عدالت یعنی هر انسان، نتیجه حرکت و عملکرد خودش را دریافت کند

دهمین جلسه از دوره بیست و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی مسافر علیرضا، نگهبانی مسافر فرزین و دبیری مسافر حمزه با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، علیرضا هستم یک مسافر.

خداوند را شاکرم که این توفیق نصیب من شد تا امروز در جایگاه استادی جلسه در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم. امیدوارم بتوانم در این جایگاه، مطالبی را که از آموزش‌های کنگره آموخته‌ام، به مشارکت بگذارم و در کنار یکدیگر از این دستور جلسه بهره‌مند شویم.

در ابتدا از راهنمای گرامی‌ام آقا محسن، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم امروز در این جایگاه خدمت کنم. همچنین از نگهبان و دبیر محترم جلسه که زمینه برگزاری این جلسه را فراهم کردند، سپاسگزارم.

دستور جلسه امروز «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» است.

اگر بخواهیم درباره عدالت صحبت کنیم، ابتدا باید بدانیم عدالت چیست. در کنگره ۶۰، عدالت ارتباط نزدیکی با مفهوم تعادل دارد. انسانی که به تعادل برسد، می‌تواند مفهوم عدالت را بهتر درک کند و آن را در زندگی خود به اجرا درآورد.

اما آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با یکدیگر برابرند؟

به نظر من، همه انسان‌ها از نظر ارزش انسانی برابرند، اما در جایگاه، شرایط و نتیجه‌ای که به دست می‌آورند، یکسان نیستند.

برای مثال، فردی که به‌تازگی وارد کنگره می‌شود، طبیعتاً با شخصی که سفر دوم خود را آغاز کرده و سال‌ها آموزش و خدمت را پشت سر گذاشته، در یک جایگاه قرار ندارد. حتی دو نفر که هر دو در سفر اول هستند نیز ممکن است به دلیل تفاوت در عملکرد و میزان حرکت، در یک جایگاه نباشند.

مسافری که سفر خود را منظم انجام می‌دهد، به‌موقع مشق‌هایش را می‌نویسد، داروی خود را طبق برنامه مصرف می‌کند و به آموزش‌های راهنمای خود عمل می‌کند، با فردی که در انجام این امور نظم و استمرار ندارد، نمی‌تواند در یک جایگاه قرار داشته باشد.

این تفاوت جایگاه‌ها، به معنای تبعیض نیست؛ بلکه نتیجه عملکرد خود انسان است و می‌تواند باعث ایجاد انگیزه شود.

یک تازه‌وارد زمانی که وارد کنگره می‌شود، جایگاه‌های مختلف را مشاهده می‌کند. می‌بیند شخصی که روزی مانند خودش با مشکلات زیادی وارد کنگره شده، امروز در جایگاه خدمت قرار گرفته است. همین موضوع می‌تواند در او امید و انگیزه ایجاد کند که اگر حرکت کند، آموزش بگیرد و در مسیر باقی بماند، او نیز می‌تواند به جایگاه‌های بالاتر برسد.

اگر بخواهم از تجربه خودم بگویم، حدود دو سال پیش در همین روزها شرایط زندگی من به گونه‌ای بود که در خرابه‌ها و درگیر مصرف شیشه بودم. امروز خداوند را شاکرم که این فرصت را به من داد تا در جایگاه استادی جلسه قرار بگیرم و در کنار شما عزیزان خدمت کنم.

برای من، این موضوع یکی از واضح‌ترین نمونه‌های عدالت است. من به اندازه‌ای که حرکت کردم، آموزش گرفتم و به صحبت‌های راهنمایم عمل کردم، توانستم از یک نقطه به نقطه دیگری برسم. این جایگاه به‌صورت اتفاقی به من داده نشده است؛ نتیجه حرکت و عملکرد خود من بوده است.

زمانی که مصرف‌کننده بودم، تصور می‌کردم عدالت یعنی همه انسان‌ها باید کاملاً برابر باشند و همه در یک سطح قرار داشته باشند. اما در کنگره با مفهوم عمیق‌تری از عدالت آشنا شدم.

