جناب مهندس می‌گوید: هر کسی در هر جایگاهی که هست، عین عدالت است

جلسه هشتم از دوره چهارمین جلسات آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی سالار خمین با استادی راهنمای محترم مسافر طاهر، نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر فرهاد با دستور جلسه « عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟ » در روز سه‌شنبه بیستم مرداد ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.

سخنان استاد

از همه‌ی شما ممنونم و سپاسگزارم، به خاطر این بودن، این زندگی و این حیات دوباره. از جناب مهندس و خانواده‌ی محترمشان تشکر می‌کنم که این بستر و امکان رهایی را برای ما فراهم کردند. از دیده‌بان‌ها، ایجنت‌ها، مرزبان‌ها و راهنماهای عزیز تشکر می‌کنم که هرکدام در جایگاه خودشان خدمت می‌کنند. از سفر دومی‌ها، سفر اولی‌ها، تازه‌واردین و همسفران محترم هم سپاسگزارم؛ چون اگر آن‌ها باشند، ما هم هستیم.

موضوعی که در این دستور جلسه مطرح است این است: آیا جایگاه‌هایی که نام بردم با هم برابرند؟ آیا همه‌ی افراد در کنگره باید یکسان باشند؟

جناب مهندس می‌گوید: هر کسی در هر جایگاهی که هست، عین عدالت است. در قرآن هم آمده: انسان چیزی نیست جز آنچه تلاش می‌کند. در لوگوی کنگره ۶۰ هم سه واژه‌ی عدالت، معرفت و عمل سالم را داریم.

عدالت یعنی دادن حق به حق‌دار و رساندن حق به صاحب حق. این کار بسیار سختی است. اگر بخواهم به این سؤال جواب بدهم که آیا افراد در کنگره ۶۰ برابرند، باید بگویم: خیر، به هیچ عنوان برابر نیستند.

اما سؤال مهم این است که اگر همه می‌دانیم افراد با هم برابر نیستند، پس چرا مهندس این دستور جلسه را مطرح کرده است؟

چیزی که ما می‌بینیم، واقعیت است؛ اما چیزی که باید به آن برسیم، حقیقت است. حقیقت نه دیدنی است و نه به‌سادگی قابل درک. به نظر من، جناب مهندس وقتی یک دستور جلسه را مطرح می‌کند، می‌خواهد ما تفکر کنیم و به عمق و حقیقت آن موضوع برسیم.

هرکسی که تلاش بیشتری می‌کند، قطعاً نتیجه‌ی بهتری می‌گیرد. دو سفر اولی ممکن است هم‌زمان سفرشان را شروع کنند؛ یکی به‌موقع بیاید، به‌موقع برود، وظایفش را انجام دهد، سی‌دی‌هایش را بنویسد و با کیفیت خوبی سفر کند. دیگری هم رهایی بگیرد، اما درست سفر نکند. آیا رهایی این دو نفر یکسان است؟ نه.

خدمتگزارها هم با هم برابر نیستند. هرکس با توجه به نیت و عملی که انجام می‌دهد، عدالت را درباره‌ی خودش اجرا می‌کند. در واقع، این خود ما هستیم که عدالت را در مورد خودمان تعریف می‌کنیم.

ما معمولاً وقتی درباره‌ی عدالت صحبت می‌کنیم، نگاهمان به خدا می‌رود و می‌گوییم: اگر خدا عادل است، چرا همه با هم برابر نیستند؟ اما مسئله این است که در کنگره ۶۰ افراد برابر نیستند، ولی شرایط برای همه برابر است.

من امروز در جایگاه استاد نشسته‌ام، اما خودم را از هیچ‌کدام از شما بالاتر نمی‌دانم. شاید از خیلی‌ها پایین‌تر باشم، ولی در این جایگاه، شرایط برای همه‌ی ما یکسان است. این شعبه، این صندلی‌ها و این آموزش‌ها برای همه وجود دارد.

در جهان بیرون هم خداوند شرایط رشد و پیشرفت را برای همه‌ی انسان‌ها فراهم کرده است. هر انسانی که به دنیا می‌آید، خانواده، پدر، مادر و شرایطی دارد. مسئله این است که ما اختیار داریم و با همین اختیار می‌توانیم عدالت را درباره‌ی خودمان اجرا کنیم یا نکنیم.

پس مهم‌تر از اینکه بپرسیم خداوند نسبت به دیگران عدالت را چگونه اجرا کرده، باید به خودمان برگردیم و از خودمان بپرسیم: طاهر، آیا تو برای خودت انسان عادلی هستی؟ آیا نسبت به خودت عدالت داری؟ آیا با خودت به عدالت رفتار می‌کنی یا نه؟

متشکرم.

عکاس: مسافر رضا
ویرایش،تنظیم ،ارسال: مسافر احمد