سومین جلسه از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهدبا استادی راهنما مسافر امین، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر محمد بادستور جلسه (عدالت، آیاهمه افراد در کنگره۶۰با هم برابرند؟) سهشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۰ رأس ساعت ۱۷ آغاز گردید.
.jpg)
سخنان استاد:
سلام دوستان، امین هستم، یک مسافر. خوشحالم که بعد از تعطیلات دوباره در جمع شما هستم و از این فرصت برای رشد و آموزش خودم استفاده می کنم، از ایجنت، گروه مرزبانی و نگهبان جلسه تشکر می کنم فرصت خدمت دادند. امیدوارم تعطیلاتتان خوش گذشته باشد؛ این استراحت کوتاه، انرژی تازهای به ما داد تا دستبههم دهیم و ویرانهها را به آبادی تبدیل کنیم.
امروز میخواهیم در مورد دستورجلسه عدالت، آیا در کنگره۶۰ همه با هم برابر هستند جمعبندی کنیم؛ از همین تعطیلات شروع کنیم، از کسانی که کنار ما نیستند. چرا برخی در کنگره نماندند؟ عدالت یعنی عملکرد ما مشخصکننده جایگاهمان است. یک روز از کنار موتورسواری رد شدم و گلایه کردم که چرا من پیادهام، ولی بعد فهمیدم عدالت همین است؛ چون من برای رسیدن تلاش نکردم. یا در تعطیلات، خیلیها دنبال شعله و حلیم رایگان میگردند، اما شب پای دیگ نبودهاند. این عین عدالت است: هر کس به اندازه زحمتش بهره میبرد.
عدالت یعنی تعادل، نه اینکه همه یکسان باشند. حضرت موسی از خدا خواست همه برابر شوند، اما وقتی باران آمد و همسایه کمکی نکرد، فهمید که برابری یعنی تنبلی و بیعدالتی. اگر کسی شاسیبلند دارد به خاطر تلاشش است، نه شانس. ما در کنگره میگوییم: هر چه برای خود میپسندی، برای دیگران هم بپسند. عدالت یعنی عمل سالم و تعادل؛ کسانی که بعد از تعطیلات با چنگودندان بر صندلی میچسبند، محکوم به رهایی و حال خوب هستند. پس معرفت را کسب کنیم و به صراط مستقیم برسیم.
.jpg)
این جمعبندی فقط پایان یک دستور نیست، بلکه آغازی است برای نگاه تازه به خودمان. تعطیلات فرصتی بود تا فاصله بگیریم و بازبینی کنیم که کجا ایستادهایم. آنهایی که در این مدت غایب بودند، شاید دارند بهانهای برای بازنگری در مسیرشان نیاز دارند. ما وظیفه داریم در کنار هم، بدون قضاوت، فقط با یادآوری اصول، زمینه را برای بازگشت هر کس که واقعاً میخواهد، فراهم کنیم. چرا که هر کسی در هر جایگاهی که هست، بازتابی از عملکرد خودش است؛ نه شانس، نه دعا و نه غیب، فقط عمل ماست که سرنوشتمان را میسازد.
پس امروز با این نگاه به استقبال روزهای آینده میرویم که بدانیم حال خوب، دستاوردی است که با زحمت شبانهروزی به دست میآید، نه با نشستن و انتظار. اگر میخواهیم صندلیمان را حفظ کنیم و در لژیون مؤثر باشیم، باید پای دیگ بایستیم، عرق بریزیم و برای دیگران هم مفید باشیم. این همان عدالت حقیقی است که در کنگره به آن میرسیم؛ جایی که هر کس به اندازه بذلوکوشش خود، نور میگیرد و راه را مییابد. انشاءالله که این جمعبندی، شروعی پرانرژی برای ادامه مسیرمان باشد.
با تشکر از همگی شما که به صحبتهای من گوش سپردید، سپاسگزارم.
مرزبان خبری: مسافر مهدی
عکاس و ضبط صدا: مسافر مهدی، ویرایش و ارسال خبر: مسافر مرتضی لژیون یکم
سایت نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
41