English Version
This Site Is Available In English

تفاوت انسان با حیوان در تعقل کردن است

تفاوت انسان با حیوان در تعقل کردن است

تیتر وادی‌ ششم می‌گوید: «حکم عقل‌ را‌ در قالب فرمانده، کاملاً اجرا نماییم». وادی ششم به من یادآوری می‌کند که با پرورش تفکر سالم می‌توانم نقش خود را در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ پررنگ‌تر‌ و‌ مؤثرتر کنم. عقل‌ یکی‌ از‌ مهم‌ترین و‌ سرنوشت‌سازترین‌ مسائلی است که آغاز‌ و‌ پایان مشخصی ندارد‌ و نشانی از قدرت مافوق‌ یعنی همان خداوند است‌ و یا‌‌ به دیگر‌ سخن فرّ ایزدی دارد و انسان را‌ به صراط مستقیم و رسیدن‌ به هدف والای‌‌ انسانی که همان صلح و‌ آرامش است هدایت می‌کند.

البته گاهی ممکن است عقل‌ هم‌ براساس اطلاعات‌ اشتباه تصمیم نادرست بگیرد؛‌‌‌‌ زيرا ممکن است‌‌‌‌ مورد حیله‌ و تزویر رؤسای‌‌‌‌ قبایل‌ وحشی‌ (نفس‌اماره) قرار‌ بگیرد که‌‌ در این شرایط فرمانروا‌ از قدرت کنار گذاشته می‌شود‌‌‌ و‌ زمام امور در اختیار نفس‌اماره‌‌‌ قرار می‌گیرد.‌

عقل‌ جزء‌ صورپنهان‌ است و‌ از‌ موادی‌ تشکیل شده‌‌ که ما‌ هنوز ذره‌ای از آن را نمی‌دانیم؛ به‌ همین‌ دلیل فناناپذیر است و حتی با مرگ هم‌ از بین نمی‌رود، چرا؟ چون عقل‌ هرچه‌ که باشد از‌ پوست، گوشت و استخوان‌ نیست.‌ گاهی ممکن‌ است ما عقل‌ را‌ با‌ مغز‌‌ اشتباه بگیرم؛ درصورتی‌که مغز جایگاه‌ یا بهتر است‌ بگوییم‌ مترجمی‌ برای‌‌ عقل‌ می‌باشد همانند زبان که‌ وسیله‌ و ابزاری‌‌‌‌‌ برای چشیدن‌‌ و‌ سخن‌ گفتن است.

عقل‌ از واژه‌ عقال‌ گرفته‌ شده‌ که به‌ معنی هدایت‌کننده است. عقل کل مانند خورشیدی است که‌‌ بر‌ تمامی هستی و نیستی می‌تابد. هرچه ما به‌ طرف ارزش‌ها حرکت کنیم از عقل‌‌‌ بیشتری‌ برخوردار می‌شویم؛ یعنی هرچه انسان در کارهايش حساب‌شده تصمیم بگیرد‌ از آسایش و آرامش‌ بیشتری برخوردار است.

انسان زمانی می‌تواند‌ متوجه بشود‌ چه‌ کارهایی‌‌‌ اشتباه یا درست است‌‌ که‌‌‌‌ به‌ فرمان عقل‌‌‌ نزدیک‌ شده باشد. فرمان عقل‌ چیزهای عجیب و‌ غريبی نیست؛ درواقع همین مسائل پیش‌پا افتاده مانند حمام رفتن، جارو کردن خانه، سرکار‌‌ رفتن و پس‌انداز کردن است که‌ می‌تواند فرمان عقل باشد. اگر ما بتوانيم‌ این فرمان‌های کوچک را‌ به خوبی‌ اجرا کنیم، قادر به انجام فرمان‌های‌ بزرگ نیز می‌شویم.‌

گاهی ممکن‌ است ما در شرایطی قرار بگیریم که اوضاع و‌ احوال به نفع ما نباشد. در‌چنین شرایطی صدایی از درون به ما می‌گوید: ناامید نباش، شرایط و اوضاع عوض می‌شود.‌ این صدا، صدای عقل است؛ البته‌ بلافاصله صدای‌ دیگری‌ در درون ما می‌گوید:‌ زندگی پوچ و بی‌ارزش است.‌ این صدا انسان را به عمق تاریکی و‌ ناامیدی فرو می‌برد.‌ چنین صدایی، صدای نفس‌اماره است. نفس‌اماره‌ بالاترین مرتبه‌ نفس در‌ حیوان است.‌

تفاوت انسان با حیوان در تعقل کردن است. نفس دیگری که می‌خواهد‌ از انهدام کامل شهر وجودی انسان جلوگیری کند، نفس‌لوامه است. این‌ نفس شروع به‌ سرزنش و نکوهش‌ انسان می‌کند‌ تا از این‌‌ طریق بتواند انسان را از خواب گران بیدار کند و قدرت‌‌ را به آرامی و بدون جنگ و خونریزی از نفس‌اماره پس بگیرد و شرایط را کمی برای انسان بهتر کند.

اگر‌ انسان بتواند از ضد ارزش‌ها‌ دوری کند و به سوی ارزش‌ها حرکت کند و کاملاً تصفیه و‌ پالایش بشود از این طریق‌ می‌تواند به نفسی‌ دیگر به‌نام نفس‌مطمئنه‌ دست‌ بيابد. چنین روزی روز‌ فرمانروای‌ عادل یعنی همان عقل است.

ما باید‌‌ بدانیم که از فرماندهی نفس‌اماره از نظر مکانی یک مو فاصله است؛ ولی از نظر زمانی هزاران سال طول‌ می‌کشد، پس آن کنیم که فرمان است.

نویسنده: همسفر حکیمه رهجوی راهنما همسفر هما (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر هما (لژیون نهم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .