English Version
This Site Is Available In English

معرفت و عمل سالم ستون‌های عدالت

معرفت و عمل سالم ستون‌های عدالت

سیزدهمین جلسه از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی وکیلی یزد، به استادی همسفر ناهيد، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر مرضیه با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ باهم برابرند؟» در روز دوشنبه ١٩ مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
به نام آن‌که مسئولیت هستی‌ام را به خودم واگذار نمود تا بزرگ شوم. خداوند بزرگ را شاکر و سپاسگزارم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا در کنار شما عزیزان باشم. از نگهبان جلسه و راهنمای خوبم تشکر می‌کنم که استادی این جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه امروز درمورد «عدالت، آیا همه افراد در کنگره‌۶۰ برابرند؟» شاید در نگاه اول خیلی از افراد بگویند: این دو کلمه مفهوم مشترکی دارند و معنی آن‌ها مثل هم است؛ ولی اگر بخواهیم کلی به آن نگاه کنیم، می‌بینیم که معنای برابری، تساوی است؛ یعنی چیزی را بین افراد مساوی پخش کنند، ولی عدالت یعنی تساوی هوشمندانه بر مبنای نیاز. برابری یعنی یک چیزی را بین همه به‌طور یکسان پخش کنیم بدون این‌که نیازهای افراد را در‌نظر بگیریم، این‌جا شاید برابری نماد عدالت باشد؛ ولی اگر نیاز را درنظر نگیریم و بیشتر به‌سمت تساوی برویم، بی‌عدالتی اتفاق می‌افتد؛ پس معنای عدالت، توجه به تفاوت‌های فردی است.

عدالت در کنگره۶۰ یعنی چه؟ یعنی با توجه به ظرفیت و توانمندی‌های یک همسفر به او کمک کنیم و بدانیم نیازهایش چیست تا او بتواند به پایداری برسد. مطلبی که در کنگره۶۰ خیلی مورد توجه قرار می‌گیرد، نماد کنگره۶۰ است. مثلث در اشکال هندسی، نماد استواری و مقاومت می‌باشد و عدالت در رأس آن قرار گرفته که در این‌جا نشان‌دهنده اوج هدف است. این یک مثلث ساده نیست؛ مسیر و راه را در کنگره به من نشان می‌دهد. دو ضلع دیگر که معرفت و عمل سالم هستند، ستون‌های این عدالت می‌باشند و این‌جا عدالت مانند یک آهن‌ربا عمل می‌کند و به این دو ضلع مسیر می‌دهد که از کدام سمت حرکت کنند.

درمورد مطلب دیگری که می‌خواهم صحبت کنم، برمی‌گردیم به سؤال اولمان؛ همه در کنگره۶۰ برابر هستند؟ همه افرادی که در این‌جا نشسته‌ایم، از نظر شأن انسانی و حقوقی، جایگاه همسفر بودنمان و حقیقت آموزه‌ها، با هم برابر هستیم. هرکسی بخواهد معرفت کنگره۶۰ را دریافت کند، در کنگره به روی او باز است و می‌تواند بیاید و آموزش بگیرد؛ ولی آیا از نظر نیازهای درونی‌مان و مسیر حرکت و رشد با هم برابر هستیم؟ آیا همه ما با یک سطح از عمل سالم یا معرفت وارد کنگره شده‌ایم؟ اگر بخواهیم صادق باشیم نه؛ بعضی هنوز ابتدای راه هستند، تعدادی در میانه و بعضی به اوج رسیده‌اند.

یک رهجو که تازه وارد کنگره شده‌است و با چالش‌های سفرش روبه‌رو می‌شود؛ اگر بخواهیم وقت و زمانی که برای او می‌گذاریم با یک رهجوی آموزش گرفته برابر باشد، مطمئناً در حق آن رهجوی تازه‌وارد ظلم شده‌است؛ عدالت کنگره این است که تفاوت‌ها را درنظر بگیریم و جواب سؤالمان این‌گونه می‌شود: بله، همه با هم برابر هستیم تا در کنار یکدیگر عادلانه حرکت و رشد کنیم. این‌جا هدف این نیست که همه از یک نقطه، در یک سطح و با سرعت یکسان حرکت کنیم؛ هدف این است که همه با عمل سالم و معرفت بتوانند نسبت به نیازشان، توانمندی و ظرفیتی که دارند حرکت کنند تا بتوانیم به آن رأس مثلث که عدالت است، برسیم.

می‌خواهم یک مثال برایتان بزنم، تصور کنید که در کنگره۶۰ بخواهند یک سمفونی باشکوه برگزار شود؛ برابری در این‌جا می‌گوید: آن شخص چه نوازنده ماهری باشد و چه کسی‌که اولین‌بار است ساز را لمس کرده، بیاییم یک سطح از آموزش و نت را به آن‌ها بدهیم؛ نتیجه کار چه می‌شود؟ یک آهنگ نامنظم؛ ولی عادلانه چیست؟ عادلانه این است که برای آموزش آن شخص تازه‌وارد، زمان بیشتری بگذاریم یا یک سطح و پایه آموزشی اضافه‌تری برای او درنظر بگیریم؛ این می‌شود عدالت بر مبنای نیاز او و به آن شخصی که نوازنده ماهر است، اجازه بدهیم که بداهه‌‌نوازی کند تا بتواند آن پیچیدگی را در موسیقی خود بیاورد؛ این می‌شود عدالت بر مبنای ظرفیت. این‌جا هدف این نیست که همه در یک سطح، یک نت را بنوازند؛ بلکه هر‌کسی در سطح خود، نت موسیقی را به صدا در می‌آورد. این‌گونه است که آوای کنگره به صدا در می‌آید و شروع می‌شود. عدالت هم این‌جا این است که بخواهیم یک نت صحیح را در زمان درست و مشخص به نوازندگان بدهیم.

کنگره۶۰ زمانی می‌تواند موفق و درست کار کند که بخواهیم در کنار یکدیگر به مسیر ادامه دهیم، نه این‌که حرکت یکسان باشد؛ بلکه در کنار هم عادلانه حرکت کنیم تا به رشد برسیم؛ به‌جای این‌که بخواهیم تلاش کنیم که فقط مثلث خودمان را بسازیم.
ما به معرفتی که حقیقت را بشناسد، عملی که بر پایه عدالت باشد و عدالتی که تکیه‌گاه رشد همه ما است، نیاز داریم.

ممنون که با سکوت زیبایتان به صحبت‌های من گوش دادید.

مرزبانان کشیک: همسفر مهناز و مسافر مجتبی
تایپیست: همسفر منیره رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر ناعمه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر مهدیه
همسفران نمایندگی وکیلی یزد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .