مسیر کنگره مسیری است که تمام انسان ها میتوانند در آن حرکت و رشد کنند

کارگاه آموزشی کنگره 60 اولین جلسه از دور سی و یکم به  نگهبانی مسافر مرتضی ،استادی مسافر راهنما جواد و دبیری مسافر فرهاد با دستور جلسه ی عدالت؛آیا تمام افراد در کنگره باهم برابرند؟ روز سه شنبه 20/05/1405 راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

سخنان استاد :
خدارو شکر که توانستم دراین جایگاه قرار بگیرم و حال خوشی را تجربه کنم.کسی که خدمت میکند طبیعتا حس و حالش بهتر خواهد بود و این عین عدالت است؛این دستور جلسه سوالی است، آیا همه ی افراد در کنگره باهم برابر هستند؟زمانی که وارد کنگره میشویم همه با هم برابر هستیم،جدا از مسایل مالی،شغلی،پیری یا جوانی،مذهب یا نژاد،همه  درمشاوره تازه واردین،انتخاب لژیون و انتخاب راهنما؛در شروع  با هم برابرند؛ اما در خط پایان همه با هم برابر نیستند؛یک تصویر در کتاب شصت درجه هست که تصویر اسکی بازها هست که وقتی به تصویر نگاه کنی میفهمی که این چهار نفر حالشان باهم یکی نیست،کلا چه در کنگره چه در هستی قوانین مشترک است؛ما همیشه از خدا شکایت میکنیم که چرا به من نداده است؛اما خداوند یک اقیانوس بی پایان است  و تو به اندازه ظرفت از بخشش خداوند برداشت میکنی؛من با ظرف کوچک خودم به اقیانوس میروم و بعد میگویم که خداوند به من نداد،من به اندازه ی ظرفیتم برداشت کردم و خداوند به هرکس به اندازه ی ظرفش میبخشد.

حالا من چگونه میتوانم ظرف کوچک خود را به اقیانوس تبدیل کنم؟ما در جهانبینی یک و دو کنگره شصت می آموزیم که ظرفیت با آموزش،تفکر،تجربه بالا میرود.اگر آموزش دریافت کنم و تجربه کنم و تفکر کنم یعنی آن چیزی که آموختم در زندگی کاربردی کنم ظرف من بزرگ خواهد شد آنگاه خداوند و هستی کار خودشان را بخوبی انجام میدهند؛با تبدیل دانایی عام به دانایی موثر ظرفیت افزایش میابد.خداوند بر مبنای عدالت عمل میکند و عدالت به معنی این است که هر چیزی سر جای خود قرار بگیرد؛در هر نقطه ایی که هستم باید نگاهی به عقبه ی خودم بکنم و ببینم چه تصمیماتی گرفته ام که امروز در این نقطه هستم.اگر در جایگاه خوبی نیستم از حالا انتخاب های دیگری داشته باشم،یاد بگیرم و به کار ببندم و ذره ذره به جاهای خوبی برسم.از نقطه ی سیاه تا رنگین کمان؛تمام رنگ ها در رنگ سیاه وجود دارد،وقتی با آگاهی گام برمیدارم رنگها جدا میشوند و کم کم به جاهای خوبی میرسم.سه تا موضوع هست که ظرف آدم را بزرگ میکند؛اول خود تفکر هست که از تفکر تا عشق چهارده وادی داریم که باید بین این وادی ها سفر کنیم؛موضوع بعدی شکرگزاری است،با شکرگذاری انسان بزرگ میشود؛موضوع آخر بخشش است،از زمان از مال بخشیدن یا گذشتن از بدی دیگران و ما نمود این مسایل را در بچه های کنگره میبینیم،انسانهایی که در اعماق سیاهی هستند میایند و آموزش دریافت میکنند و رشد میکند،شخصی که برای مواد دست به هرکاری میزد تبدیل به شخصی میشود که ششصد میلیون تومان به این ساختار میدهد مانند عزیزان پهلوان ما و قبل پرداخت هم آقای مهندس شرط میکند که هیچ توقعی از هیچ کس نباید داشته باشی؛چه اتفاقی می افتد که یک انسان به این نقطه میرسد؟ مسیر کنگره مسیری است که تمام انسان ها میتوانند در آن حرکت و رشد کنند و انسان هر قدر رشد کند به حال خوش بیشتری دست خواهد یافت.

عکاس:مسافر سینا

تایپ:مسافر امیر