عدالت برابر است با لژیون سردار

جلسه‌ی سوم از دوره‌ی سی‌‌و‌دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه‌ی همسفران شعبه‌ی رودکی به استادی مرزبان همسفر مریم، نگهبانی همسفر اعظم و دبیری همسفر الناز با دستور جلسه‌ی « عدالت،آیا همه افراد درکنگره۶۰ باهم برابرند؟» در روز سه‌شنبه بیستم مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا خداوند را شاکر و سپاسگزارم که اجازه‌ی خدمت کردن در این مکان مقدس برای من صادر شد تا خدمت کنم.
از نگهبان جلسه و نگهبان لژیون سردار خانم نجمه‌ و همچنین از ایجنت محترم و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و از راهنمای عزیزم خانم فریبا خیلی سپاسگزارم که هر جایگاهی را در کنگره تجربه کردم از آموزش‌های ایشان بوده است.
انشالله که همه‌ی شما عزیزان تعطیلات خوبی را پشت سر گذاشته باشید و اما دستور جلسه امروز عدالت آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ باید بگویم نه چنین چیزی نیست؛ مثلث کنگره۶۰ از سه ضلع عدالت، معرفت و عمل سالم تشکیل شده است. عدالت یعنی؛ تعادل و اینکه هر چیزی در جایگاه خودش قرار بگیرد هنگامی که افراد به عنوان تازه وارد به کنگره می‌آیند با هم برابرند و تمامی آموزش‌ها، قوانین، حرمت‌ها، عشق و محبت برای همه یکی می‌باشد؛ چون عدالت برای همه یکسان است و اما بعد از مدتی مخصوصا بعد از رهایی، همه در کنگره متفاوت می‌شوند و به خاطر خدمت‌هایی که می‌کنند و این حرکت و تلاش بسته به نوع سفر کردن افراد بستگی دارد؛ مثلا فردی یازده ماه سفر می‌کند به رهایی و درمان می‌رسد؛ اما فردی دو یا سه سال طول می‌کشد تا سفر کند و به رهایی برسد پس افرادی که تلاش می‌کنند، در مسیر آموزش قرار می‌گیرند و برای رسیدن به خواسته‌های خود تلاش می‌کنند تا جایگاه‌های بالاتری را تجربه کنند این عین عدالت است و هر انسانی با توجه به سطح دانایی و عملکردش جایگاه‌ها را برای خودش تعیین و مهیا می‌کند پس به همین دلیل همه افراد در کنگره با هم برابر نیستند.
اگر بخوام دستور جلسه را به لژیون سردار ربط بدهم؛ به قول استاد سردار عدالت برابر است با لژیون سردار. لژیونی که از خودگذشتگی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد و فردی که در این مسیر قرار می‌گیرد بخشش و گذشتن را یاد می‌گیرد. یکی از مهم‌ترین مسیرهای تزکیه و پالایش و باز شدن گره‌های درونی ما عضو شدن در لژیون سردار است. برای بخشیدن هم لازم نیست که ثروتمند باشیم همین که قلب بزرگی داشته باشیم کافی است و این بهترین فرصتی است که خداوند در اختیار ما قرار داده تا بتوانیم در حد توانمان ببخشیم و معنی بخشیدن و بخشش را لمس کنیم برای آینده‌‌ی خود و برای بُعدهای دیگرمان در این هستی که داریم زندگی می‌کنیم؛ در این سیستم یک سهم کوچکی داشته باشیم تا بتوانیم در پیشگاه خداوند به ارتقا برسیم.
به نظر من اگر بهای آموزش‌هایی را که ‌می‌گیریم پرداخت کنیم به هر نحوی گره‌های زندگی‌مان و گره‌های درونی‌مان باز می‌شود و می‌توانیم به حال خوب و آرامش لازم برسیم. اگر ما در کنگره فقط دریافت و هیچ پرداختی نداشته باشیم؛ هیچ انرژی‌ نمی‌گیریم و اگر در صراط مستقیم قرار بگیریم می‌توانیم عشق و محبت برای خودمان مهیا کنیم و به همه انتقال بدهیم. انشاالله که خداوند انقدر به همگی ما برکت دهد تا بتوانیم در این مسیر ببخشیم و استفاده کنیم. در آخر از آقای مهندس وخانواده محترمشان تشکر می‌کنم که این بستر را برای ما فراهم کردند تا بیاییم آموزش درست زندگی کردن را یاد بگیریم و به آن آرامش واقعی و درونی برسیم.

اهدای نشان پیمان وادی هشتم همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فریبا(لژیون سوم):

مرزبان کشیک همسفر: همسفر فرحناز
تایپیست : همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فربیا (لژیون سوم)
عکاس :همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دهم)
ویرایش، تنظیم و ارسال مطالب : مرزبان خبری همسفر مریم
همسفران نمایندگی رودکی