در حقیقت ما از طریق عدالت می خواهیم به تعادل برسیم

جلسه چهارم از دوره یازدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰  ، نمایندگی قشم به استادی مسافر حامد  ، نگهبانی مسافر ابوذر و دبیری مسافر ابراهیم با دستور جلسه ( عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر ند؟) در روز یکشنبه ۱۸ مرداد ماه ۱۴۰۵ در محل دانشگاه خوارزمی آغاز به کار کرد   . 

خلاصه سخنان استاد   ؛ 

دستور جلسات در کنگره چراغ راهی هستند که می‌توانیم در طول مسیر درمان از آن‌ها استفاده کنیم چه‌بسا هر بار که این دستور جلسات برای ما تکرار می‌شوند یک یادآوری است تا دوباره خود را در همان راهی که هستیم قرار دهیم.

عدالت برگرفته از تعادل است همان‌طور که جناب مهندس همیشه یادآوری می‌کنند هر چیزی یا هر شخصیتی باید در جای مناسب خودش قرار داشته باشد عدالت، معرفت و عمل سالم مهم‌ترین رکن‌هایی هستند که در کنگره همگی به آن‌ها باور داریم همان‌طور که در نوشتارهای کنگره آمده است درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است در حقیقت ما از طریق عدالت می‌خواهیم به تعادل برسیم من همیشه وقتی به کلمه عدالت فکر می‌کنم به این موضوع می‌رسم که عدالت نباید با مساوات اشتباه گرفته شود و همه دوستان هم این موضوع را می‌دانند اگر بخواهم مثالی بزنم یک گل کاکتوس یا گل رز را در نظر بگیرید عدالت و شرایطی که برای رشد آن باید فراهم باشد این است که در شرایط مناسب خودش قرار داشته باشد تا بتواند رشد کند حال اگر بخواهیم از روی دلسوزی محل قرار گرفتن آن را جابه‌جا کنیم و آن را در مکانی خنک قرار دهیم آن گل قادر به رشد کردن نخواهد بود بلکه باید در شرایط خودش قرار بگیرد.

عدالت در کنگره این است که روز اولی که من وارد کنگره شدم همانند تک‌تک رهجوها روی صندلی قرار گرفتم و در کنار بقیه نشستم و همه از یک نوع آموزش برخوردار بودیم مطلب بعدی این است که آیا افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ من به این سؤال دو جواب دارم می‌توانیم بگوییم بله و هم می‌توان گفت خیر همان‌طور که یک رهجوی تازه‌وارد به کنگره با یک مسافر سفر دوم با هم برابر نیستند یک سفر اولی و یک سفر دومی نیز شرایط یکسانی با هم ندارند ولی از نظر آموزش همه یک نوع آموزش دریافت می‌کنند رهجوی تازه‌وارد بعد از گذراندن سه جلسه تازه‌واردین وارد لژیون و سفر اول می‌شود و آموزش‌هایی را فرا می‌گیرد و در کنار بقیه دوستان در جلسه حضور پیدا می‌کند حالا بستگی به منِ حامد دارد که چه اندازه از آموزشی که در اختیار من است بتوانم استفاده کنم و خودم را در مسیر درست قرار دهم.

من همیشه دوست داشتم در کنگره جایگاه خدمتی داشته باشم ولی با گذشت زمان و در طول سفر فهمیدم هدف من در سفر اول این است که به درمان برسم و وقتی وارد سفر دوم شدم آن موقع می‌توانم خدمت بگیرم در سفر دوم هم موضوعی وجود دارد که باز به عدالت برمی‌گردد یک فرد در کنگره آموزش می‌گیرد و بعد از رهایی از بند مواد خدمتگزار می‌شود حالا آن شخصی که به دیگران خدمت می‌کند با رهجویی که هنوز سفر خود را به پایان نرسانده است در طول سفر برابر نیست و جایگاه‌ها در کنگره بر اساس خدمتی است که فرد انجام می‌دهد من وقتی شال نارنجی یا دیگر شال‌های رنگی را بر گردن راهنمای خود می‌بینم می‌دانم همه این شال‌ها بر اساس خدمتی است که افراد انجام می‌دهند و احترامی که منِ مسافر باید برای آن جایگاه قائل باشم پس اینجا است که می‌شود گفت در کنگره عدالت برای همه افراد هم برابر است و هم برابر نیست.

ویرایش، تائپ و ارسال   : مسافر سجاد