سلام دوستان زهرا هستم یک همسفر
همه ما به عنوان یک انسان، ارزش و فرصت برابر برای حرکت و آموزش داریم، اما جایگاه هر شخص به میزان دانایی و عمل او بستگی دارد. یک تازهوارد وقتی وارد کنگره میشود، ممکن است هیچ شناختی از مسیر نداشته باشد؛ ولی در مسیر آموزش به محیط آشنا میشود. در مقابل، کسی که سالها در کنگره آموزش گرفته و خدمت کرده، مسئولیت بیشتری نسبت به خودش و دیگران دارد؛ پس جایگاه بالاتر به معنی برتری انسان نیست؛ بلکه به معنی مسئولیت و خدمت بیشتر است. انسان با آموزش و حرکت در صراط مستقیم، میتواند از تاریکیها خارج شود و به روشنایی برسد. هرکس در این مسیر، به اندازه تلاش خودش برداشت میکند. به نظرم عدالت هم همینجاست؛ یعنی هرکس نتیجه انتخابها و عمل خودش را دریافت میکند. من نباید جایگاه دیگران را وسیله مقایسه با خودم قرار بدهم، بلکه باید ببینم خودم در چه نقطهای هستم و چقدر در مسیر دانایی حرکت کردهام. خدمت هم اگر با منیت همراه باشد، ارزش واقعی خودش را از دست میدهد؛ چون خدمت برای رشد خود انسان است، نه برای بالاتر رفتن از دیگران. در کنگره همه میتوانند از آموزش بهره بگیرند، اما رسیدن به جایگاه و حفظ آن، نیازمند عمل سالم و مسئولیتپذیری است؛ پس برابری در کنگره؛ یعنی همه انسانها فرصت حرکت دارند؛ اما مسیر و نتیجه هرکس به انتخاب و عملکرد خودش مربوط است.
سلام دوستان معصومه هستم همسفر
من تا قبل از آمدن به کنگره، فکر میکردم عدالت؛ یعنی با هم برابر و مساوی بودن؛ ولی با ورود به کنگره یاد گرفتم که عدالت؛ یعنی هر چیزی در جای خود قرار بگیرد. در کنگره هیچ کس با هم برابر نیست، هر کسی جایگاه خودش را دارد، اگر غیر از این باشد بینظمی و هرج و مرج بهوجود میآید. در کنگره هیچ کس با هم برابر نیست؛ چون من تازهوارد هیچ وقت با راهنمایی که سالها زحمت کشیده است و از عصاره جانش برای کنگره و رهجوهای خود گذاشته برابر نیستم؛ باید فرقی بین ما باشد، این عدالت در کنگره و تعادل است. همه افرادی که در کنگره هستند، متوجه این قضیه میشوند که در کنگره فقط و فقط نقطه مشترک، درمان اعتیاد است. در کنگره به شخصیت و شغل افراد هیچ کاری ندارند؛ یعنی من تازهوارد وقتی وارد کنگره میشوم روی صندلی مینشینم، نمیدانم و کاری ندارم فردی که کنار من نشسته است، دکتر، مهندس یا بیسواد است و این یعنی عدالت و تعادل در کنگره؛ باید جایگاه هرکسی مشخص باشد.
سلام دوستان ساره هستم همسفر
مشارکت در مورد دستورجلسه با عنوان عدالت آیا همه در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟ میتوان گفت خیر، همه با هم برابر نیستند. همه اعضای کنگره ۶۰ از همسفران و مسافران تشکیل شدهاند و وقتی وارد کنگره میشوند، سوابق علمی خود را باید پشت در بگذارند و داخل شوند و به صورت یک رهجو سر لژیون حضور پیدا کند و با اشاره راهنما راه را یافته و پیش بروند. در طول سفر ده ماه، رهجو با گوش به فرمان بودن و به موقع حضور پیدا کردن و انجام وظایف خود، دانش کنگره را فرا میگیرد و با کم کردن مواد به علم خود میافزاید. در فرایند رهایی شخص؛ باید سه ضلع مثلث درمان یعنی جسم و روان و جهانبینی را به طور همزمان جلو ببرد تا از درون و بیرون به تعادل برسد. وقتی به تعادل رسید، در جایگاه واقعی خود قرار میگیرد. هر کس جایگاه خود را با تلاش و کوشش خود به دست میآورد و با ظرفیت و لیاقت خود به مراتب بالاتر میرسد. کسی که تلاش نمیکند نباید توقع پاداش و ترفیع را داشته باشد. وقتی من وارد کنگره شدم به وضوح این نظم و ترتیب و احترام متقابل را مشاهده کردم و آموزش گرفتم که با فرمانبرداری میشود در آینده فرمانده خوبی شد؛ باید سلسله مراتب و احترام به جایگاهها را رعایت کرد پس این تفاوتها عین عدالت است و اصلاً قرار نیست همه با هم برابر باشند؛ چون در این صورت هیچ کاری پیش نمیرود.
رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر ساره (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر سما رهجوی راهنما همسفر ژیلا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صفادشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
66