یکی از جملاتی که در وادی ششم بسیار قابل تأمل است و در توصیف عقل بیان شده؛ عقل فناناپذیر است، از بین نمیرود و فر ایزدی دارد. فر ایزدی همان نور از جانب خدا است. همه ما انسانها و موجودات، مانند خانههایی هستیم که یک روزنه دارد و از آن روزنه نور وارد میشود، هرچه ما به طرف ارزشها حرکت کنیم این روزنه بزرگتر میشود و در نتیجه نور بیشتری که همان (عقل) است وارد خانههای ما میشود و هرچه به طرف تاریکیها حرکت میکنیم این روزنه تنگتر میشود و نور کمتری میآید. فردوسی میفرمایند: «ز من بگسلد فر ایزدی گر آیم به کژی و نابخردی» کسانی که خود را پالایش نموده، نور ایزدی برایشان منور شده بود و آنان که در دام ضدارزشها اسیر شدهاند، فر ایزدی از آنها رخت بربست، فر ایزدی باخودش نور، نعمت و فراوانی میآورد.
توجه کردن به فرمان عقل، کار خارقالعادهای نیست، از کارهای کوچک آغاز میشود، رعایت نظافت، نظم، احترام به حقوق دیگران، وظایف مربوط به خودت را به درستی انجام بدهی و بر اصلاح امور زندگی خودت تمرکز کنی؛ از همین کارها شروع کنیم تا پلهپله بتوانیم فرمانهای بزرگتر را اجرا کنیم. مطلب ارزشمند دیگری که از وادی ششم آموختم، حس است؛ اولین نیروی محرک به کار افتادن عقل، من حسهایم را نادیده میگرفتم و فکر میکردم که تاثیری در تصمیمات من ندارند؛ در صورتی که زمانی حسهای من آلوده باشند، عقل هم فرمانهای اشتباه صادر میکند، پس نیازمندیم که حسهایمان را پاکسازی کنیم، چگونه؟
خودمان را پلهپله و آهسته تزکیه و پالایش کنیم، هیچکس به یک شب عابد و زاهد نمیشود، با قدم گذاشتن در مسیر ارزشها، به قوانین الهی توجه کنیم از قضاوت دیگران پرهیز کنیم، از حسی که پر از کینه و تنفر است، نمیتوان توقع داشت که تصمیمات درستی در زندگی بگیرد؛ زیرا دادههای اشتباه به عقل منتقل میکند و عقل را به خطا میاندازد تا جایی که عقل، همان که فر ایزدی دارد صدایش شنیده نمیشود. مولانا از شمس میپرسد: «از کجا بدانیم که در راه خدا هستیم؟» و شمس در جواب گفت: اگر هر روز دلت مهربانتر میشود، اگر کینهها کمتر و آرامشت بیشتر میشود و اگر در سختیها امیدت را از دست نمیدهی، بدان که راه را درست آمدهای.
نویسنده، ویرایش و ارسال: همسفر سهیلا رهجوی همسفر مرضیه (لژیون اول)
همسفران نمایندگی اسلامآبادغرب
- تعداد بازدید از این مطلب :
65