فهمیدم که انسان‌ها از نظر ارزش و کرامت انسانی برابرند، اما جایگاه هر فرد، نتیجه عملکرد و حرکت اوست. هرکس می‌تواند با تلاش و آموزش، جایگاه خود را تغییر دهد و البته اگر از مسیر خارج شود، ممکن است جایگاهی را که به دست آورده است نیز از دست بدهد.

موضوع دیگری که برای من در کنگره بسیار ارزشمند است، برابری در برخورد با انسان‌هاست.

زمانی که یک فرد وارد کنگره می‌شود، مهم نیست چه میزان تحصیلات دارد، چقدر ثروت دارد یا در بیرون از کنگره چه جایگاه اجتماعی و شغلی دارد. در اینجا همه فرصت دارند آموزش بگیرند و حرکت کنند.

راهنما با رهجو بر اساس میزان دارایی، مدرک تحصیلی یا جایگاه اجتماعی او برخورد نمی‌کند. همه فرصت یکسانی برای حرکت دارند؛ اما نتیجه‌ای که هرکس به دست می‌آورد، به عملکرد خودش بستگی دارد.

ممکن است یک تازه‌وارد با حال بسیار خراب وارد کنگره شود و محبت و پذیرشی که در اینجا دریافت می‌کند، نقطه شروع تغییر او باشد. اگر این محبت را به انرژی و حرکت تبدیل کند، می‌تواند سفر خود را آغاز کند، سفر اول را به پایان برساند و وارد سفر دوم شود.

پس از آن نیز جایگاه‌های مختلف خدمتی پیش روی او قرار می‌گیرد. از خدمت در آبدارخانه گرفته تا مرزبانی، کمک‌راهنمایی، راهنمایی و سایر جایگاه‌های خدمت.

در کنگره، خدمت کردن یک امتیاز برای برتری نسبت به دیگران نیست؛ بلکه فرصتی برای آموزش، تزکیه و رشد انسان است. هر جایگاه خدمتی، مسئولیت و آموزش خاص خود را دارد و انسان می‌تواند از طریق خدمت، ظرفیت وجودی خود را افزایش دهد.بنابراین اگر بخواهم پاسخ خودم را به سؤال دستور جلسه بیان کنم، می‌توانم بگویم:همه افراد در کنگره ۶۰ از نظر ارزش انسانی برابرند، اما از نظر جایگاه و نتیجه عملکرد، برابر نیستند.

هرکس به اندازه حرکت، تلاش، آموزش و عمل سالم خود می‌تواند جایگاه کسب کند. عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه خودش قرار بگیرد و نتیجه عملکرد انسان نیز متناسب با حرکت او باشد.

در پایان، خداوند را شاکرم که امروز در کنار شما عزیزان هستم. برای من حضور در این جمع و قرار گرفتن در این جایگاه، یک نعمت بزرگ است.

بسیاری از دوستانی را که در گذشته می‌شناختم، درگیر مصرف مواد مخدر دیدم و متأسفانه تعدادی از عزیزانم را نیز به دلیل همین مسئله از دست داده‌ام. وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم و شرایط امروز را می‌بینم، بیش از گذشته قدر این مسیر و آموزش‌های کنگره را می‌دانم.

امروز خداوند را شکر می‌کنم که در اینجا هستم، در مسیر درمان و آموزش قرار گرفته‌ام و دوستان و انسان‌های ارزشمندی را در کنار خود دارم.

در پایان، بار دیگر از راهنمای گرامی‌ام، آقا محسن، که این فرصت را در اختیار من قرار دادند، تشکر و قدردانی می‌کنم و از نگهبان، دبیر و همه شما عزیزان که در این جلسه حضور دارید، سپاسگزارم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، متشکرم.

تایپ: مسافر علیرضا لژیون ششم

عکس: مسافر اشکان لژیون نهم

ویرایش و ارسال: مسافر امیر لژیون ششم