وظیفه تک‌تک‌ ماست که این چراغ را روشن نگه داریم

جلسه سیزدهم از دوره پنجم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی جواد به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی دنور راهنما همسفر حمیده و دبیری همسفر سیما با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» روز یک‌شنبه ۱۸ مرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۴۵ برگزار شد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که قسمت  شد که من در این جایگاه قرار بگیرم. ان‌شاءالله که تعطیلات را به‌ خوبی سپری کرده باشید و امروز با انرژی کامل، مشارکت‌های زیبایی در لژیون حاضر و هفته خوبی را آغاز کنیم. دستور جلسه امروز «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» عدالت با واژه‌هایی مثل عدل، تعادل و متعادل بودن هم‌خانواده است. شاید خیلی‌ها فکر کنند عدالت؛ یعنی همه باید با هم برابر و یکسان باشند؛ اما این معنی ممکن است باعث بی‌عدالتی و بی‌تعادلی شود.

زمانی که دو سفر اولی وارد لژیون می‌شوند، یکی از آن‌ها خوب فایل صوتی می‌نویسد، به صحبت‌های راهنما گوش می‌دهد، منظم در جلسات حاضر می‌شود و داروی خود را در زمان و اندازه‌ای که راهنما برای او تعیین کرده است مصرف می‌کند و هرگز نافرمانی نمی‌کند؛ اما دیگری فایل صوتی نمی‌نویسد، منظم در جلسات حاضر نمی‌شود، به صحبت‌های راهنمایش گوش نمی‌دهد. دارویش را درست و به وقت مصرف نمی‌کند. حال اگر بخواهیم بگویم عدالت؛ یعنی باید با این دو نفر دقیقاً یکسان برخورد کرد و این واقعاً عین عدالت است؟ خیر! 

اگر قرار باشد عدالت در مورد این دو سفر اولی برقرار شود؛ باید با کسی که نامنظم است، فایل صوتی نمی‌نویسد و به قوانین توجه نمی‌کند، یک نوع برخورد شود و با کسی که منظم است، فایل صوتی می‌نویسد و گوش به فرمان راهنما است برخورد دیگری صورت بگیرد که این همان عدالت است. اگر با هر دو رهجو دقیقاً یکسان برخورد شود عدالت تبدیل به ظلم می‌شود؛ زیرا شرایط و عملکرد در این دو نفر متفاوت است. بنابراین عدالت به معنای یکسان رفتار کردن با همه نیست؛ بلکه یعنی هر فرد متناسب با عملکرد، شرایط و جایگاهی که دارد، نتیجه عملکرد خودش را دریافت کند.

مسافر و همسفر بودن در کنگره۶۰ برای همه ما یکسان و دارای جایگاه مشخصی است. وقتی فرد وارد سفر دوم می‌شود، شرایط و عملکرد او می‌تواند متفاوت باشد. یک نفر در سفر دوم خدمتی نمی‌گیرد و تغییر چندانی در خودش ایجاد نمی‌کند. در مقابل دیگری تبدیل به یک خدمتگزار می‌شود. نمی‌توانیم با این دو نفر دقیقاً یک برخورد داشته باشیم. متفاوت بودن این برخوردها عین عدالت در کنگره۶۰ است؛ زیرا هر فرد براساس تلاش، آموزش، مسئولیت‌پذیری و عملکرد خودش جایگاه و شرایط متفاوتی پیدا می‌کند و این تفاوت به معنای تبعیض نیست؛ بلکه نتیجه طبیعی عملکرد هر شخص است.

می‌خواهم این موضوع را به لژیون سردار ربط بدهم. زمانی که خودم وارد کنگره۶۰ شدم، قبل از آن مسافرم چندین بار برای ترک مواد مخدر اقدام کرده بود؛ اما هیچ‌وقت موفق نشد که رها شود، در زندگی من و بچه‌ها آرامش و آسایشی را که می‌خواستیم نداشتیم. صلح و صفایی که باید در زندگی وجود داشته باشد نبود؛ حتی حاضر بودم از خیلی از دارایی‌هایم بگذرم تا مسافرم حالش خوب شود و زندگی‌مان به آرامش برسد. با ورود به کنگره۶۰ مسافرم به سلامت و رهایی رسید و در کنار او خانواده به آرامش رسید. این اتفاق برای من یک نعمت بزرگ بود که مسیر زندگی‌مان را تغییر داد.

حال سؤال این است که من برای کنگره۶۰ چه کاری باید انجام بدهم تا عدالت را اجرا کرده باشم؟ عدالت این است من به یاد آورم که قبل از ورود به کنگره۶۰ چه حالی داشتم و امروز در چه شرایطی هستم؟ وارد لژیون سردار بشوم در اینجا کاری را که برای من و مسافرم انجام شده است جبران کنم. با این کار عدالت در مورد من برقرار می‌شود و من می‌توانم در مسیر همان آرامشی که مد نظر دارم حرکت کنم. اگر وارد سفر دوم شدم و افرادی که برایم زحمت کشیدند، به من خدمت کردند در نظر نداشته باشم و نادیده بگیرم که چه کسانی این صندلی را برای من مهیا کرده‌اند و این محیط چگونه فراهم شده است تا من بتوانم به آرامش، آسایش، صلح و صفا برسم آیا می‌توانم بگویم عدالت را رعایت کرده‌ام؟

اگر همه این‌ها را فراموش کنم و بگویم: مسافرم رها شد دیگر کاری با کنگره۶۰ ندارم، دیگر ماندن من در کنگره۶۰ فایده‌ای ندارد و باید بروم. مطمئن باشم که عدالت در مورد من برقرار خواهد شد. عدالت آنجاست که اگر من از کنگره۶۰ دور شوم و تمام خدماتی که برای من انجام شده است نادیده بگیرم از صراط مستقیم خارج می‌شوم و دوباره آسیب می‌ببینم؛ حتی ممکن است مسافرم مجددأ دچار مشکل شود و این همان عدالت است؛ اما اگر در کنگره۶۰ بمانم و با خدمت کردن، عضو شدن در لژیون سردار کاری انجام دهم نه فقط برای خودم بلکه برای دیگران آن‌وقت می‌توانم این چراغ را روشن نگه دارم. همان‌طور که افراد زیادی این چراغ را روشن نگه داشتند تا من همسفر و مسافرم بتوانیم وارد کنگره۶۰ شویم.

وظیفه تک‌تک ماست که این چراغ را روشن نگه داریم تا افراد دیگری بیایند و به آرامش، آسایش و صلح برسند. اگر ما در کنگره۶۰ بمانیم، عضو لژیون سردار شویم و در این مسیر خدمت کنیم، مطمئن باشید که عدالت برای ما برقرار خواهد شد. اگر رفتار و برخورد با کسی که وارد راه‌های ضدارزشی شده است با کسی که در صراط مستقیم قرار گرفته است و می‌خواهد از راه درست به خواسته‌هایش برسد یکی باشد، این عین بی‌عدالتی و ظلم است؛ اما اگر بین این‌ها تفاوت قائل شویم این عدالت است.

پس من باید بدانم که در کنگره۶۰ همه‌ افراد از نظر عملکرد و جایگاه یکسان نیستند. کسی که وارد کنگره۶۰ شد و تلاش کرد، آموزش گرفت و در جایگاه راهنما، مرزبان، ایجنت یا در هر خدمت دیگری قرار گرفت، جایگاه متفاوتی دارد و عدالت در مورد او متناسب با عملکرد و جایگاهش برقرار می‌شود. البته تازه‌واردی که وارد کنگره می‌شود قابل احترام است و جایگاه خاص خودش را دارد. ما باید به تازه‌واردها احترام زیادی بگذاریم و کمک کنیم که بمانند آموزش بگیرند، خدمت کنند و وارد سفر دوم شوند. هرکدام از ما در هر جایگاهی که قرار بگیریم، نتیجه عملکرد و انتخاب‌ خدمت خود را دریافت می‌کنیم که این همان عدالت است.

تایپیست: راهنمای تازه‌واردین همسفر مهدیه (عضو لژیون سردار)
رابط خبری: راهنما همسفر هما (عضو لژیون سردار)
عکاس: مرزبان خبری همسفر فاطمه
ارسال: همسفر نیره رهجوی راهنما همسفر مریم (عضو لژیون سردار) دبیر سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان