عدالت و مسیر رسیدن به جایگاه خدمت

سومین جلسه از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دانیال اهواز به استادی راهنما همسفرندا، نگهبانی پهلوان همسفر فروغ و دبیری دنور همسفر ماهرخ روز دوشنبه ۱۹مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۴۵ با دستور جلسه «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحال هستم که بعد از دو هفته تعطیلات شما را می‌بینم، این‌قدر ذوق و شوق دارم که قابل توصیف نیست. خیلی خوشحالم که این فرصت پیش آمد تا در کنار شما باشم. دلم برای تک‌تک شما دوستان تنگ شده بود. دوست داشتم هرچه زودتر شما را ببینم. از شدت ذوق و شوق تپش قلب گرفته‌ام. از خانم فروغ عزیز سپاسگزارم که این فرصت را به من دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه این هفته، شامل دو بخش است: «عدالت» و این که آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند. من در گذشته عدالت را به چشم مساوات نگاه می‌کردم. این که همه چیز به طور مساوی بین همه تقسیم می‌شود.

وقتی وارد کنگره شدم، فهمیدم چرا ما به این جهان می‌آییم، دلیل آمدن ما به این جهان چیست؟ ما به این جهان می‌آییم تا آموزش بگیریم، جایگاه خود را تغییر بدهیم، تزکیه و پالایش انجام بدهیم. پس برای تغییر در خودم باید تلاش کنم. پس این تغییر با آن مساوات تفاوت داشت؛ یعنی اگر همه چیز مساوی بود، پس چه نیازی بود من تلاش کنم؟ چه نیازی بود که من آموزش بگیرم؟ نیازی به این چیزها نبود. همین‌طور که یک جا بشینم، همه چیز بین آدم‌ها تقسیم می‌شود. پس این با آن عدالت خیلی فرق دارد. انسان به جز تلاش خود چیزی نیست و من باید برای به دست آوردن آن جایگاهی که می‌خواهم تلاش کنم.

وقتی توانستم این معنا را درک کنم، فهمیدم هر جایی که من هستم، هر مسئله‌ای برای من پیش می‌آید، در هر شرایطی هستم، این عین عدالت است. این نیاز است که من در آن شرایط باشم و در آن جایگاه قرار بگیرم و آن آموزش را از آن جایگاه بگیرم و نقاط قوت و ضعف خودم را پیدا کنم و آن اصلاحات مورد نیاز خودم را در درون خودم انجام بدهم.

اما در مورد بخش دوم، «آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند یا خیر»؟ یقیناً با هم برابر نیستند.
یک مشارکت از آقای خدامی خواندم که می‌گفتند آیا شخصی که کار درست انجام می‌دهد، با شخصی که کار ضد ارزش انجام می‌دهد، برابر هستند؟ آیا شخصی که خدمت می‌کند، با شخصی که فقط از خدمات دیگران استفاده می‌کند، برابر هستند؟ واقعا این برابری وجود ندارد. در این شرایط هرکس باید تلاش کند، زحمت بکشد.

ما به کنگره می‌آییم و تلاش می‌کنیم که در جایگاه خدمت قرار بگیریم. روز اول همه یکی هستیم، به عنوان یک تازه وارد، همه به یک شکل از امکاناتی که هست استفاده می‌کنیم. از یک صندلی استفاده می‌کنیم، راهنما انتخاب می‌کنیم، آن شرایط برای همه یکسان هست.

کم‌کم وقتی ماندگار شدیم، این من هستم که جایگاه خودم را تعیین می‌کنم. با تلاش خودم، با مداومتی که در مسیر درست هستم، جایگاه خودم را مشخص می‌کنم.

یکی از خدمت‌هایی که در کنگره است، خدمت در لژیون سردار است. در لژیون سردار وقتی که من وارد کنگره شدم، با دید حساب‌گرانه به همه چیز نگاه می‌کردم، جایی که برای من منفعت داشت کار انجام می‌دادم، ولی در کنگره قابل باور نبود، این که بی‌حساب به من کمک شد. این که بی‌حساب دست من گرفته شد، من این را دیدم، برای من انجام شد، کم‌کم آموزش گرفتم.اگر من نخواهم، این کمک را در حد توانم انجام بدهم، این ناسپاسی است. سپاسگزاری را باید انجام بدهم.

در حد توانم در لژیون سردار و جشن گلریزان، شرکت کنم. زمانی که سبد از جلوی من رد می‌شود، حمایت کنم.امیدوارم، همه بتوانیم در جایگاهی که باید قرار بگیریم تلاش کنیم و روزبه‌روز تغییرات درون خود را انجام بدهیم، تا شرایطمان بهتر شود.مرسی از این که به صحبت‌های من گوش دادید.

مرزبان کشیک: همسفر زهرا و مسافر یاور
عکاس: همسفر زهره رهجو راهنما همسفر نوریه(لژیون دوازدهم)
تاپیست:همسفر کبری رهجو راهنما همسفر الهام(لژیون شانزدهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت

همسفران دانیال اهواز