شروع هر کاری تصمیم قوی می‌خواهد

دستور جلسه: عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟
سلام دوستان جمال هستم یک مسافر.
خدا را شکر که می‌توانم در کنگره، با آموزش‌هایی که در اختیارم قرار می‌گیرد، مسیر دانایی را طی کنم و به رشد خود کمک کنم. اگر بخواهم در مورد عدالت صحبتی داشته باشم، باید بگویم که این سفره بی‌کران کنگره ۶۰ برای تمام اعضای کنگره پهن است؛ هر آن‌کس که هر آنچه که بخواهد، می‌تواند اطعام کند و برداشت کند، آنگاه بیشتر ارتقا پیدا می‌کند.
یک تازه‌وارد در بدو ورود، اگر محکم و مصمم سفر خود را شروع کند و گوش‌به‌فرمان راهنما و پیرو مقررات و قوانین کنگره باشد، می‌تواند پس از به سلامت رسیدن جسم خود، از جهل و نادانی که همان بزرگ‌ترین دشمن خودمان است، دوری کند و در جهت دانایی حرکت کند و تلاش کند و تبدیل به دانایی مؤثر کند و بسته به تلاش خودش برداشت کند.
و این یک اصل خیلی مهم است؛ نه در کنگره، بلکه در کل هستی. انسان‌هایی که تلاش می‌کنند، به مرتفع‌ترین قله‌ها صعود می‌کنند، از حال خوش و آرامش بیشتری برخوردار می‌شوند و یاد می‌گیرند که با خدمت و محبت به دیگر همنوعان، این مسئله بیشتر تداعی می‌شود.
پس شروع هر کاری تصمیم قوی می‌خواهد تا با توجه به مقدار تلاش، عدالت برقرار شود و این عین عدالت است. چه‌بسا نگهبانان ما همه ما را در رسیدن به این امر کمک شایانی می‌کنند. هر کس اگر سطح توقع را پایین بیاورد و هر آنچه که به همنوعان خود خدمت کند، بدون منت و چشم‌داشتی، مطمئن باشد که در جای خود قرار خواهد گرفت.
درست است که همه انسان‌ها با هم برابرند، ولی اگر نتوانند از جای خود بلند شوند، چه دلیلی دارد که با آنانی که دائم در حال جنب‌وجوش‌اند و مانند رودهای خروشان صخره‌ها را طی می‌کنند، با هم برابر باشند؟ وقتی یک راهنما از جان و دل سعی می‌کند که رهجو با کیفیت بهتر به رهایی برسد و در ادامه و سفر دوم، با خودسازی به مراقبت بالا برسد، پس این راهنما لایق بهترین‌هاست.
نگارش: مسافر جمال مرزبان پارک پرنیان
تایپ: مسافر بهنام ل۱
تنظیم و ارسال: مسافر جواد ل۱۴