عدالت یعنی حرکت در مسیر تعادل

مشارکت مکتوب همسفر الهام (ی)

مشارکت خودم را با قسمتی از سخنان جناب مهندس آغاز می‌کنم. ایشان می‌فرمایند: «عدالت؛ یعنی تعادل، هر چیزی در جایگاه خودش باشد. عدالت به معنای برابری نیست. آیا کسانی که خدمت می کنند با کسانی که خیانت می‌کنند برابرند؟ در گله هم آن‌که ضعیف‌تر است از بین می‌رود و طعمه درندگان می‌شود و این عین عدالت است». شخصی که همیشه در کنگره فعالیت می‌کند، خدمت می‌گیرد و زمانی‌که شعبه نیاز به کمک دارد، جزء اولین افراد است که اعلام آمادگی می‌کند، حالش چند برابر بهتر از شخصی است که هیچ فعالیتی ندارد و از خدمت گرفتن فرار می‌کند.

قبلاً با فرق گذاشتن بین فرزندان مخالف بودم؛ ولی طبق آموزشی که در کنگره گرفتم فهمیدم همه چیز عین عدالت است. فرزندی که به حرف پدر و مادر گوش می‌دهد و فرمانبردار است با فرزندی که نافرمانی می‌کند نباید جایگاهشان یکی باشد. عدالت در کنگره۶۰ به این معنا است که من به اندازه سعی و تلاشم می‌توانم از آموزش‌ها برداشت داشته باشم.

اولین روزهای ورودم به گنگره فقط برای رفع تکلیف سی‌دی می‌نوشتم؛ ولی در ادامه مسافرم این نکته را یادآوری کرد که قبل از نوشتن سی‌دی یک مرتبه آن را گوش بدهم و بعد شروع به نوشتن کنم با این روش تک‌تک مطالب را متوجه می‌شوم و بهتر آموزش می‌گیرم و این عین عدالت است، چرا که تلاشی پشت این آموزش بوده است.

نماد کنگره یک مثلث است که از سه ضلع (عدالت، معرفت و عمل سالم) تشکیل شده است. زمانی‌که در مسیر درست حرکت کنم با تفکر سالم و گفتار سالم به عمل سالم می‌رسم. در این مسیر معرفت در درون من زنده می‌شود و عدالت خود به خود اجرا می‌شود.

قبل از ورودم به کنگره، عدالت را جور دیگری برای من معنا کرده بودند، این‌که همه با هم برابرند؛ ولی این تفکر غلط بود و من معنای درست عدالت را در کنگره آموختم. پس از آموختن معنای عدالت هر کجا به مشکلی بر می‌خورم یا شروع به مقایسه کردن خودم با فرد دیگری می‌کنم، فوراً این جمله از آقای مهندس در ذهنم نقش می‌بندد که این جایگاه برای من عین عدالت است و این‌گونه همه چیز برایم به راحتی قابل حل می‌شود. در آخر خداوند بزرگ را بابت وجود آقای‌مهندس و خانواده محترم‌ ایشان سپاسگزارم و تشکر می‌کنم که به من اجازه داد در کنگره حضور داشته باشم.

مشارکت مکتوب همسفر فاطمه

عدالت یک مؤلفه بسیار مهم است. در جهان هستی همه چیز بر مبنای عدالت بنا شده‌ است. وقتی از‌ عدالت‌ صحبت می‌شود، اولین برداشتی که در ذهن انسان به‌ وجود می‌آید برابری‌ و‌ یکسان بودن‌ است؛ اما مفهوم عدالت همیشه به این معنی نیست. هر انسانی بنا به خواست‌، تلاش‌ و حرکتی‌ که انجام می‌دهد جایگاهی دارد و هنگامی که در جایگاه خود قرار بگیرد این عین عدالت است. مثلاً فردی که در راه صراط مستقیم قدم برمی‌دارد با کسی که در راه ضدارزش‌ها قرار دارد قطعاً در آینده جایگاهشان با هم برابر نیست.

آیا در کنگره همه افراد با هم برابرند؟ قطعاً برابر نیستند، البته باید گفت در مرحله‌ اول همه با هم برابرند. همه‌ رهجو‌ها وقتی وارد کنگره می‌شوند از یک نوع امکانات استفاده می‌کنند، آموزش‌ها یکسان است، عشق‌ و محبت برای همه وجود دارد پس در این موارد همه با هم برابر هستند؛ اما در ادامه رهجویی که روی برنامه باشد نظم را در کنگره رعایت کند از همه مهم‌تر فرمانبردار باشد، در جلسه‌ها حضور داشته باشد و خدمت بگیرد با رهجویی که بی‌نظم است و روی برنامه نیست و در سکون قرار دارد با هم برابر نیستند.

