جلسه سوم از دوره دهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی یوسُف به استادی همسفر حمیده، نگهبانی موقت همسفر بهنوش و دبیری موقت همسفر فریبا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره 60 باهم برابرند؟» روز سهشنبه 20 مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت، نگهبان و دبیر و راهنمای عزیزم تشکر میکنم که فرصت خدمت به من دادند تشکر میکنم. در مورد دستورجلسه عدالت، همیشه این سئوال به ذهن من میرسید که آیا همه باهم یکسان و برابر هستند؟ و در ادامه همیشه خود را قضاوت کرده و با دیگران مقایسه میکردم و به این واسطه هیچگاه آرامش نداشتم. وقتی وارد کنگره و با کلمه عدالت آشنا شدم، تازه متوجه شدم که عدالت یعنی هر کس در هر جایگاهی قرار دارد عین عدالت است. با شنیدن این جمله از آقای مهندس در اوایل ورود به کنگره، خیلی برایم ناراحت کننده بود و با خود میگفتم چرا من در این جایگاه باید قرار بگیرم و این عین عدالت باشد. چرا من در یک خانواده که مصرفکننده وجود دارد باید باشم، چرا همیشه باید در رنج باشم و بسیاری چراهای دیگر، هیچگاه به خود و عملکرد خود نگاه نمیکردم. بعد از مدتی آموزش گرفتن، تازه آموختم که خودم را با خودم مقایسه و قضاوت نمایم. اگر الان من در این شرایط قرار گرفتهام، برای آرامش خود چه حرکتی کردهام؟ برای کسب دانایی چه آموزشی گرفتهام؟ اگر قرار بود تغییری در زندگی من رخ دهد، خود من چه نقشی در این تغییر داشتهام؟ در نهایت با خود به این نتیجه رسیدم که هیچ حرکتی نداشتهام. پس عدالت برای من همان چیزی را رقم زد که خودم فراهم کرده بودم.
بنابراین متوجه شدم که عدالت از بیرون برای من اتفاق نخواهد افتاد و عدالت یک امر درونی است که خود فرد برای خودش اجرا میکند. اگر من خود را با دیگران مقایسه میکنم، این قضاوت من است نه عدالت؛ چرا که هر چه میکاریم همان را برداشت خواهیم کرد. این عدالت هم در زمینه خوبیها و هم در زمینه بدیها وجود دارد. مثل مسافرانی که در کنگره قرار میگیرد، یک مسافر قوانین را رعایت میکند، خدمت میکند، خوب سفر میکند و در نتیجه در جایگاه بهتری قرار میگیرد. ولی مسافر دیگری هیچ تلاشی نمیکند و همیشه انتظار دارد که همه شرایط برایش فراهم باشد تا به خوبی سفر کند و چنین فردی هیچگاه به یک نقطه و جایگاه مطلوب نخواهد رسید. در جایگاه همسفر بودن نیز این قانون صدق میکند، آیا چون همسفر هستم و سختی بسیاری کشیدهام، اجازه دارم هر کاری را به هر شکلی که میخواهم انجام دهم. در کنگره آموختم که این حق را ندارم و مسافر و همسفر هر کدام در جایگاه خود باید حرکت و تلاش نمایند. این اجرای عدالت برای من و مسافرم است. من نمیتوانم خود را در جایگاه مسافرم قرار دهم و به جای او فکر کنم، تصمیم بگیرم و اجرا کنم. درواقع همسفر باید برای خودش به کنگره بیاید و مسیر خودش را طی نماید.
نکته دیگری که در کنگره در مورد عدالت آموختم، این بود که اگر میخواهم در جایگاه درستی قرار گرفته و از عدالت در مسیر صحیح برخوردار شوم، باید حرکت و تلاش نمایم. به عنوان مثال اگر بخواهم به جایگاه راهنمایی، استادی، مرزبانی یا حتی جایگاه فردی برسم که آرامش دارد باید در آن مسیر با تمام سختیها و بالا و پایینهایش حرکت نمایم و آنگاه که با پشت سر گذاشتن مشکلات و سختیها به جایگاه مورد نظر خود رسیدم، عدالت در مورد من جاری خواهد شد. در پایان میخواهم اشاره کنم که در کنگره آموختهام به عنوان همسفر، دوربینم روی خودم باشد و مسئولیت کارهای خود را بپذیرم. در گذشته زمانی که اسیستانتهای محترم را میدیدم، در چهره ایشان آرامش خاصی حس میکردم و با خود میگفتم این عزیزان چگونه به این جایگاه رسیدهاند؛ در حال حاضر که در ساختمان ققنوس خدمت میکنم، شاهد این هستم که چقدر در مسیری که قرار گرفتهاند، تلاش میکنند و زحمت میکشند و واقعاً جایگاهای که در آن قرار گرفتهاند، شایسته این عزیزان است. من نیز اگر بخواهم به این مراحل برسم، باید با تزکیه و پالایش در مسیر درست حرکت و خدمت نمایم.
مرزبانان کشیک: همسفر نرگس و مسافر اصغر
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون ششم)
تایپ، ویرایش و ارسال: همسفر نرگس مرزبان خبری
همسفران نمایندگی یوسُف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
91