عدالت یعنی رسیدن حق به حق‌دار

جلسه چهاردهم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی اردستان با استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر سجاد، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر محمدرضا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» روز سه‌شنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر که امروز هم عمر و حیاتی بود و توانستم قدم در کنگره بگذارم و از تک‌تک شما دوستان بامحبت آموزش بگیرم. تشکر و قدردانی می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان و همچنین از راهنمایم مسافر حسین و از تک‌تک دوستانی که در سفر اول و در این چند سالی که در کنگره بودم به من کمک کردند. امیدوارم بتوانم از تک‌تک شما عزیزان آموزش بگیرم و در مسیر زندگی‌ام از این آموزش‌ها رهنمود بگیرم.

عنوان دستور جلسه امروز «عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» اول باید ببینیم که عدالت به چه معناست. اکثر مردم و خود من تا زمانی که وارد کنگره نشده بودم، معنی عدالت را نمی‌دانستم. فکر می‌کردم عدالت یعنی مساوی بودن؛ یعنی همه به یک شکل، به یک اندازه و به مساوات باشند. زمانی‌که وارد کنگره شدم و شروع به آموزش گرفتن کردم، تازه فهمیدم جهان‌بینی چیست و متوجه شدم که عدالت معنای دیگری دارد و جایگاه عدالت کجاست.

عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد و در سیستم هستی و کائنات دقیقاً همین‌گونه تعبیر شده است؛ هر چیزی سر جای خودش قرار می‌گیرد و حق به حق‌دار می‌رسد. اگر بخواهم مثال بزنم، من امروز با ماشین رانندگی می‌کنم. ما یک‌سری قوانین در راهنمایی و رانندگی داریم و وقتی می‌خواهیم امتحان بدهیم، آن قوانین را می‌خوانیم و یاد می‌گیریم. معنی تابلوها چیست؟ کجا حق تقدم با ما است و کجا حق تقدم با ما نیست. وقتی از چراغ قرمز رد می‌شوم، عدالت در این است که برای من جریمه بیاید و پلیس جلوی من را بگیرد و مرا جریمه کند. عدالت این است که من جریمه بشوم؛ چون قانون را به‌درستی رعایت نکردم.

امروز اگر من ظلمی در حق کسی کردم؛ باید منتظر باشم در حق من ظلم شود. اگر ما در هستی یاد بگیریم که خودش را در مقابل خودش قرار بدهد، عدالت یعنی اینکه یک آینه جلوی من قرار دارد و من خودم آینه خودم هستم. هر کاری که انجام بدهم، چه خوب و چه بد، در اصل دارم در قبال خودم انجام می‌دهم. ما در کنگره یک مثلث داریم: عدالت، معرفت و عمل سالم. عدالت یعنی قرار گرفتن هر چیزی سر جای خودش. انسان چون اختیار دارد؛ باید خیلی حواسش باشد که از چه مسیری حرکت می‌کند و چه کاری انجام می‌دهد. این مورد را با شناخت معرفت متوجه می‌شود.

معرفت یعنی چه؟ یعنی شناخت و آگاهی. در قبال معرفت و شناختی که یاد گرفتیم، می‌توانیم عمل سالم داشته باشیم. خیلی مهم است که عمل سالم و ناسالم را از هم تشخیص دهیم. ما خیلی اوقات فکر می‌کنیم آن عملی که انجام می‌دهیم یا آن حرفی که می‌زنیم و نگاهی که می‌کنیم درست است؛ ولی باید به قدرت تشخیص برسیم. در پایان از همه خدمتگزارانی که به‌واقع بدون هیچ چشم‌داشتی خدمت می‌کنند، تشکر و قدردانی می‌کنم.

ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
تایپیست و ارسال: راهنما مسافر محمدرضا نگهبان سایت
مسافران نمایندگی اردستان