هر کس نتیجه عملکرد خودش را می‌بیند

همسفر زهره (لژیون هشتم):

دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» برای من یکی از زیباترین و آموزنده‌ترین دستورجلسه‌هاست؛ چون باعث شد نگاه من به مفهوم عدالت کاملاً تغییر کند. قبل از ورود به کنگره تصور می‌کردم عدالت یعنی همه باید امکانات، شرایط و جایگاه یکسانی داشته باشند؛ اما امروز یاد گرفته‌ام که عدالت یعنی هر چیزی در جایگاه واقعی خودش قرار بگیرد.

همه ما در کنگره‌۶۰ از نظر ارزش انسانی باهم برابر هستیم. هیچ‌کس به خاطر ثروت، تحصیلات، شغل یا موقعیت اجتماعی بر دیگری برتری ندارد؛ درحالی‌که جایگاه‌ها یکسان نیستند و هر جایگاه نتیجه آموزش، تجربه، مسئولیت‌پذیری و خدمت است. اگر امروز فردی به جایگاه راهنمایی، مرزبانی یا دیده‌بانی رسیده به این دلیل است که برای آن جایگاه تلاش کرده، آموزش دیده و بهایش را با خدمت پرداخت کرده است.

یکی از درس‌های بزرگی که از این دستور جلسه گرفتم این است که خودم را با دیگران مقایسه نکنم. هر انسانی مسیر و زمان رشد خودش را دارد. اگر امروز در ابتدای راه هستم؛ باید روی آموزش و تغییر خودم تمرکز کنم، نه این‌که جایگاه دیگران را با خودم مقایسه کنم. وقتی عدالت را درست درک کنیم، موفقیت دیگران باعث حسرت یا ناراحتی من نمی‌شود؛ بلکه برای ما انگیزه‌ای می‌شود تا بدانیم اگر درست حرکت کنیم، ما هم می‌توانیم به آن جایگاه برسیم.

کنگره به من یاد داده است که برای رشد راه میانبری وجود ندارد؛ باید آموزش بگیرم، قوانین را رعایت کنم، صبور باشم و خدمت کنم. نتیجه این مسیر، آرامش و رشدی است که به‌دست می‌آورم. این همان عدالت واقعی است و این نکته که هر کس نتیجه عملکرد و تلاش خودش را ببیند.

من از بنیان‌گذار کنگره و تمام خدمتگزارانی که چنین فضای عادلانه‌ای را ایجاد کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم. مکانی که ارزش انسان‌ها با عمل سالم، تغییر نگرش، ادب، آموزش و خدمت سنجیده می‌شود، نه با ظاهر و موقعیتشان. امیدوارم بتوانم هر روز بهتر از دیروز حرکت کنم، وظیفه خودم را به‌درستی انجام دهم و با آموزش، خدمت و صبر شایسته جایگاه‌هایی باشم که در آینده به من سپرده می‌شود.

همسفر زهرا (لژیون ششم):

عدالت به معنی تعادلی که هر چیزی در جایگاه خودش قرار بگیرد. عدالت؛ یعنی احترام به پدر و مادر، راهنما، معلم، شخصی که به تو درس زندگی را آموخت و تو را از تاریکی به‌طرف نور فرا خواند. افراد در کنگره و بیرون از آن باهم برابر نیستند.

اگر در کنگره دیدی برخوردها یکسان نیست ناراحت نشوید، شاید درک و هضم این قضیه کمی سخت باشد؛ اما باید بپذیریم برخوردهایی که با ما می‌شود عین عدالت است و این جایگاهی است که خودمان برای خودمان فراهم کرده‌ایم.

مهندس حسین دژاکام می‌فرمایند:  «دانایان با نادانان برابر نیستند؛ همچنین آنانی که خدمت می‌کنند با آنانی که خیانت می‌کنند، برابر نیستند». یک سفر اولی که چند ساله است به کنگره می‌آید و هنوز به درمان نرسیده و فقط صندلی را اشغال کرده با یک سفر دومی که سفرش را تمام کرده و درحال خدمت است برابر نیست.

برای مثال یک مهندس با یک کارگر برابر نیست، یک کارآفرین با یک آدم معمولی برابر نیست؛ چون درسته کارآفرین در حال پول درآوردن است؛ ولی با تولید کار (اشتغال‌زایی) به اقتصاد کشور و خانواده کمک می‌کند.

عدالت؛ یعنی یک موقع باید در مقابل جرایم قصاص کرد و عکس‌العمل نشان داد. فردی که اختلاس می‌کند با کسی که از روی اخلاص کار انجام می‌دهد، باهم برابر نیست. خلاصه هر چیزی و هر شخصی باید جایگاه خودش را حفظ کند تا عدالت سر پا بماند.

رابط خبری: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر حمیده (لژیون ششم) و همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان