نوری که به ما می‌تابد

جلسه چهاردهم از دوره سی‌وچهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ملاصدرا به استادی همسفر زهرا، نگهبانی موقت همسفر مریم و دبیری موقت همسفر زکیه با دستورجلسه «حکم عقل را در قالب فرمانروا کاملاً اجرا نماییم.» روز دوشنبه ۲۶ مرداماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان جلسه، همسفر مریم کمال، تشکر را دارم که به بنده اجازه خدمت دادند. از مهندس دژاکام و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم و مدیون این عزیزان هستم که در این جایگاه قرار دارم. از راهنما، همسفر مهین، تشکر می‌کنم و از هم‌لژیونی‌های عزیزم که به بنده فرصت خدمتگزاری در این جایگاه را دادند.

دستور جلسه امروز «حکم عقل را در قالب فرمانروا کاملاً اجرا نماییم». وادی‌های اول تا پنجم را پشت سر گذاشته‌ایم، وادی‌ها به ما می‌گوید تفکر کنیم و در ادامه، وقتی تفکر کردیم، متوجه می‌شویم که بیهوده به این دنیا نیامده‌ایم و اینکه خودمان باید به فکر خودمان باشیم، مسائل حیاتی خودمان را به خداوند نسپاریم. از خودمان سلب مسئولیت نکنیم، تفکرِ تنها نمی‌تواند ما را به نتیجه برساند و باید حرکت کنیم.

این وادی یکی از مهم‌ترین بخش‌های صورپنهان انسان است که عقل نام دارد و در مورد آن صحبت می‌کند. عقل موضوعی است که آغاز و پایانی ندارد و باید به فرمان آن گوش بدهیم. چرا؟ زیرا اگر بخواهیم در مسیر درست زندگی به آرامش برسیم، باید به فرمان عقلمان، فرمانروای درونمان، گوش بدهیم تا بتواند ما را هدایت کند.

عقل مثل خورشیدی می‌ماند که به همه هستی می‌تابد. نوری که به ما می‌تابد، میزان نوری که ما دریافت می‌کنیم بستگی به خودمان دارد که بتوانیم در صراط‌مستقیم قرار بگیریم و نور و روزنه‌ای که باز می‌شود، کم باشد یا زیاد. اگر به سمت ارزش‌ها حرکت کنیم، این روزنه بازتر و بازتر می‌شود و نور بیشتری در وجود ما قرار می‌گیرد، اما اگر به سمت ضدارزش‌ها حرکت کنیم، این روزنه بسته می‌شود و ما در تاریکی‌ها قرار می‌گیریم.

افراد کمی هستند که در مورد عقل و جایگاه آن اطلاعات و آگاهی دارند. زمانی که اولین بار این وادی را خواندم، فکر می‌کردم که عقل تنها فکر کردن است؛ اما به مرور زمان که مطالعه بیشتری داشتم، متوجه شدم که این وادی در مورد روزمره زندگی من است و در کارهای روزانه می‌تواند به من کمک کند.

با کوچک‌ترین کارها، حتی یک جارو کردن ساده باید به فرمان عقل گوش دهم تا بتوانم به کارهای بزرگ نیز دسترسی پیدا کنم. این وادی کمک دیگری که به من کرد، این بود که پیش از هر واکنش، کمی صبر کنم و به آن فکر کنم. شاید قبلاً سریع تصمیم می‌گرفتم، سریع عصبی می‌شدم؛ اما اکنون نه، می‌توانم کمی خود را کنترل کنم و به عقلم رجوع کنم که آیا این کاری که می‌خواهم انجام بدهم درست است یا خیر. همین مکث کوتاه به من صبر می‌دهد و باعث می‌شود زود تصمیم نگیرم، سریع عکس‌العمل نشان ندهم و اینجاست که عقل به من خیلی کمک کرد.

موضوع دیگری که این وادی بیان می‌کند، این است که مسئولیت اشتباهات خودمان را پذیرا باشیم. اگر حرفی زدیم، کاری انجام دادیم، آن را قبول کنیم و بپذیریم. پذیرش این موضوع می‌تواند ما را به فرمان عقل نزدیک کند.

باید تلاش کنیم تا صدای عقلمان را بشنویم و فرمان‌ها را بشناسیم که چه کاری خوب و چه کاری بد است تا نیروی نفس نتواند ما را احاطه کند. اکثر اوقات ذهنم درگیر نیروهای نفس می‌شود و اجازه نمی‌دهند که صدای عقل را بشنوم و در بسیاری از کارها دچار اشتباه می‌شوم که درنهایت پشیمانی را برای من به دنبال دارد.

در این وادی ما باید یاد بگیریم که مسئولیت‌پذیر باشیم. اگر کار اشتباهی را انجام دادیم، مسئولیت آن کار را قبول کنیم و در پی جبرانش باشیم و مشکلات را گردن دیگران نیندازیم. پذیرش همین اشتباه می‌تواند برای ما شروع تغییر باشد. فرمان عقل همیشه راحت‌ترین راه نیست و خیلی سخت می‌شود یک نفر، شاید مانند خودِ من، به فرمان عقل برسد؛ زیرا ضدارزش‌ها و تفکرهای منفی زیادی را تجربه کرده‌ بودم، آن را اجرا کرد.

در پایان، امیدوار هستم بتوانیم با آموزش‌ها و تمرین در زندگی بیشتر به فرمان عقل نزدیک شوم و این آموزش‌ها تنها مختص کنگره نباشد و فقط نخواهیم اینجا بگوییم من وادی ششم را خواندم، تمرین کردم، اجرا کردم؛ اما خارج از کنگره شخص دیگری باشم. ان‌شاءالله که بتوانم هم در کنگره و هم بیرون از آن به فرمان عقل نزدیک شوم، اجرایی‌اش کنم و در زندگی به آرامش و آسایش برسم.

«رهایی ویلیام راهنما همسفر آسیه به راهنمایی راهنما همسفر فاطمه»

مرزبانان کشیک: همسفر الهه و مسافر محمد
تایپ: خدمتگزاران سایت
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
ارسال: همسفر میترا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیک‌آباد)