عدالت لزوما به معنای برابری نیست

جلسه پنجم از دوره چهل‌و‌ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰؛ نمایندگی امین قم، با استادی مسافر سعید، نگهبانی مسافر حمید و دبیری مسافر اسماعیل، با دستورجلسه: "عدالت، آیا همه افراد در کنگره60 با هم برارند؟" سه‌شنبه ۲۰ مرداد ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاص سخنان استاد:

سلام دوستان سعید هستم یک مسافر؛ از گروه مرزبانی، دبیر جلسه، نگهبان و کسانی‌که نوشتارها را خواندند تشکر می‌کنم. خداوند را سپاس‌گزارم که به من توفیق داد تا در کنار شما دوستان، در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستورجلسه این هفته: عدالت، آیا همه افراد در کنگره60 با هم برارند؟
دلیل اینکه در بدو ورود به تمامی تازه واردین می‌گویند قضاوت نکنید، این است که افراد در ابتدای سفر خود قادر به تشخیص جایگاه‌ها نیستند و تعریف آن‌ها از عدالت درست نیست. من هم از این افراد مجزا نبودم با این تفاوت که گوش به حرف ندادم و قضاوت کردم، دست خودم نبود چون در تاریکی‌ها بودم نمی‌توانستم جلوی خودم را بگیرم.

همیشه با خود می‌گفتم چه دلیلی دارد که به بعضی از افراد احترام بیشتری می‌گذارند، ما همه افراد مصرف کننده بودیم، همه در حال درمانیم یا درمان شدیم، همه از یک منبع آموزش می‌گیریم، به نظر خودم در آن زمان همه در یک سطح بودیم و این در ذهن من ماند تا این که در یکی از سی‌دی‌ها جناب مهندس فرمودند یک پیشکسوت یا یک راهنما یا یک مرزبان به دلیل گذشتی که در مورد وقت خودش داشته به این جایگاه و احترام رسیده است این عین عدالت است.

به صورت مثال دو دوست که در حال درمان هستند و به نامه آخر می‌رسند، یکی از آن‌ها با گرفتن نامه آخر حتی رهایی خود را هم ثبت نمی‌کند و جزء آمار کنگره 60 نیز محسوب نمی‌شود، اما دیگری بعد از رهایی تلاش بیشتری می‌کند، زمان بیشتری می‌گذارد و از فیلترهای متعدد عبور می‌کند و به راهنمایی می‌رسد و تعهد می‌دهد بدون غیبت در هفته سه روز حاضر شود، آن هم بدون حقوق و منت. به نظر من از هر صد نفر یک نفر می‌تواند اینگونه گذشت داشته باشد.

جناب مهندس در این دستورجلسه می‌خواهد این را به ما نشان دهد که هر کسی تلاش بیشتری بکند و گذشت بیشتری داشته باشد از احترام بیشتری برخوردار است و این بستگی به سن ندارد. مثلا یک راهنما ممکن است نصف سن رهجوی خود را داشته باشد، ولی باید رهجو به آن احترام بگذارد در غیر این صورت به رهایی نمی‌رسد و باید این را یاد بگیرد. ممکن است فردی از لحاظ مالی ثروتمند باشد، ولی در کنگره60 ثروت زیاد ملاک احترام افراد نیست.

انسان‌ها با تلاش و سیقل گوهر وجودی خود به جایگاه‌های بالاتر می‌رسند و می‌توانند بدون چشم داشتی از لحاظ مالی، جانی و زمانی به مردم خدمت کنند این آدم‌ها از نظر من واجب‌التقدیر هستند و باید به آن‌ها احترام بگذاریم.
ممنون از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید.

تایپ: مسافر علی لژیون پنجم 
عکس: مسافر مجتبی لژیون یازده
ویراستاری: حسن لژیون نهم
مرزبان خبری: مسافر هادی
بارگذاری: مسافر علی لژیون پنجم
تهیه و تنظیم توسط گروه سایت نمایندگی امین قم