عدالت حاصل معرفت و تلاش

جلسه هشتم از دوره سی‌ و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی گیلان به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر مطهره و دبیری همسفر مبینا با دستور جلسه « عدالت، آیا همه افراد کنگره باهم برابر هستند؟» روز دوشنبه 19 مردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز «عدالت؛ آیا همه افراد در کنگره‌60 با هم برابرند؟» است. در ابتدا باید ببینیم عدالت از کجا می‌آید. عدالت با مفهوم تعادل ارتباط دارد؛ یعنی هر چیزی در جایگاه درست خودش قرار بگیرد. اگر یک میز را در نظر بگیریم که چهار پایه دارد، با خراب شدن یکی از پایه‌ها، میز از تعادل خارج می‌شود. اساس و بنیان کنگره‌60 نیز بر پایه عدالت و تعادل است و تلاش می‌کند این تعادل را برقرار کند، نه اینکه ادعا کند به تعادل کامل رسیده است. برای رسیدن به عدالت، ابتدا باید به معرفت برسیم و معرفت نیز از طریق شناخت و آگاهی به دست می‌آید. البته شناخت و معرفت می‌تواند در مسیر خیر یا شر قرار بگیرد. گاهی ممکن است انسان تصور کند کاری که انجام می‌دهد درست است؛ اما نتیجه آن به شر و آسیب منتهی شود.

یکی از نکات مهمی که از صحبت‌های مهندس دژاکام آموخته‌ام این است که حتی در محبت کردن نیز باید تعادل را رعایت کنیم. گاهی لازم است محبت خود را بیشتر کنیم و گاهی کمتر؛ حتی ممکن است کسی را دوست داشته باشیم؛ اما همیشه دادن و فراهم کردن خواسته‌های او به صلاحش نباشد. درک این موضوع نیازمند آموزش و رسیدن به فهم عمیق است و زمانی که آن را به‌درستی درک کنیم، به عدالت نزدیک‌تر می‌شویم. عدالت در کنگره‌60 دارای اصول و چارچوب مشخصی است. همه افرادی که وارد کنگره می‌شوند، برای درمان اعتیاد و رهایی از آن، قدم می‌گذارند و همه با نام کوچک خطاب می‌شوند و به نقاط مشترک کار داریم. مصرف کننده‌ایم و می‌خواهیم مصرف کننده نباشیم به نقاط غیر مشترک کاری نداریم نقطه مشترک همه ما درمان اعتیاد هست و ما در کنگره۶۰ کاری به دین، مذهب، نژاد، میزان تحصیلات، سن، وضعیت مالی و جایگاه اجتماعی افراد نداریم.

همان‌طور که می‌گوییم: «هر کس بر این سرا درآید، نانش دهید و از ایمانش مپرسید». ممکن است فردی از نظر مالی در شرایط بسیار ساده‌ای باشد و فرد دیگری امکانات مالی زیادی داشته باشد؛ یکی تحصیلات بالایی داشته باشد و دیگری کم‌سواد باشد؛ یکی جوان باشد و دیگری سالخورده. همه در کنار یکدیگر روی یک صندلی می‌نشینند و آموزش می‌گیرند و از این نظر با یکدیگر برابرند؛ اما آیا همه اعضای کنگره با هم برابرند؟ پاسخ، خیر است؛ زیرا نمی‌توانیم بگوییم یک فرد نابینا با بینا برابر است. فردی که مرتکب فساد می‌شود با فردی که خدمت می‌کند در یک جایگاه قرار دارد. همچنین یک راهنما که افراد زیادی را به رهایی رسانده است، با فردی که تازه وارد کنگره شده یا هنوز در مسیر آموزش و خدمت قرار نگرفته، از نظر جایگاه یکسان نیست.

یک سفر اولی که به‌تازگی وارد کنگره شده، با سفر اولی که ماه‌ها آموزش دیده و مسیر خود را به‌درستی طی کرده است، یکسان نیست. همین‌طور یک راهنما که سال‌ها خدمت کرده و افراد زیادی را به رهایی رسانده است، با فردی که هنوز وارد مرحله خدمت نشده، تفاوت دارد. در واقع، جایگاه انسان را میزان معرفت، آموزش، عملکرد و خدمت او مشخص می‌کند. هرچه انسان بیشتر آموزش بگیرد، بیشتر خدمت کند و مردم‌دارتر باشد، جایگاه بالاتری پیدا می‌کند. البته لازم نیست همیشه دیگران از خدمات ما باخبر باشند. مهم این است که خداوند از تلاش‌ها و زحماتی که می‌کشیم آگاه است و همین برای ما کافی است.در نهایت، به این نتیجه می‌رسم که انسان‌ها به میزان تلاش و عملکردشان جایگاه پیدا می‌کنند. هیچ جایگاه ارزشمندی به‌راحتی به دست نمی‌آید و برای رسیدن به هر جایگاهی باید آموزش دید، تلاش کرد، صبر داشت و در مسیر درست حرکت کرد.

اهدای نشان پيمان وادی هشتم همسفران مریم و فاطمه رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون نهم )

مرزبانان کشیک: همسفر مونا و مسافر محمد
تایپیست: همسفر ژاله رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر صدف رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون یازدهم)
ویرایش: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر منیژه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)

همسفران نمایندگی گیلان