جلسه هشتم از دوره هفتم لژیون سردار همسفران نمایندگی قیدار با استادی همسفر سکینه، نگهبانی همسفر سعیده و دبیری همسفر سمانه با دستور جلسه «وادی ششم و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۶ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت، گروه مرزبانی و همسفر سعیده نگهبان لژیون سردار که به من این اجازه را دادند که امروز در این جایگاه باشم تشکر میکنم. قبل از دستور جلسه میخواهم درباره مسائل مالی صحبت کنم. وقتی ما مریض میشویم یا سرما میخوریم میدانیم که حداقل یک یا دو میلیون تومان هزینه دارد. در خانوادههای ما به هر حال کسانی معتاد بودند که الان درمان شدهاند یا در حال درمان هستند. این افرادی که دچار اعتیاد هستند کل زندگی خود و خانواده را از نظر نظم، سلامتی و پسانداز به هم ریختهاند. همه زندگی یک معتاد بههم میریزد. وقتی وارد کنگره میشود و درمان را شروع میکند، این درمان به صورت رایگان انجام میگیرد. ما در کمپها میبینیم که هزینه زیادی میگیرند؛ ولی در کنگره اینطوری نیست و همه به صورت رایگان درمان میشوند. به نظر من صورت خوشی ندارد، وقتی که کنگره۶۰، یک کادو یا نعمت به این بزرگی را به ما و خانواده ما اهدا میکند ما هیچ بازگشتی نداشته باشیم و در قبال آن چیزی پرداخت نکنیم. بهتر است که من یا هرکسی که از نظر مالی توانایی دارد یک مقدار کنگره را حمایت کند. برای اینکه کسانی در بیرون از کنگره هستند که نیاز به درمان دارند و برای اینکه بتوانند وارد کنگره شوند، باید مسئولین بتوانند از پس هزینهها برآیند. مثل هزینههایی که برای مصارف انرژی لازم است.
وادی ششم به ما میگوید که عقل را به عنوان حاکم بپذیریم و اجرا کنیم و همه ما دوست داریم همیشه رفتارهای عاقلانه داشته باشیم و اصولا از آدمهای عاقل خوشمان میآید. همه ما این شکلی هستیم؛ ولی اینطوری نیست که انسان راحت بتواند تصمیمات درست بگیرد و به نقطه عقل نزدیک شود. در مقابل عقل یک نیروی خیلی بزرگ و مهمی در درون ما به نام نفس اماره وجود دارد که این نفس اماره ابزارهایی مثل ناامیدی، کینه، حسادت، مقایسه، دشمنی و خشم دارد که همه اینها اجازه نمیدهد ما به فرمان عقل نزدیک شویم و تصمیمات درست بگیریم. در درون ما عقل و نفس اماره مدام در حال مبارزه هستند. افکار منفی همیشه در ذهن ما هستند و ما نمیتوانیم آنها را حذف کنیم و فقط قادر به کنترل آنها هستیم تا اسیر آنها نشویم. من زمانی میتوانم این افکار منفی را کنترل کنم که بتوانم به خودم ارزش قائل شوم، اهیمت بدهم و خودم را دوست داشته باشم و همچنین خودم را بهخاطر کارهای اشتباهی که انجام دادهام سرزنش نکنم، چون این سرزنشها و لطمههایی که به خود میزنم در واقع باعث ناامیدی و شرمندگی میشود.
این دوست نداشتن خود باعث میشود که انسان دیگر نتواند کسان دیگری را هم دوست داشته باشد؛ وقتی کسی نتواند انسانهای دیگر را دوست داشته باشد آنها هم نمیتوانند درک درستی از انسان داشته باشند. چنین فردی دوست دارد؛ اگر حرفی زدند تلافی کند و اینها به طور مداوم در ذهن انسان میچرخد و برای اینکه بتواند از این افکار دور شود باید روی خود کار کند و این افکار منفی را کنترل کند و صبور باشد و با این کار تابآوری خود را بالا ببرد. باید این تصویر ذهنی که از خود و دیگران دارد را عوض کند تا بتواند با ابزارهای نفس اماره مبارزه و از آنها دوری کند، چون وقتی ما به افکار منفی اهمیت میدهیم دوستان ما میشوند و برای اینکه دوستان را بتوانیم از خود دور کنیم باید بتوانیم تابآوری خود را بیشتر کنیم.
با تفکر درست میتوانیم این افکار منفی و این نوشخارهای فکری را از خود دور کنیم. تنها چیزی که بهنظر من میتواند مقابل نفس اماره مبارزه کند، همین تفکر درست است. ما در وادی اول هم میخوانیم که با تفکر ساختارها آغاز میشود. تفکر درست در مقابل نوشخارهای فکری میتواند به ما کمک کند که از پس این نفس اماره بربیاییم تا بتوانیم خود را به سمت قلعه عقل بکشانیم و تصمیمات درست بگیرم و عقل را در ذهن خود حکم فرما کنیم تا بتوانیم به آرامش و صراط مستقیم برسیم.

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر حمزعلی
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار
- تعداد بازدید از این مطلب :
123