سیزدهمین جلسه از دور سی و سوم، از کارگاه آموزشی خصوص کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا به نمایندگی لویی پاستور با استادی مسافر محترم پهلوان رامتین و نگهبانی مسافر هادی و دبیری مسافر سعید با دستور جلسه « عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» در روز دوشنبه مورخ 19 مرداد 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
خداوند را شاکرم که امروز میتوانم در اینجا از دوستان آموزش بگیرم. از نگهبان محترم و دبیر محترمشان و همچنین از ایجنت نمایندگی هم نهایت تشکر را دارم.
دستور جلسه امروز، «عدالت؛ آیا در کنگره همه با هم برابرند؟» از دو قسمت تشکیل شده است. قسمت دوم سؤال این است: آیا همه با هم برابرند؟
ما اولین چیزی که باید بدانیم این است که عدالت، برابری و مساوات را نباید با هم قاطی کنیم. دو نفر تازه که وارد کنگره میشوند، درست است که هر دو از بیرون وارد اینجا میشوند، هر دو یک آموزش میگیرند، به هر دو آموزشها داده میشود و راهنما داده میشود؛ ولی بعد از یک سال نمیتوانند برابر باشند، چون نحوه مسیری که طی کردهاند و جوری که توانستهاند آموزشها را عملی کنند، متفاوت است.
گاهی شاید خیلیها در کنگره بعد از یک سال دچار قضاوت بشوند. اولین پرسشی که باید از خودشان بپرسند این است که چگونه سفر کردند؟ آیا مثل آن نفری که با هم وارد شدند، همانگونه عمل کردند که او الان در یک جایگاهی قرار دارد؟
ولی عدالت، به نظر من یک سؤال پنهان هم دارد. آقای مهندس میگوید که اون جایگاهی که شما دارید همیشگی نیستید و این میتواند دو تا عنوان داشته باشد.
یک هشدار میتواند داشته باشد و یک امیدواری برای آن کسی که وارد میشود.
من خودم را مثال میزنم. وقتی وارد کنگره شدم، از لحاظ جایگاهی در خانواده، در بین دوستان و در جامعه، به واسطه مصرف، در بدترین جایگاه قرار داشتم. ولی وقتی وارد کنگره شدم، یکی از چیزهایی که خیلی من را جذب کرد و کنگره را متمایز میکرد، عدالت بود.

این امیدواری برای من با تمام وجود است. اگر سفر اولی داریم که اول مسیرش است؛ مطمئن باشد، یعنی من قسم میخورد، اگر بیاید آموزشها را دریافت کند، گوش به فرمان راهنمایش باشد، سیدیها را گوش بدهد، مطمئناً جلو خواهد رفت. آقای مهندس جوری طراحی کردهاند که ما دیده بانها را می بینیم، ایجنتها، مرزبانان و خدمتگزاران را می بینیم
خب، من در سفر اولم خیلی سؤال داشتم. از همون روزهای اول از آن سفر دومی یا کسی که میدانستم تجربه بیشتری دارد، سؤال میپرسیدم. شما هم استفاده کنید. یعنی اگر توی این مسیر قرار بگیرید، مطمئن باشید، مطمئن باشید که به جایگاه درستش می رسید.
دومین مسئلهاش به نظرم یک هشدار هم هست که اگر امروز اجازه دادند من روی این صندلی بنشینم و صحبت کنم، یا شالی به من داده شده، همین هم ماندگار نیست. در مسیر آموزشی کنگره اگر دیروز و امروزم متفاوت نباشد. مطمئناً، مطمئناً از کنگره دور میشوم و یک جورایی از این بازی میافتم بیرون.
نباید منیت را در خودم ایجاد کنم و بگویم: من به قطع مصرف مصرف رسیدم، کارم را کردم و خدمتم را کردم و تمام شد.
ما باید این را بدانیم که کنگره برای ما دنیای خیلی بزرگی است. همیشه راهنمایم مثال میزنند، میگویند ما نمیدانیم کجاییم؛ آنقدر که این دنیای کنگره بزرگ است. امیدوارم قدر حقیقیش را بدانیم. خود من بدانم و بتوانم همیشه در این آموزشها باشم.
و در مورد عدالت اگر بخواهم یک صحبت دیگر بکنم؛ من در سفر اولم یادم است این دستور جلسه یک سؤال برای من مطرح کرد که شاید سؤال خیلیها هم باشد:
عدالتی وجود دارد؟ ما یک شاخص اولیه داریم به اسم خداوند که او را به عنوان عادلترین میشناسیم. اگر عدالت واقعی باشد، چرا یک بچهای به دنیا میآید که نابینا است یا دچار ناشنوایی است یا فلج است؟
ولی در کنگره، ما آموزشهایی گرفتیم و جواب پیدا کردیم. خیلی دنیا شروع و پایان همهچیز نیست. یک عمری بود و از صحبتهایی که در کنگره میشود، متوجه شدیم که دنیاهای دیگری هم وجود دارد. ما میآییم، آموزش میگیریم و میرویم و بارها دوباره میآییم برای تکمیل آموزش.
اگر آن کودکی که دچار نابینایی و ناشنوایی است اینگونه به دنیا میآید، این برایش به صورت موهبتی است که باعث پیشرفت فرد میشود.
انسانی که امروز به او میگویند شما سرطان دارید و دو هفته دیگر باید بمیرید، ۱۸۰ درجه تغییرات به وجود میآید؛ سعی میکند حداقل انسان خوبی باشد. و من جواب و پاسخ خودم را در کنگره خوب گرفتم.
امیدوارم که شما دوستان عزیزم در این مسیر همیشه ثابتقدم باشید، از آموزشها استفاده کنید و همیشه دو تا چیز برای من تکرار میشود، که اگر خوب کنی، خوب میشود و اگر بدکنی، بد میشود.
خیلی ممنونم که اجازه دادید من مشارکت کنم.
ضبط و تایپ: مسافر نوید (لژیون10)
عکس: مسافر مسافر نوید (لژیون10)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)
- تعداد بازدید از این مطلب :
61