ظرفیت هر جایگاه، نتیجه تلاش و حرکت انسان است

دوازدهمین جلسه از دوره سوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، ویژه مسافران نمایندگی میلاجرد با استادی مسافر ولی ، نگهبانی مسافر علی‌اصغر  دبیری مسافر احمد با دستور جلسه " عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟" دوشنبه  ۱۹مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، ولی هستم، یک مسافر،

خدا را شکر می‌کنم که در کنگره هستم و این جایگاه را دارم تجربه می‌کنم. من دو، سه سال است که آمدن به کنگره را شروع کرده‌ام و همیشه فکر می‌کردم خیلی زندگی خوبی دارم؛ اما با ورود به کنگره فهمیدم که من زندگی نمی‌کردم و الان دارم زندگی می‌کنم؛ یعنی مزه‌ی زندگی را می‌چشم.

از راهنمای خوبم، آقای محسن، و از راهنمای خدمتم، آقا حبیب و آقا مهدی، سپاسگزارم.

در رابطه با دستور جلسه اگر بخواهم بگویم، ما در کنگره پنجاه، دو، سه تا دستور جلسه داریم و از نوشتارها، جزوه‌ها و کتاب‌هایی که آقای مهندس برای ما و من ولی آموزش می‌دهند، به یک نکته پی بردم. آقای مهندس از من می‌خواهد بتوانم درست زندگی کنم و به خودم آسیب نزنم.

حالا این دستور جلسات چه تأثیری روی من می‌گذارد؟ ما هر هفته یکی از این دستور جلسات را اینجا باز می‌کنیم و مفهوم آن را می‌فهمیم. برای مثال، معنی عدالت، قیاس، قضاوت و وادی‌ها را یکی‌یکی برایمان باز می‌کند.

من قبل از کنگره اصلاً معنی عدالت را درست نمی‌دانستم. شاید می‌گفتم عدالت یعنی همه‌چیز برای همه یکسان باشد؛ به این می‌گویند عدالت، که با مساوات یکی است. اما اینجا فهمیدم قضاوت، عشق و محبت یعنی چه، معنی غیبت چیست، خوب زندگی کردن یعنی چه و... را متوجه شدم.

اینجا من از در کنگره وارد می‌شوم. هر تازه‌واردی که می‌آید، با مساوات با او برخورد می‌شود. فرقی نمی‌کند چه کسی باشد؛ برایش صندلی می‌گذارم، چای می‌آورم و یک راهنما برای مشاوره به او معرفی می‌کنم. تا اینجا با مساوات یکی است؛ ولی از اینجا به بعد، یعنی عدالت.

یعنی ما چقدر خودمان تلاش می‌کنیم. خواسته‌ی درون من چیست؟ چقدر می‌توانم از این دریای بی‌کران برداشت کنم؟ آنجا می‌رسم به عدالت.

آن استادی که آمده و به جایگاه راهنمایی رسیده، چقدر زحمت کشیده است. من نمی‌توانم خودم را با او مقایسه کنم. باید بدانم خودم چه می‌خواهم.

آقای مهندس همه‌جا می‌گویند انسان چیزی نیست جز تلاش خودش. من وقتی صددرصد خودم را بگذارم و تلاش کنم، به خواسته‌ام می‌رسم.

من متوجه شدم بدون تلاش به چیزی رسیدن خطرناک است و هر چیزی که ما هستیم، بر مبنای عدالت تقسیم‌بندی شده است.

منِ ولی که الان سه سال است تازه مرزبان شده‌ام، به اندازه‌ی همان جایگاه ظرفیت دارم و بیشتر از آن ظرفیت ندارم. کنگره هم نسبت به تلاش خدمتگزار، به او جایگاه می‌دهد.
ممنون که به صحبت‌های بنده گوش دادید.

تایپ؛ مسافر احمد
عکس؛ مسافر عباس
تنظیم؛ مسافر علی
( مسافران نمایندگی میلاجرد اراک )