انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش

جلسه هفتم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا به استادی راهنما همسفر الهام، نگهبانی همسفر فردوس و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز دوشنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر توفیق خدمت در این جایگاه به من داده شد. از ایجنت نمایندگی، مرزبانان شعبه دکتر علیرضا و نگهبان جلسه بابت دعوتشان سپاسگزار و متشکرم که اجازه خدمت در این جایگاه را به بنده دادند. ان‌شاءالله که بتوانیم جلسه‌ای پربار و پرانرژی در کنار شما عزیزان داشته باشیم. همان‌طور که دبیر عزیز اعلام کردند، دستور جلسه عدالت است و این‌که آیا همه افراد با هم برابرند؟! به‌طور کلی تمام دستور جلساتی که سالیانه برگزار می‌شود، از اهمیت خاصی برخوردار هستند و به نوعی اطلاعات لازم را در اختیار ما قرار می‌دهد تا به درکی عمیق از مفاهیمی که در طول زندگی با آن‌ها سر و کار داریم برسیم.

به شکر خدا، کنگره‌۶۰ این قابلیت را دارد و ضروریات را در اختیار ما قرار داده. همان‌گونه که دکتر امین می‌فرمایند: اگر بخواهیم موضوعی قابل فهم و درک باشد، بایستی تعریف درستی از آن موضوع در اختیارمان باشد، که آموزش‌های کنگره۶۰ تعاریف درست مفاهیم را به ما ارائه داده است. از جمله دستور جلسه امروز که عدالت است. اگر به لوگوی کنگره‌۶۰ دقت کنید، هر بار که وارد کنگره می‌شویم و این لوگو را مشاهده می‌کنیم که عدالت، معرفت و عمل سالم است یا بالعکس؛ معرفت، عمل سالم و در نهایت به عدالت می‌رسیم. حال عدالت چه می‌گوید؟! می‌گوید هر چیزی باید سر جای خود قرار گیرد. زمانی‌که‌ هر چیزی در جای خود باشد، در این صورت ارزش آن مشخص می‌گردد و این یعنی عدل و عدالت یا تعادل.

زمانی‌که‌ ما به تعادل برسیم، یعنی به جایگاه حقیقی خودمان رسیده‌ایم؛ ولی اگر دقت کنید، دلیل دور هم بودنمان تماماً بر اثر عدم شناخت و آگاهی می‌باشد؛ این‌که ما همه گم‌کرده‌راه بودیم و شناخت و آگاهی درستی از موضوعات زندگی‌مان نداشتیم و اولین گامی که در کنگره برداشتیم در جهت معرفت، شناخت و آگاهی بود. زمانی‌که به سطحی از شناخت و آگاهی رسیدیم، یعنی معرفت را کسب کرده‌ایم و در ادامه می‌رسیم به عمل سالم؛ عمل سالم یعنی عملی که در رفتار، کردار و گفتار ما نمایان شود و در این صورت است که عدالت برای ما اجرا می‌شود.

در ادامه دستور جلسه می‌گوید آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ در کلام‌الله خداوند می‌فرماید: «لَیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش. این خود ما هستیم که جایگاه‌مان را مشخص می‌کنیم. از نظر این‌که ما همه انسان هستیم و اکنون در این جلسه همه همسفر بوده و یک هدف را دنبال می‌کنیم و آن چیزی نیست جز درمان و فراگیری علم زندگی کردن در این سطح همه یکسانیم؛ اما از نظر جایگاه و این‌که من چقدر آموزش گرفته و چه اندازه خدمت می‌کنم تا تغییر جایگاه رخ دهد یکسان نیستیم.

در یک لژیون، دو نفر رهجو دارای راهنمای مشترک و الگوی آموزشی و خدمتی یکسان هستند؛ ولی این‌که من تا چه اندازه در قبال آموزش‌ها حرکت کرده، خدمت کنم و تغییر جایگاه برای من ایجاد شود، یعنی عین عدالت. ممکن است دو نفر در یک لژیون باشند، هر دو در یک مسیر آموزشی حرکت کنند و هر دو پژوهشی را انجام دهند؛ اما یکی برای رفع تکلیف انجام می‌دهد و می‌گوید من به کنگره می‌آیم، آموزش می‌گیرم، ولی در واقع فقط حرکت بیرونی را انجام می‌دهد. آقای مهندس در آموزش‌ها می‌فرمایند: در ازای حرکت بیرونی بایستی حرکت درونی نیز اتفاق بیفتد.

حرکت درونی یعنی تغییر افکار و اندیشه، تغییر در رفتار و کردار من و اگر این دو حرکت انجام شود، تغییر جایگاه اتفاق می‌افتد و این عین عدالت است. انسان‌های خدمتگزار همیشه احترام خاصی دارند؛ همان‌گونه که آقای مهندس نیز در صحبت‌هایشان فرمودند: خدمتگزاران کنگره سرمایه‌های اجتماعی هستند، از جمله راهنماها، ایجنت، مرزبانان و تمام کسانی که در کنگره در حال خدمت هستند، قطعاً از احترام و محبوبیت خاصی برخوردارند؛ زیرا علاوه بر این‌که آموزش گرفته‌اند، خدمت می‌کنند و خدمت به خلق بسیار قابل احترام است.

به دیگر سخن انسانی که در جهت هدایت و احیای دیگر انسان‌ها خدمت می‌کند با انسانی که خیانت می‌کند و در جهت گمراه کردن آن‌ها قدم بر‌می‌دارد، هیچ‌گاه برابر نیستند. در کتاب ۶۰ درجه زیر صفر، به نقل از کلام‌الله گفته شده: بینایان با نابینایان یکی نیستند. چرا؟! چون چشم بینایان بر روی حقایق باز است، می‌بینند و طبق قوانین هستی حرکت می‌کنند؛ اما نابینایان خیر، چشمشان را بر روی قوانین بسته‌اند و عدالت نیز جزئی از همان قوانین است.

در جهان‌بینی آموختیم زندگی مانند یک بازی بزرگ و گسترده‌ای است که مثل تمامی بازی‌ها، دارای یک‌سری قوانین و قواعد خاص خود است. اگر آن قوانین را بیاموزیم، بازی را به بهترین شکل ممکن می‌توانیم پیش ببریم و اگر این قانون را در مسیر زندگی‌ و کنگره کاملاً اجرا کنیم، عدالتی که باید برای ما اجرا شود، قطعاً اتفاق می‌افتد. اگر بخواهم مثال بارزی از تجربه خود بیان کنم، می‌توانم خانم لیلا را مثال بزنم که حدود دو سال در لژیون بنده در خدمتشان بودم. آن زمان ایشان مسافتی طولانی را طی می‌کردند برای حضور در شعبه سلمان فارسی در اصفهان و واقعاً خیلی خوب حرکت کردند و با وجود مسافت زیاد، سر ساعت در جلسات و لژیون حاضر، مطیع و پیرو قوانین بودند. نهایتاً با سعی و تلاشی که در ازای خواسته‌شان داشتند اکنون در جایگاه خدمت راهنمایی قرار گرفتند. برای ایشان بسیار خوشحال هستم که این عین عدالت است؛ زیرا قرار گرفتن در این جایگاه نتیجه سعی و تلاش خودشان است.

در پایان صحبتم را با کلامی از حضرت علی علیه‌السلام به پایان می‌رسانم: «عدالت از آبی که به شخص تشنه می‌رسد، بسیار شیرین‌تر و گواراتر است.»  یکی از ویژگی‌هایی که ایمان انسان را کامل‌تر می‌کند، منصف بودن و داشتن عدل است. امیدوارم بتوانیم دستور جلسه امروز را در آموزش‌هایمان کاربردی کرده و به آن چیزی که می‌خواهیم برسیم.

اهدای لوح تقدیر به اعضای لژیون سردار

مرزبان کشیک: همسفر ملیحه
تایپیست: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون اول)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر سمیرا
همسفران نمایندگی دکتر علیرضا