دیدگاه همسفر علیرضا و مشارکت در دستور جلسه عدالت

 به نام قدرت مطلق الله.

عدالت

آیا در کنگره همهٔ افراد با یکدیگر برابرند؟ واژهٔ «عدالت» هم خانوادهٔ «تعادل» است و میتوان گفت عدالت یعنی هر فردی در جایگاه خودش باشد. هر انسانی به هر میزانی که تلاش و کوشش کرده است، به هدفی که تعیین نموده میرسد. گاهی برداشت اشتباهی میشود که عدالت با مساوات و برابری یک معنا دارد، در صورتی که چنین نیست.
در کنگرهٔ ۶۰ به همهٔ افرادی که خواهان درمان اند، امکانات برابر داده میشود، اما ممکن است نتیجهٔ برابر نباشد. با توجه به اینکه کنگرهٔ ۶۰ به همهٔ مسافران به طور یکسان جزوه، کتاب، راهنما و نوع پذیرایی داده میشود، اما یک مسافر با به موقع حضور داشتن در لژیون، خواندن کتابها و جزوات، تحت فرمان بودن، مصرف به موقع اوتی و رعایت تمامی حرمتها به درمان و رهایی خواهد رسید؛ در مقابل، مسافری که غیبت مکرر دارد، به موقع در لژیون حضور نمییابد، قوانین و حرمتها را رعایت نمیکند، در مصرف اوتی بینظم است و فرمانبرداری نمیکند، به رهایی نخواهد رسید.
آیا میتوان گفت در حق این دو مسافر عدالت اجرا نشده است؟ این نوع قضاوت قطعاً اشتباه است. میتوان گفت شرایط برای تغییر، تبدیل و ترخیص برابر بوده است، منتها تلاشها و کوششهای این دو با یکدیگر برابر نبوده است.

                                    
در یک نگاه، عدالت در کنگرهٔ ۶۰ یعنی: فرصت رشد برای همه وجود دارد، اما نتیجهٔ تلاش هر فردی با دیگری متفاوت خواهد بود. یکی از ویژگی های کنگرهٔ ۶۰ وجود قوانین مشخص و شفاف است. این قوانین برای همه به یک شکل اجرا میشود؛ چه تازهوارد، چه راهنما، چه مرزبان و چه ایجنت.

عدالت نتیجه تعادل ما در پندار گفتار و رفتار خود ماست که بر ما روا می شود.

تایپ، ویراستاری و بارگذاری: خدمت‌گزاران سایت همسفران آقا، شعبه پرستار