رهجویی که روی نظم است به آن آرامش و تعادلی که مدنظر است می‌رسد؛ ولی رهجویی که نظم را رعایت نمی‌کند شاید به درمان برسد؛ ولی آن تعادل و حال خوش را درک نمی‌کند. پس در کنگره هر‌کس با تلاش و حرکتی که انجام می‌دهد جایگاه خودش را تعیین می‌کند و این عین عدالت است.

مشارکت مکتوب همسفر الهام

عدالت هم‌خانواده تعادل است؛ یعنی برقرار کردن تعادل، هر چیزی در جایگاه خودش باشد. کنگره می‌خواهد که بنیان کارهایش بر مبنای عدالت باشد. اولین چیزی‌که برای رسیدن به نقطه عدالت مهم است معرفت شناخت و آگاهی است.

اگر انسان در موضوعی به جهت خیر، آگاهی و شناخت داشته باشد، معرفت در جهت خیر و اگر در جهت منفی باشد، معرفت در جهت شر است. اگر معرفت در جهت خیر باشد فرد دست به اعمالی می‌زند که به آن عمل سالم می‌گویند. معرفت نداشته باشد؛ ولی کار خیر انجام بدهد اصطلاحاً به آن کار نیک گفته می‌شود. عمل خیر همان عمل نیک است؛ ولی اجرا کننده آن به نقاط خیر و شر کاملاً  آگاه است. بین عمل سالم و عمل نیک فرق است. اگر بخواهیم عمل سالم انجام دهیم؛ باید اطلاعات و آگاهی داشته باشیم در غیر این‌صورت از راه درست و راست خارج می‌شویم. اگر معرفت کسب کنیم و عمل سالم هم انجام بدهیم به عدالت می‌رسیم.

کنگره برای خودش خط و خطوط خاصی دارد. عدالت در دو قسمت در کنگره برقرار می‌شود، یکی این‌که افرادی که به کنگره می‌آیند فقط یک اسم هستند؛ چون موضوع در کنگره مسئله درمان‌اعتیاد است، در مسائلی غیر از درمان‌اعتیاد وارد نمی‌شویم و بحث نمی‌کنیم. در کنگره کاری با مسائل سیاسی، دین‌، نژاد و مذهب‌ افراد نداریم. به این‌صورت عدالت در کنگره برقرار می‌شود. همه روی یک نقطه مشترک که درمان‌اعتیاد است کار می‌کنیم، به بقیه مسائل کاری نداریم. به شخصیت بیرونی افراد هم کاری نداریم. به عنوان مثال فردی که نان خشک می‌فروشد و فردی که مرسدس بنز سوار می‌شود هر دو روی یک صندلی می‌نشینند و آموزش‌های یکسانی می‌بینند، در کنگره فرد بی‌سواد یا دکتر با هم تفاوتی ندارند.

در گنگره القاب و عناوینی مثل: دکتر، مهندس، حاجی و سید استفاده نمی‌شود. اصل مهم گرفتن آموزش‌ها و عمل کردن به آن‌ها، اخلاق، رفتار و نزاکت است. اعضای کنگره بر مبنای عدالت با هم برابر نیستند. یک مصرف‌کننده با یک سفر اولی برابر نیست، جایگاه آن‌ها فرق می‌کند. کسی که شش ماه در کنگره است با کسی که تازه وارد گنگره شده است جایگاه متفاوتی دارند. فردی که سه سال است به کنگره می‌آید و هنوز به درمان نرسیده با  شخصی که شش ماه است به کنگره می‌آید و طبق برنامه عمل می‌کند، به درمان می‌رسد جایگاه یکسانی ندارند. جایگاه افراد در کنگره را خدمت و معرفت آن‌ها مشخص می‌کند. هر کس بیشتر خدمت کند و خوش‌برخورد و مردم‌‌دار باشد جایگاهش در کنگره بالاتر است و حالش بهتر می‌شود. کنگره راهی است برای رسیدن به خود و رسیدن به خداوند از راه شناخت خود است. عدالت همیشه در کنگره برقرار است و افراد راه و صراط مستقیم را می‌یابند.

رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهشید (لژیون چهاردهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی هاتف