

آقای مهندس می‌فرمایند: «اگر عقل در بدن نباشد، جان در عذاب است» و این به همان معناست؛ یعنی به همان میزان که ما به فرمان عقل خود گوش بدهیم، در آسایش و آرامش هستیم و به همان میزان که در زندگی سختی و بیچارگی و مشکل داریم؛ یعنی به همان میزان به فرمان عقل خود گوش ندادیم.

نویسنده و رابط خبری: همسفر فاطمه م رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چالوس