دومین جلسه از دور چهارم جلسات خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی علی عصارزاده، با نگهبانی مسافر حبیب، استادی مسافر عباس و دبیری مسافر یوسف، با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» روز سهشنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، عباس هستم، مسافر.
خداوند را شاکرم که اجازه داد امروز در کنار شما دوستان باشم و از شما عزیزان آموزش بگیرم. جا دارد از جناب آقای هادی، نگهبان محترم، دبیر عزیز و گروه مرزبانی تشکر کنم که به من اعتماد کردند تا در این جلسه در خدمت شما باشم. امیدوارم ثمرات این جلسات به روح، آقای علی عصارزاده، برسد.
دستور جلسه امروز دررابطهبا عدالت و اینکه آیا در کنگره ۶۰ همه افراد با هم برابرند است.
اگر بخواهم از عدالت صحبت کنم، باید به زندگی خودم برگردم. من تکفرزند بودم و نه خواهر داشتم و نه برادر. در روستا، آن زمان اگر کسی برادر نداشت، میگفتند پشتوانه ندارد. بچههایی که برادر داشتند، در بازی و خیلی از مسائل پشتوانه داشتند و من این پشتوانه را نداشتم.
همین موضوع باعث شد از بچگی در ذهن من سؤالهایی شکل بگیرد که چرا شرایط من اینطور است و چرا خداوند برای بعضیها امکاناتی قرار داده و برای من قرار نداده است. این «چراها» آرامآرام زیاد شد و در ادامه زندگی، یکی از تفکراتی که در ذهن من شکل گرفت این بود که خداوند عادل نیست.
بعدها وقتی وارد مصرف مواد شدم، حتی مواد را برای خودم نوعی پشتوانه میدیدم.
وقتی وارد کنگره ۶۰ شدم، اولین چیزی که دیدم این بود:
عدالت، معرفت، عمل سالم
با خودم گفتم: من یکعمر دنبال عدالت گشتم و پیدا نکردم، اینجا هم نوشته عدالت!
اما به من گفتند: «فعلاً کاری به عدالت نداشته باش؛ مشکل اصلی تو مصرف مواد است. بیا آموزش بگیر و اجازه بده مواد از تو گرفته شود.»
من وارد مسیر شدم و بعد از مدتی فهمیدم عدالت را باید جور دیگری نگاه کنم.
حالا میرسیم به سؤال دوم دستور جلسه:
آیا در کنگره ۶۰ همه با هم برابرند؟
از یکجهت، بله.
وقتی یک تازهوارد وارد جلسه میشود، امکانات برای همه یکسان است. اگر چراغ هست برای همه هست، اگر آب سرد هست برای همه هست، اگر کولر هست برای همه هست و مهمتر از همه، آموزش برای همه وجود دارد.
اما نتیجهای که افراد میگیرند، الزاماً یکسان نیست.
ما یک لژیون داشتیم که حدود پانزده نفر در آن حضور داشتند. چند سال بعد که نگاه کردیم، فقط دو نفر ادامه داده بودند و بقیه از مسیر خارج شده بودند.
آیا میتوانیم بگوییم عدالت در کنگره وجود نداشته است؟
خیر.
چون آموزش و امکانات برای همه وجود داشته، اما انتخاب و عملکرد افراد متفاوت بوده است.
من در کنگره فهمیدم که خداوند قرار نیست برای من عدالت جداگانهای ایجاد کند. من باید با استفاده درست از اختیار، شرایط زندگی خودم را تغییر بدهم.
وقتی به حرف راهنما گوش میدهم، آموزش میگیرم، قوانین و حرمتها را رعایت میکنم و آموزشها را در زندگی اجرا میکنم، معرفت و عمل سالم در من شکل میگیرد و نتیجه آن میشود عدالت.
پس اگر بخواهم تمام صحبتهایم را خلاصه کنم:
در کنگره ۶۰ آموزش و امکانات برای همه وجود دارد، اما نتیجهای که هرکس میگیرد به انتخاب، عملکرد و استفاده او از اختیارش بستگی دارد.
من امروز دیگر خداوند را مثل گذشته نمیبینم که هر اتفاقی افتاد بگویم خدا عادل نیست. امروز فهمیدهام که باید مسئولیت انتخابها و عملکرد خودم را بپذیرم.
در پایان از نگهبان محترم، دبیر عزیز، گروه مرزبانی و همه شما دوستان که به صحبتهای من گوش دادید، تشکر میکنم.
ممنون و متشکرم.
تصویربردار: مسافر امین
تایپ: مسافر ابوالفضل
ارسال خبر: مسافر مصطفی
مرزبان خبری: مسافر مرتضی
نمایندگی علی عصارزاده
- تعداد بازدید از این مطلب :
43