برای تغییر شرایط زندگی ابتدا باید از درون خودم شروع کنم

وادی ششم برای من ادامه مسیری است که با تفکر و حرکت آغاز شده و اکنون مرا با جایگاه عقل و فرمان عقل آشنا می‌کند. انسان در وجود خود خواسته‌ها و نیروهای مختلفی دارد و هر خواسته‌ای که در ذهن شکل می‌گیرد لزوماً درست و سازنده نیست. گاهی خواسته‌های نفس آن‌قدر پررنگ می‌شوند که انسان بدون فکر کردن به دنبال اجرای آن‌ها می‌رود و بعد با نتیجه‌ای روبه‌رو می‌شود که انتظارش را نداشته است. اینجاست که نقش عقل برایم معنا پیدا می‌کند؛ اینکه بتوانم میان خواسته‌های مختلف آنچه مرا به سمت ارزش‌ها و تکامل هدایت می‌کند انتخاب کنم. فرمان عقل به معنای نداشتن احساس یا خواسته نیست؛ بلکه یعنی بتوانم احساس و خواسته خود را بشناسم و اجازه ندهم هر چیزی که در لحظه به ذهنم رسید تبدیل به عمل شود. یاد گرفته‌ام بین احساس کردن و عمل کردن فاصله‌ای وجود دارد و در همین فاصله می‌توان انتخاب کرد.

این موضوع در زندگی روزمره از نحوه صحبت کردن و برخورد با دیگران گرفته تا تصمیم‌های مهم زندگی برایم کاربرد دارد. گاهی فرمان عقل یعنی صبر کردن، گاهی پذیرفتن یک اشتباه و گاهی انجام دادن کاری که سخت است؛ اما نتیجه درست‌تری دارد. اختیار نیز در این مسیر معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند؛ زیرا وقتی انسان اختیار انتخاب دارد در برابر انتخاب‌های خود نیز مسئول است. دیگر نمی‌توانم همیشه شرایط یا دیگران را دلیل رفتار و تصمیم‌های خود بدانم و لازم است سهم خودم را در اتفاقات زندگی ببینم. فرمان عقل یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه آموزش، تجربه و عمل کردن به آموخته‌هاست. ممکن است بدانم صبر خوب است، اما زمانی این آموزش در من شکل گرفته است که بتوانم در شرایط سخت واقعاً صبر کنم. ممکن است بدانم بخشش بهتر از کینه است، اما زمانی آن را آموخته‌ام که بتوانم در موقعیت دشوار از کینه عبور کنم. به همین دلیل دانستن به‌تنهایی کافی نیست و آنچه اهمیت دارد تبدیل آموزش به رفتار و عمل است.

امروز سعی می‌کنم قبل از واکنش نشان دادن، کمی مکث کنم و ببینم تصمیمی که می‌خواهم بگیرم، مرا به کدام سمت می‌برد. این مکث ساده باعث شده است در بسیاری از شرایط به جای واکنش‌های لحظه‌ای فرصت انتخاب آگاهانه داشته باشم. همچنین فهمیده‌ام رسیدن به فرمان عقل به معنای کامل و بی‌اشتباه شدن نیست؛ بلکه یعنی انسان بتواند اشتباهات خود را ببیند و مسیرش را اصلاح کند. هر انتخاب کوچک می‌تواند در ادامه زندگی تأثیر بزرگی داشته باشد و همین انتخاب‌های روزانه هستند که به‌تدریج شخصیت و مسیر انسان را می‌سازند. مسئولیت‌پذیری، صبر، کنترل خشم، انجام به‌موقع وظایف و انتخاب درست در شرایط سخت همگی میدان‌هایی برای تمرین فرمان عقل هستند. در این مسیر هیچ‌کس نمی‌تواند به جای من حرکت کند؛ دیگران می‌توانند آموزش دهند و راه را نشان دهند؛ اما انتخاب و عمل بر عهده خودم است.

هرچه بیشتر این موضوع را می‌فهمم کمتر به دنبال مقصر بیرونی می‌گردم و بیشتر به این فکر می‌کنم که در هر شرایطی چه کاری از دست خودم برمی‌آید. آموخته‌ام که اختیار به معنای انجام هر کاری که دلم می‌خواهد نیست؛ بلکه توانایی انتخاب آگاهانه میان خواسته‌های مختلف است. گاهی انتخاب درست همان کاری نیست که در لحظه برایم لذت‌بخش است؛ بلکه کاری است که نتیجه آن در ادامه مسیر به تعادل و آرامش می‌رسد. این نگاه باعث شده رابطه‌ام با خودم نیز تغییر کند؛ به جای سرزنش کردن بیشتر تلاش می‌کنم اشتباهاتم را ببینم و از آن‌ها آموزش بگیرم. فرمان عقل برای من مقصدی نیست که یک‌باره به آن برسم، بلکه مسیری است که باید با آموزش، تفکر و عمل در آن حرکت کنم. هر بار که در برابر یک خواسته نادرست می‌ایستم یا یک انتخاب درست انجام می‌دهم قدمی در این مسیر برداشته‌ام.

اکنون بیشتر مراقب افکار، خواسته‌ها و تصمیم‌هایم هستم؛ زیرا می‌دانم تغییر زندگی از همین انتخاب‌های کوچک آغاز می‌شود. آنچه برایم اهمیت دارد این است که آموزش‌ها فقط در ذهنم باقی نمانند و در رفتار و زندگی روزانه‌ام دیده شوند. در نهایت این مسیر به من یادآوری می‌کند که برای تغییر شرایط زندگی ابتدا باید از درون خودم شروع کنم و یاد بگیرم وجودم را به سمت نظم، تعادل و ارزش‌ها هدایت کنم. شاید رسیدن به فرمان عقل مسیری طولانی باشد؛ اما همین حرکت آگاهانه می‌تواند انسان را از آشفتگی به سوی آرامش و از دانستن به سوی عمل هدایت کند.

نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر دوم سایت
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد