حکم عقل یعنی دستورات عقل

جلسه چهارم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ملاصدرا به استادی همسفر رویا، نگهبانی راهنما همسفر مهین و دبیری راهنما همسفر زهرا با دستور‌جلسه «حکم عقل را در قالب فرمانده کاملا اجرا نماییم » در روز دوشنبه ۲۶ مردادماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۴:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
ابتدا خداوند را شاکرم که توفیق داد امروز در جایگاه استادی در کنار شما دوستان عزیز و با محبت باشم. از ایجنت محترم، همسفر سعیده، و مرزبانان گرامی تشکر می‌کنم که اجازه خدمتگزاری در این جایگاه را به من دادند. همچنین از راهنمای خود سپاسگزارم؛ اگر امروز در این جایگاه قرار گرفته‌ام، بخش بزرگی از آن به دلیل آموزش‌های ناب و ارزشمند ایشان است.

دستور جلسه امروز «وادی ششم و تأثیر آن روی من» است. در پنج وادی گذشته، آموختیم که چگونه تفکر کنیم و مسیر درست تفکر را بیاموزیم. در وادی ششم می‌آموزیم که حکم عقل را در قالب فرمانده، کاملاً اجرا نماییم.

حکم عقل یعنی دستورات عقل را در جایگاه یک فرمانده بزرگ به اجرا درآوریم. زمانی که بتوانیم این فرامین را اجرا کنیم، قطعاً می‌توانیم به صلح، آرامش و حال خوب برسیم. این فرمانده آن‌قدر بزرگ و شایسته است که حتی می‌تواند روح ما را صیقل دهد.

کلمه «عقل» از واژه «عقال» به معنای مهار کردن و نگه داشتن می‌آید. در این وادی با صورپنهان نیز سر و کار داریم که نفس و عقل از جمله آن‌ها هستند. بعضی تصور می‌کنند جایگاه عقل در مغز است؛ اما اگر عقل فقط مربوط به مغز بود، با از بین رفتن جسم، عقل نیز از بین می‌رفت. عقل جزو صورپنهان است و پس از مرگ نیز با ما خواهد بود. خاطرات و حافظه نیز از بخش‌هایی هستند که با انسان باقی می‌مانند.

هنوز نمی‌دانیم عقل دقیقاً از چه موادی تشکیل شده است و شناخت کاملی از آن نداریم؛ فقط می‌دانیم که دارای عقل هستیم. کار عقل، سنجش و ارزیابی است و مانند میزان و ترازو عمل می‌کند. خواسته‌هایی که عقل آن‌ها را تأیید می‌کند، خواسته‌های معقول و خواسته‌هایی که عقل تأیید نمی‌کند، خواسته‌های نامعقول هستند.

با صورپنهان، نفس و عقل سر و کار داریم. وقتی می‌خواهیم تفکر کنیم، باید نیرویی وجود داشته باشد که بر تفکر ما نظارت کند و تشخیص دهد که تفکر ما درست است یا غلط. زمانی که تفکر می‌کنیم، عقل بر آن ناظر است. اگر بتوانیم تشخیص دهیم چه کاری درست یا غلط و چه کاری خوب یا بد است، آن زمان می‌توانیم بگوییم که در مسیر اجرای فرمان عقل قرار گرفته‌ایم.

هر انسانی درون خودش یک راهنما دارد؛ یک راهنمای بیرونی و یک راهنمای درونی. راهنمای بیرونی همان پیام‌آوران قدرت مطلق هستند و راهنمای درون، عقل است.

ما پیش از ورود به کنگره اطلاعات صحیحی از درمان نداشتیم و اطلاعات غلط را به عقل خود می‌دادیم. برای مثال، به ما گفته می‌شد سم‌زدایی کنیم، مصرف را به‌صورت ناگهانی قطع کنیم یا سقوط آزاد داشته باشیم. این اطلاعات اشتباه را به عقل می‌دادیم و عقل نیز بر اساس همان اطلاعات، فرمان اشتباه صادر می‌کرد و ما را به بیراهه می‌برد.

عقل ما فرّ ایزدی دارد و نشانی از قدرت مطلق است. هرقدر در صراط مستقیم حرکت کنیم و بتوانیم فرمان عقل را بیشتر به اجرا درآوریم، این نیروی الهی در ما قوی‌تر می‌شود. اما هرقدر از آن دور شویم، این نیرو ذره‌ذره ضعیف و تحلیل می‌رود و انسان را به سمت بدبختی و نابودی سوق می‌دهد.

در مقابل این فرمانده عادل، یعنی عقل، نیروی بسیار قوی، زیرک و نیرومندی به نام نفس اماره وجود دارد که اجازه نمی‌دهد فرامین عقل را به‌درستی اجرا کنیم. نفس اماره دائماً ما را به سمت منفی‌ها، ناامیدی، ترس، منیت، خودخواهی و افکار منفی هدایت می‌کند.

ما نمی‌توانیم یک‌باره فرمان عقل را به‌طور کامل اجرا کنیم. باید در کنگره آموزش صحیح دریافت کنیم، دانایی خود را بالا ببریم و قوه عقل را تقویت کنیم تا بتوانیم ذره‌ذره خواسته‌های نامعقول را حذف و خواسته‌های معقول را جایگزین و اجرا کنیم.

