تفکر؛ بذری برای ساختن فردایی بهتر

 تراوشی دلی و برداشت مختصری از وادی اول، از سلسله وادی‌های چهارده‌گانه وادی عشق، تألیف استاد دژاکام، خدمتتان معروض می‌دارم. خب، وادی اول با سرفصل و فونت برجسته‌ی «با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود» آغاز می‌شود. در ادامه و تشریح وادی و آنچه من در کنگره آموختم و تفاوتش با آنچه بارها و بارها در گذشته، در قالب عمل اجرا کردم و در عمل ناموفق بودم، اشاره خواهم کرد. در کنگره می‌آموزیم که اتفاقات شگرف و عظیم، با حرکات و اعمالی که در نظر ما بسیار کوچک و بی‌اثر هستند، شروع می‌شوند؛ ولی این حرکت و این تصور باید آن‌چنان در ذهن ما چارچوب و شاکله‌ی قوی داشته باشد که در ادامه، ذره‌ای انرژی منفی نتواند آن را از ادامه بازدارد.

در این وادی، به‌شدت و از تمام جوانب ممکن و محتمل، برای سیر در سفری که باید در آن قله را فتح کنیم، تفکر می‌کنیم. زمانی که مسافرم شروع به سفر کرد و پس از بازه‌ی زمانی یکی دوماهه که طول کشید و من با کنگره آشنا شدم، ناخودآگاه یاد این شعر افتادم: «بیا تا دوتا شویم، یک دست صدا ندارد.» با آموزشی که من از این وادی گرفتم، نتیجه این شد که چونان سایر مراحل زندگی، اینجا هم باید پا‌به‌پای مسافرم و با رعایت قوانینی که از کلاس‌های آموزشی آموخته‌ام، سفر کنم. نکته این است که در گذشته فکر می‌کردم عبور از یخبندان ۶۰ درجه زیر صفر، تمام و کمال بر عهده‌ی مسافرم است؛ ولی اینجا آموختم که به‌عنوان بال سفر، نقش مکمل بسیار بسزایی در این مسیر دارم.

عبارت ساده‌ای را در گذشته با این مضمون می‌شنیدم که «انسان هر آنچه را که فکر کند، در همان مسیر قرار می‌گیرد.» در کنگره، دقیق و جامع‌تر آموختم که این تفکر صحیح را چون گلی در گلدان، هر لحظه آب و گلش دهم و در معرض نور قرارش دهم و هر آنچه را که باعث شکوفایی تمام و کمالش می‌شود، برایش فراهم کنم. در وادی اول آموختم که اگر لحظه‌ای از پرورش تفکرم، به‌مثابه‌ی گل در گلدان، غافل شوم، پژمرده خواهد شد و هر آنچه هم که هست، رو به زوال خواهد رفت. بنابراین، باید با تمام وجود، تفکر مقدسم را در آغوش بگیرم و در این مسیر از راه‌هایی بروم که ایمن و امین هستند، نه راه‌هایی که بیراهه نام می‌گیرند. با تشکر از راهنمای عزیزم، همسفر‌ مرضیه و راهنمایی‌های ارزنده‌شان، نهایت توفیق و دستیابی به تعادل در همه‌ی امور زندگی را برای یکایک هم‌لژیونی‌ها و همه‌ی خانواده‌ی بزرگ کنگره ۶۰ در سراسر میهن، از خداوند خواهانم.

نویسنده: همسفر پریوش، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
منبع: وادی اول
رابط خبری: همسفر معصومه، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت