عدالت واقعی، ثمره معرفت و عمل سالم است.

جلسه سیزدهم از دوره چهلم و یکم سری کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره۶۰، نمایندگی شیخ‌بهایی اصفهان با استادی مسافر علی و نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر نیما با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ باهم برابرند؟» در روز سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰  شروع به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علی هستم یک مسافر

خداوند را شاکر هستم که بار دیگر اذن ورود مرا به این مکان مقدس صادر کرد و از این بابت بسیار خوشحالم. تشکر ویژه و خداقوت خدمت ایجنت و مرزبانان عزیز دوره قبلی و آرزوی موفقیت و توفیق برای ایجنت و گروه مرزبانی فعلی دارم. همچنین از شما عزیزان، نگهبان و دبیر محترم تشکر می‌کنم که اجازه دادید در این مکان خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه این هفته ما «عدالت» است؛ با این پرسش که: آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟

وقتی بخواهیم درباره این دستور جلسه صحبت کنیم، باید بدانیم معنی عدالت چیست. عدالت هیچ‌وقت با مساوات و برابری یکی نیست؛ زیرا اگر بخواهیم عدالت را با برابری یکسان بدانیم، طبق تجربیات گذشته مانند سیاست، محکوم به شکست هستیم. عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه درست خود قرار گیرد.

پس همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابر نیستند. بعضی‌ها حتی می‌گویند در شروع مسیر، اشخاصی که وارد کنگره۶۰ می‌شوند با هم برابرند؛ ولی از نظر بنده در ابتدا هم با هم برابر نیستند. یک سفر اولی که تخریب بسیار زیادی دارد و با آن حال خراب، یک سفر استاندارد انجام می‌دهد و به رهایی می‌رسد، با فردی که تخریب کمتری دارد و خودش را به بازی می‌گیرد، با هم برابر نیستند؛ حتی ممکن است فرد دوم سفرش را هم تمام نکند. این افراد، حتی در نقطه شروع هم با هم برابر نیستند.

عدالت یکی از مهم‌ترین اجزا و ارکان کنگره۶۰ است که حتی در مثلث کنگره۶۰ «عدالت، معرفت، عمل سالم» هم به کار رفته است. ما اگر بخواهیم این عدالت را در زندگی خودمان ساری و جاری کنیم، باید معرفت، آموزش و آگاهی را جدی بگیریم. در این ضلع کنگره۶۰ به من پیشنهاد می‌شود جاده‌ای را که علامت‌گذاری شده طی کنم و عمل سالم را در نظر بگیرم؛ عملی که بر اساس تفکر باشد و ریا در آن نباشد.

حال اجازه بدهید یک پرانتز باز کنم؛ ما در کنگره۶۰ می‌گوییم «عمل به‌ ظاهر سالم». ممکن است یک سفر اولی، به محض این که بخواهد کمی در جایگاهش قرار بگیرد، برود دوستانش را بیاورد یا دست کسی را بگیرد؛ در صورتی که نیت و قصد، چیز دیگری است. یا یک سفر اولی می‌خواهد مسافرت برود؛ در صورتی که طبق حرمت کنگره۶۰، سفر اولی نباید با سفر اولی دیگر به مسافرت برود یا در بیرون از محیط کنگره۶۰ هیچ‌گونه ارتباطی نباید داشته باشد.

درک من از مفهوم عدالت، این است که اگر در جایگاهی هستم که رضایت‌بخش نیست و حس می‌کنم به من ظلم شده است، باید بدانم که شاید اصلاً ظلمی در کار نباشد. لازم است بازنگری کنم و ریشه این وضعیت را در عملکرد خود جستجو کنم؛ زیرا عدالت یعنی خودمحوری را کنار بگذارم، با چراغ معرفت و عمل سالم مسیرم را اصلاح کنم و برای تغییر جایگاهم قدم بردارم. اگر هم در جایگاه مطلوبی هستم، باید قدردان باشم و مراقب باشم که دچار غرور نشوم.

در کل، دستور جلسات کنگره۶۰ به نظرم تلنگر هستند؛ این‌طور نیست که فقط یک سری موضوعات و بیانات را مطرح کنیم. باید به موضوع عدالت فکر کنیم و ببینیم در سفرمان، در نقطه‌ای که هستیم، چه کاربردی برای ما دارد.در پایان از جناب مهندس حسین دژاکام به خاطر وجود چنین بستری سپاسگزارم، همچنین تشکر ویژه‌ای از راهنمای خوبم، مسافر حسین دارم؛ زیرا هرچه دارم از ایشان دارم. امیدوارم که بتوانیم در کنگره۶۰ ثابت‌قدم باشیم.

تایپ: مسافر پارسا(لژیون۱۴)، مسافرحسن(لژیون۱۹)، مسافر محمدرضا(لژیون۲)، مسافر مرتضی(لژیون۵)

ویراستار: مسافر حسین(لژیون۲۳)، مسافر مهدی(لژیون۱۶)

دیتاشو: مسافر مهدی(لژیون۱۹)، مسافر غلامرضا

مرزبان خبری: مسافر حجت

تهیه و ارسال: مسافر رضا