در دعای کنگره۶۰ می‌گوییم: «خداوندا، ما را به فرمان عقل نزدیک کن.» رسیدن به فرمان عقل، لزوماً از کارهای بزرگ شروع نمی‌شود؛ بلکه باید از کارهای کوچک آغاز کنیم. کارهایی مثل مسواک زدن به‌موقع، حمام کردن به‌موقع، حضور به‌موقع در کارگاه، حضور منظم در لژیون و نوشتن به‌موقع سی‌دی‌ها، همگی فرمان‌های کوچک عقل هستند.

وقتی بتوانیم همین فرمان‌های کوچک را اجرا کنیم، به‌تدریج توانایی اجرای فرمان‌های بزرگ‌تر را نیز پیدا خواهیم کرد. زمانی که از تاریکی‌ها خارج می‌شویم و به سمت روشنایی حرکت می‌کنیم، در حال آموزش گرفتن و ارتقای نفس خود هستیم. در این مسیر، دو نیرو در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند؛ صدای عقل و صدای نفس اماره. هر دو را می‌شنویم، اما زمانی که حال ما خوب نیست، معمولاً صدای نفس اماره را بیشتر می‌شنویم.

عقل می‌گوید: «همه چیز خوب می‌شود»، اما نفس اماره می‌گوید: «نمی‌شود» و ما را ناامید می‌کند. زمانی که این دو نیرو در مقابل یکدیگر قرار می‌گیرند، انسان با تزکیه و پالایش و حرکت در مسیر درست، به مرحله‌ای می‌رسد که می‌تواند به تعادل و آرامش دست پیدا کند و خواسته‌های خود را در مسیر صحیح قرار دهد.

همه موجودات دارای عقل جزئی هستند، اما انسان می‌تواند با آموزش صحیح و افزایش دانایی، به درک و شناخت بالاتری از عقل برسد. عقل کل مانند خورشیدی است که نور آن بر تمام هستی و نیستی می‌تابد.

هر اندازه به سمت صراط‌مستقیم حرکت کنیم و دانایی ما افزایش پیدا کند، نور عقل در وجود ما بیشتر می‌شود. اما هرقدر به سمت تاریکی‌ها حرکت کنیم، این نور ذره‌ذره کمتر می‌شود و انسان را به حال بد می‌رساند.

اگر انسان بتواند به فرمان عقل نزدیک شود، می‌تواند به درجات والاتری از انسانیت برسد و در صلح و آرامش زندگی کند. در وادی ششم مثالی از درخت زده می‌شود. یک درخت هنگامی که نور را در یک جهت می‌بیند، خود را به سمت نور می‌رساند؛ زیرا برای زنده ماندن، رشد کردن و بارور شدن به نور نیاز دارد و در نهایت می‌تواند به دیگران نیز کمک کند.

ما نیز به‌عنوان یک انسان، برای رسیدن به حال خوب باید از نور بهره‌مند شویم و بتوانیم خدمتگزار دیگران باشیم. اما تأثیر وادی ششم روی من چه بوده است؟

من بر اثر ضد ارزش‌ها وارد تاریکی شده بودم و در واقع در جهنم زندگی می‌کردم. نیروی عقل در من بسیار کم‌رنگ شده بود و همین باعث شده بود حال خوبی نداشته باشم و بیشتر صدای نفس اماره را بشنوم. حتی نمی‌توانستم کمکی به خودم کنم. به هرکسی که می‌گفتم «مرا درک کن»، حتی به راهنمایم، ایشان می‌گفتند: «درکت می‌کنم.»

تاریکی‌ها انسان را به سمت نابودی می‌برند و زمانی که در تاریکی هستیم، بیشتر صدای نفس اماره را می‌شنویم. زمانی که حالم بهتر شد، به یاد سخن راهنمایم افتادم که همیشه می‌گفتند: «اگر می‌خواهی حالت خوب شود، سی‌دی‌هایت را مرتب بنویس.»

خیلی تلاش و کوشش کردم و هنوز هم تلاش می‌کنم. حتی امروز که در این جایگاه نشسته‌ام، خودم را مستثنی نمی‌دانم و همچنان در حال آموزش گرفتن و نزدیک شدن به فرمان عقل هستم. همه ما می‌دانیم تا زمانی که نتوانیم فرمانبردار خوبی باشیم، قطعاً نمی‌توانیم فرمانده لایقی باشیم؛ چه در بیرون و چه در درون خودمان.

هدف همه ما از آمدن به کنگره این است که آموزش بگیریم، حضور داشته باشیم، دانایی خود را بالا ببریم و در نهایت به صلح و آرامش برسیم؛ و یکی از مهم‌ترین مسیرهای رسیدن به این آرامش، نزدیک شدن به فرمان عقل است. امیدوارم تک‌تک ما بتوانیم روزبه‌روز به فرمان عقل نزدیک‌تر شویم و من نیز بتوانم این آموزش‌ها را در زندگی خودم به اجرا درآورم و در نهایت همه ما در کنگره به حال خوب، آرامش و تعادل برسیم.

تایپیست: راهنمای ویلیام وایت همسفر فاطمه
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)، نگهبان‌سایت
ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون هفتم)، دبیرسایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیک‌آباد)