هر کس در هر جایگاهی است عدالت است

جلسه هفتم از دوره دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی دزفول به استادی راهنما همسفر نرگس، نگهبانی همسفر زینب و دبیری همسفر لیلا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره‌۶۰ با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه خانم زینب و ایجنت محترم سپاسگزارم که به من اجازه دادند در این جایگاه بنشینم، آموزش بگیرم و خدمت کنم. موضوع دستور جلسه این هفته، عدالت است. آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ پاسخ این است که خیر، همه افراد از نظر جایگاه با یکدیگر برابر نیستند. البته از نظر ارزش انسانی و وجودی، همه انسان‌ها برابرند؛ اما جایگاه افراد متفاوت است.

اجازه دهید با یک مثال ساده این موضوع را روشن کنم: دو رهجوی تازه‌وارد به لژیون می‌پیوندند. هر دو امکانات یکسانی دریافت می‌کنند: صندلی، راهنما و فرصت آموزش؛  اما یکی از آن‌ها مرتب و منظم در جلسات حاضر می‌شود، به راهنما گوش می‌دهد، سی‌دی می‌نویسد و در مسیر آموزش قرار می‌گیرد. این فرد به تدریج به رهایی و حال خوب می‌رسد. رهجوی دوم سی‌دی را نصفه و نیمه می‌نویسد، در جلسات یکی در میان شرکت می‌کند و به حرف راهنما گاهی گوش می‌دهد و گاهی نمی‌دهد. هر دو نفر فرصت یکسانی داشته‌اند؛ اما یکی از آن استفاده کرده و دیگری نه؛ بنابراین این دو نفر نمی‌توانند در جایگاه یکسانی قرار بگیرند.

عدالت زمانی به درستی اجرا می‌شود که انسان در مسیر درست قرار بگیرد و تلاش و کوشش خود را انجام دهد. کنگره بر پایه سه مؤلفه بنا شده است: عدالت، معرفت و عمل سالم. کسی که واقعاً خواهان آموزش و آگاهی است، وقتی در مسیر آموزش قرار می‌گیرد، چون قلباً به آن نیاز دارد، سطح آگاهی‌اش به تدریج بالا می‌رود. با بالا رفتن دانایی، از ضد ارزش‌ها فاصله می‌گیرد و فرد به سمت ارزش‌ها حرکت می‌کند. هرچه دانایی بیشتر شود، سطح وجودی انسان ارتقا پیدا می‌کند و به نور معرفت نزدیک‌تر می‌شود. وقتی معرفت کسب شود، انسان در مسیر عدالت قرار می‌گیرد و سعی می‌کند در کنگره، محل کار، خانواده و جامعه، کار درست را انجام دهد. این همان تغییر جهت از ضد‌ارزش‌ها به سمت ارزش‌هاست. اگر کسی آموزش ببیند، دانایی‌اش بالا برود، عملکرد درست داشته باشد و تلاش کافی کند، قطعاً به آنچه حق اوست و عدالت اقتضا می‌کند، خواهد رسید.

پیش از ورود به کنگره، فکر می‌کردم عدالت در مورد من اجرا نشده و جایگاه فعلی‌‌ام حقم نیست؛  اما وقتی وارد لژیون شدم و شنیدم که «هر کسی در هر جایگاهی که هست، عدالت است»، ابتدا این حرف برایم سنگین بود. فکر می‌کردم کسانی که این را می‌گویند، سختی نکشیده‌اند. به‌تدریج که آموزش گرفتم، فهمیدم حرفشان درست است. من فقط برش کوتاهی از زندگی‌ام را می‌دیدم و فکر می‌کردم بی‌عدالتی شده؛ اما دو عامل اصلی در تعیین جایگاه من نقش دارند: پیشینه و عملکرد خودم. آنجا بود که به خودم برگشتم و فهمیدم جایگاهم را عملکرد خودم مشخص می‌کند، نه خواست دیگران.

خدا را شاکرم که فرصت درک معنا و مفهوم واقعی کلمات را به من داد. وقتی کلمه «عدالت» را می‌شنویم، اغلب تصور می‌کنیم همه باید کاملاً برابر باشند؛ اما این تصور نه تنها ممکن نیست، بلکه باعث برهم خوردن نظم هستی می‌شود. در همین تفاوت‌ها و بالا و پایین بودن‌هاست که زندگی معنا پیدا می‌کند. از خداوند سپاسگزارم که چنین مسیری را برای من گشود و این دیدگاه را در من روشن کرد.

«در ادامه تقدیر از نگهبان قبلی سایت همسفران دزفول همسفر لیلا و معرفی نگهبان سایت دوره جدید همسفر عاطفه»

مرزبانان کشیک: همسفر لیلا و مسافر محمد
عکس: همسفر رومینا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر لیلا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی دزفول