عدالت به معنای برابر بودن نتیجه‌ها نیست

عدالت از آن دسته مفاهیمی است که شاید در ظاهر ساده به نظر برسد؛ اما هرچه بیشتر درباره آن تفکر کنیم، به ابعاد عمیق‌تری از آن می‌رسیم. بسیاری از ما عدالت را با مساوات اشتباه می‌گیریم؛ در حالی که عدالت الزاماً به معنای برابر بودن نتیجه‌ها نیست؛ بلکه به معنای قرار گرفتن هر چیز در جایگاه واقعی خود است.

در کنگره۶۰، همه انسان‌ها با هر گذشته، شغل، سطح تحصیلات یا موقعیت اجتماعی، زمانی که وارد این مجموعه می‌شوند، تنها یک معیار برای سنجش دارند و آن، حرکت در مسیر آموزش، خدمت و عمل سالم است. این موضوع نشان می‌دهد که در کنگره، ارزش انسان‌ها به گذشته یا موقعیت ظاهری آن‌ها نیست؛ بلکه به میزان تغییر، رشد و عملکردشان وابسته است.

در وادی اول می‌آموزیم که «با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست، رو به زوال می‌رود.» اگر درباره عدالت تفکر کنیم، متوجه می‌شویم که عدالت یعنی فرصت برای همه وجود داشته باشد؛ اما نتیجه را تلاش هر فرد مشخص کند؛ درست مانند کشاورزی که هر بذری بکارد، همان را برداشت خواهد کرد.

ورزش در کنگره، یکی از زیباترین جلوه‌های اجرای عدالت است. وقتی مسابقه‌ای برگزار می‌شود، همه ورزشکاران از قوانین یکسان پیروی می‌کنند، داور برای همه یکسان قضاوت می‌کند، زمین مسابقه برای همه یکی است و زمان مسابقه نیز تفاوتی ندارد؛ اما آیا همه قهرمان می‌شوند؟ خیر؛ زیرا قهرمانی نتیجه ماه‌ها تمرین، نظم، تغذیه مناسب، خواب کافی، پشتکار و استمرار است.

در واقع، زمین ورزش تصویر کوچکی از زندگی است. همان‌گونه که یک ورزشکار بدون تمرین انتظار قهرمانی ندارد، یک رهجو نیز بدون آموزش، خدمت و اجرای آموزش‌ها نمی‌تواند انتظار رشد و رسیدن به جایگاه‌های بالاتر را داشته باشد.

مهندس حسین دژاکام بارها بر این نکته تأکید کرده‌اند که حال خوش به انسان هدیه نمی‌شود؛ بلکه باید آن را به دست آورد. این جمله، خود جلوه‌ای از عدالت است؛ زیرا هر انسانی به اندازه تلاشی که برای تغییر خود انجام می‌دهد، از آرامش، دانایی و حال خوش بهره‌مند می‌شود.

استاد امین دژاکام نیز عدالت را چنین معنا می‌کنند که هر چیز در جایگاه حقیقی خود قرار گیرد. اگر این دیدگاه را بپذیریم، دیگر موفقیت دیگران را بی‌عدالتی نمی‌دانیم؛ بلکه آن را نتیجه تلاش و حرکت درست آن‌ها می‌بینیم. در مقابل، اگر خودمان پیشرفتی نداشته باشیم، به جای سرزنش دیگران، مسئولیت آن را بر عهده می‌گیریم و برای اصلاح مسیر خود تلاش می‌کنیم.

یکی از زیبایی‌های ورزش کنگره این است که روحیه جوانمردی بر نتیجه مسابقه مقدم است. ورزشکاران یاد می‌گیرند که احترام به حریف، رعایت قوانین، پذیرش شکست و فروتنی در پیروزی، ارزشمندتر از هر مدالی است. این نگاه، انسان را برای حضور در جامعه نیز آماده می‌کند؛ زیرا عدالت بدون اخلاق، معنای واقعی خود را از دست می‌دهد.

در پایان می‌توان گفت که همه اعضای کنگره۶۰ از نظر ارزش انسانی برابر هستند؛ اما جایگاه، مسئولیت و موفقیت آن‌ها بر اساس میزان آموزش، خدمت، نظم و تلاششان شکل می‌گیرد. همان‌گونه که در ورزش، مدال سهم کسی است که بیشترین آمادگی را کسب کرده است، در مسیر درمان و زندگی نیز موفقیت نصیب کسانی می‌شود که آموزش را به عمل تبدیل می‌کنند.

پس عدالت یعنی فرصت برای همه؛ اما نتیجه برای کسی که حرکت می‌کند. شاید زیباترین درس ورزش در کنگره همین باشد که انسان، هر روز با خودش مسابقه می‌دهد و اگر امروز از دیروز بهتر باشد، بزرگ‌ترین پیروزی را به دست آورده است.

رابط خبری: همسفر مریم مرزبان خبری پارک مادر دولت‌آباد اصفهان
نویسنده: راهنما همسفر پریسا نمایندگی شهر رشته ورزشی ایروبیک
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رشته ورزشی بدمینتون نمایندگی دنا شهرضا دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