همیشه فکر میکردم اگر شرایط زندگیام عوض شود، همه مشکلاتم حل میشود؛ اما وقتی این سیدی را گوش دادم، فهمیدم مشکل اصلی، «شرایط» نیست، بلکه آن «جایگاهی» است که در آن گیر کردهام. فهمیدم تا وقتی جایگاه فکری و درونیام تغییر نکند، حتی اگر به جایگاه بهتری هم برسم، چون ظرفیتش را ندارم، دوباره به نقطه اول سقوط میکنم.
در زندگی خودم متوجه شدم هر جایگاهی که دارم چه نقش یک رهجو در کنگره۶۰ باشد، چه جایگاه شغلیام در جامعه یا نقشم در خانواده نیازمند یک «ظرفیت» متناسب است.
اگر زودتر از موعد و بدون اینکه درونم رشد کرده باشد، مسئولیتی را بپذیرم، آن جایگاه برای خودم و اطرافیانم فقط تخریب به بار میآورد. تازه فهمیدم چرا خیلی وقتها در برابر تغییرات مقاومت میکردم؛ چون از ترس نداشتنن ظرفیت برای رها کردن عادتهای کهنه به جایگاه قبلیام چسبیده بودم و جرات حرکت نداشتم.
یاد گرفتم که برای تغییر دادن جایگاهم، راهی جز «انهدام ساختار قبلی» ندارم. باید آن تفکرات کهنه که حالا دیگر برایم کارایی ندارند را کنار بگذارم؛ هرچند این کار سخت است و گاهی از دست دادن همان تعادل ناپایدار قبلی برایم ترسناک است، اما چارهای نیست. فهمیدم اولین کاری که باید بعد از این تخریب انجام دهم، «تفکر کردن» است؛ نه یک تفکر سطحی، بلکه تفکری عمیق که بتواند ستونهای ساختار جدیدم را بسازد.
در نهایت برایم روشن شد که تغییرِ جایگاه، چیزی نیست که با ادعا یا حرف زدن به دست بیاید. این اتفاق، محصول صبر، آموزش دیدن و عمل کردن به دانستههاست.
برداشت من از سیدی «جایگاه» این است که دیگر نباید برای رسیدن به جایگاههای بالاتر عجله کنم؛ چون الان میدانم که همزمان با ارتقای جایگاه، باید ظرفیت درونم را هم وسیعتر کنم. فهمیدم رفتار امروز من، بازتاب جایگاه درونی من است. پس اگر دنبالِ حال خوش و تغییر واقعی هستم، باید تمرکزم را از «تغییر دیگران یا شرایط» بردارم و روی تغییر تفکر، آموزشپذیری و عمل سالم خودم بگذارم. میدانم تا وقتی ظرفیت نگهداری یک جایگاه در من تثبیت نشود، رسیدن به آن، نه تنها خوب نیست که دردسرساز هم خواهد بود.
برداشت از سیدی: «جایگاه» نوشته مهندس حسین دژاکام
نویسنده: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی محمدیپور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
31