تعاریف در کنگره ۶۰ با بیرون از آن متفاوت است.

جلسه هفتم از دور شانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا نمایندگی امام قلی خان با استادی راهنمای محترم مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسه "عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟" در روز سه‌شنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت: ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان مصطفی هستم یک مسافر
خداوند را شاکرم که یک‌بار دیگر در این جایگاه قرار بگیرم برای آموزش گرفتن و خدمت‌کردن. دستور جلسه این هفته دو قسمت است که هدف قسمت اول آن تبیین معنای عدالت است و در قسمت دوم این سؤال را در ذهن ایجاد می‌کند که آیا همه در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند یا خیر. در حد وسع خودم کوتاه مطالبی را بیان می‌کنم.
همه می‌دانیم که تعاریف در کنگره ۶۰ با تعاریف واژگان در بیرون از آن متفاوت است. تعریفی که مثلاً صبر در کنگره ۶۰ دارد با آن چه در بیرون از کنگره ۶۰ بیان و باور می‌شود کاملاً متفاوت است. صبر در بیرون بدان معناست که زمان را سپری کنید و بنشینید تا خواسته شما برآورده شود! درحالی‌که در کنگره ۶۰ تعریف صبر این نیست. در کنگره ۶۰ صبر یعنی گذشتن زمان همراه با سعی، تلاش و کوشش برای رسیدن به هدف. اگر شما زمان را پشت سر گذاشتید و در این سپری‌کردن زمان برای رسیدن به خواسته خویش، سعی و تلاش کردی، آنگاه به هدف خواسته شده دست خواهی یافت.
دیگر واژه‌ای که تعریف متفاوتی در بیرون و درون کنگره ۶۰ دارد، عدالت است. عدالت در بیرون کنگره چندین معنا و برداشت متفاوت دارد. یکی مساوات و برابری همه با هم گفته شده است. تعریف دیگر آن است که همه چیز بر وفق مراد من باشد و به نفع من باشد تا عدالت جاری باشد! اما در کنگره ۶۰ عدالت یعنی تعادل. یعنی هر چیزی در جایگاه خودش. خوب در جای خود و بد در جای خود است. زیبایی و زشتی هریک به‌جای خود. تعریفی که دقیقاً با هستی و کائنات همخوانی دارد. عدالتی که مثلاً در جنگل می‌توان مشاهده کرد آن است که بر فرض آهویی تنبل و تن‌پرور و یا ضعیف، عین عدالت است که شکار حیوان درنده شود و آن آهوی چالاک و پر تلاش شکار نخواهد شد.
حال می‌خواهیم ببینیم که چگونه عدالت در مورد یک شخص برقرار خواهد شد؟ عدالت به واسطه دو عامل برقرار ر می‌شود. اول شناخت و دوم عمل سالم که وقتی هر دو باشد عدالت برقرار خواهد شد. در واقع شناخت و آگاهی باشد که در پرتو آن شخص عمل سالم و صالح انجام دهد، عدالت در مورد ایشان جاری شود.
برای فهم بهتر قسمت دوم دستور جلسه به بسط آن در مورد مسافران در کنگره ۶۰ می‌پردازیم. هر کس به دنبال آن است که در مسئله‌ای عدالت در موردش اجرا شود، ابتدا بایستی در مورد آن مسئله به شناخت و آگاهی رسیده باشد. کسی که وارد کنگره می‌شود بی شک به دنبال رهایی و درمان مسئله اعتیاد هست پس ابتدا بایستی آگاهی و دانش کسب کند و از همان بدو ورود که تازه‌وارد مطالب و آگاهی‌های بسیاری اختیار ایشان قرار می‌گیرد. به او گفته می‌شود که با انجام یا امتناع از انجام هر کار چه خواهد شد و چه نخواهد شد. بعد که وارد لژیون‌ها شدند این راهنماست که اکنون همان دانش و آگاهی‌ها را به طور مفصل و جامع‌تر در اختیار شخص مسافر قرار می‌دهد. حال این خود شخص است که بایستی عمل صالح را انجام دهد. اگر مسافری در پرتو آگاهی و شناختی که در مورد روش درمان DST از طریق کتب، سی‌دی‌ها و جلسات به او داده می‌شود، عمل سالم و صالح را انجام دهد بی شک عدالت در حق او اجرا می‌شود و پس از ۱۱ماه به رهایی رسیده و اینجا حضور پیدا خواهد کرد و با بانگ بلند اعلام می‌کند که مثلاً چند ساعت، چند روز یا چند ماه است که به دستان پر مهر آقای مهندس آزاد و رها شده‌ام. این عین عدالت است.
مسافری هم از همان اول بنای جهل و نادانی را می‌گذارد و به نتیجه نخواهد رسید و آن هم عین عدالت است. آقای مهندس بارها گفته‌اند که علی‌رغم نازدرمانی در کنگره ۶۰ و حمایت بسیار زیاد از مسافران برای سفرکردن ایشان، قرار نیست هر کس که وارد می‌شود به هر صورت به رهایی و درمان برسد. مسافرها بایستی بهایی برای این سفر خود بپردازند؛ آن بها گاهی گذشتن از خواسته‌های حتی معقول خود است. گاهی تا نگذری عدالت در درمان در مورد تو جاری و ساری نخواهد شد. حتی در مورد مسائل مالی در کنگره ۶۰ که حمایت از سبد قانون ۱۱ و لژیون سردار و ماه مبارک و جشن‌های مختلف است و اگر مسافری نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت است با کسی که تلاش و وظیفه خود را انجام می‌دهد برابر نخواهند بود.
ممنون از این که به صحبت‌های من گوش کردید.

رهایی ویلیام:

رهایی ایکس:

نفرات برتر آزمون آمادگی ۲۷:

تایپ،عکس، تنظیم و ارسال مطلب: مسافر علیرضا لژیون ۱۸