برای درک عدالت نیاز به معرفت و شناخت داریم

نهمین جلسه از دوره نوزدهم سری کارگاه‌های خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی بنیان مشهد، به نگهبانی مسافر هوتن، استادی مسافر روح‌الله و دبیری مسافر هادی، با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ برابرند؟»، روز سه‌شنبه مورخ ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز شد.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان روح‌الله هستم یک مسافر؛ از همه شما تشکر می‌کنم که با حضورتان باعث دلگرمی ما خدمتگزاران هستید. از خداوند نیز سپاسگزارم که من را در مسیر کنگره ۶۰ قرار داد تا بتوانم به حال خوش برسم و خدمت کنم. در مورد دستور جلسه باید عرض کنم که تعریف عدالت، برقراری تعادل و توازن در هر زمینه چه در کار و چه در زندگی است؛ یعنی هر چیزی در جای خودش قرار داشته باشد. به‌عنوان مثال منِ روح‌الله می‌توانم بگویم عدالت در مورد من اجرا شده است؛ زیرا در گذشته یک‌سری کارها را از روی عدم آگاهی و نادانی انجام دادم و نتیجه آن، اعتیاد مزمن شد. یعنی به جایگاهی رسیدم که دیگر هیچ راهی برای فرار از اعتیاد نداشتم. لطف خداوند شامل حال من شد و در مسیر کنگره ۶۰ قرار گرفتم.وقتی به گذشته زندگی خودم نگاه می‌کنم متوجه می‌شوم که عدالت در مورد من اجرا شده است و حالی که امروز دارم محصول رفتارهایی است که خودم انجام داده‌ام. این عین عدالت است و من آن را پذیرفته‌ام. برای درک عدالت نیاز به معرفت و شناخت داریم. هر شخصی با توجه به میزان آگاهی، تجربه و درک خود، تعریفی از عدالت دارد.


نمی‌توان گفت چیزی که من از عدالت درک می‌کنم دیگران هم دقیقاً همان را درک می‌کنند. در مجموع عدالت یک مفهوم مشخص دارد؛ اما هر فرد می‌تواند با توجه به جایگاه و میزان شناخت خود برداشت متفاوتی از آن داشته باشد. رفتارهایی که ما انجام می‌دهیم چه خوب و چه بد تأثیرشان در درجه اول روی خود ماست. اگر رفتار بدی انجام دهیم تبدیل به شلاقی می‌شود که با آن خودمان را تنبیه می‌کنیم و اگر رفتار خوبی داشته باشیم مسلماً به حال خوش می‌رسیم. عدالت وسیله‌ای برای سنجش خودمان است. یعنی هر کسی اگر به درون خودش رجوع کند متوجه می‌شود که عدالت در مورد او اجرا شده است یا خیر. ما نمی‌توانیم به خودمان دروغ بگوییم. اکثر انسان‌ها عدالت را چیزی می‌بینند که به منافعشان آسیب نزند. من نیز در گذشته زمانی که سطح آگاهی‌ام کمتر بود همیشه فکر می‌کردم عدالت زمانی برقرار است که همه چیز مطابق نظر من باشد و بهترین شرایط برای من رقم بخورد. اگر این‌گونه بود می‌گفتم عدالت اجرا شده و در غیر این صورت عدالت را قبول نمی‌کردم و حتی گلایه می‌کردم. این دقیقاً مصداق ناشکری و نوعی توهین به خالق هستی است. خداوند در جایگاهی قرار دارد که عدالت را بدون کم‌وکاست برقرار می‌کند و ما با هر رفتاری که انجام می‌دهیم آینده خودمان را رقم می‌زنیم. وقتی دائماً شکایت و گلایه می‌کنیم گویی به خالق هستی اعتراض می‌کنیم و همین مسئله می‌تواند باعث شود مشکلات بیشتری برای ما به وجود بیاید. بنابراین بهتر است عدالت را بپذیریم و تلاش کنیم کار درست را انجام دهیم تا نتیجه درست را دریافت کنیم. ممنونم که با سکوتتان به صحبت‌های من گوش دادید.

مرزبان خبری: مسافر وحید

عکس: مسافر سیدمحمد

نگارش: مسافر محسن

ویرایش و ارسال: مسافر نوید