عدالت نتیجه درست و مسئولیت پذیری خود ما است.

ششمین جلسه از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی رازی به استادی راهنمای محترم مسافر ابوذر نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر رضا با دستور جلسه " عدالت‌،آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ " در روز دوشنبه مورخه 1405/05/19 رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان ابوذر هستم یک مسافر، خدا را شاکرم که توفیق شد یک بار دیگر این جایگاه را تجربه کنم و آموزش بگیرم. موضوع دستور جلسه درباره عدالت است. در کنگره ۶۰ می‌گوییم هر چیزی باید سر جای خودش قرار داشته باشد. وقتی به خود کنگره نگاه می‌کنیم، می‌بینیم دو نفر ممکن است هم‌زمان وارد شوند و سفرشان را شروع کنند، اما بعد از مدتی یکی به رهایی برسد، حالش خوب شود و زندگی‌اش را دوباره به دست بیاورد و نفر دیگر دوباره برگردد و سفرش را تکرار کند. به نظر من اینجا باید ببینیم هرکدام از ما چقدر وظایفمان را درست انجام می‌دهیم. اگر فرمان‌بردار باشیم، آموزش بگیریم، به حرف راهنما گوش بدهیم و کارهایی را که از ما خواسته می‌شود درست انجام بدهیم، نتیجه‌اش را هم در زندگی خودمان می‌بینیم. عدالت چیزی نیست که فقط منتظر باشیم از بیرون به ما داده شود؛ نتیجه عملکرد خود ماست.
گاهی برای اینکه عدالت در مورد خودمان اجرا شود، باید بی‌رحمانه «نه» بگوییم. برای خود من یک روز مادرم که سال‌ها مواد مصرف کرده بود، جیره‌اش را فراموش کرده بود و از من خواست برایش تهیه کنم. شاید در آن لحظه دلم می‌خواست کمکش کنم، اما اگر این کار را انجام می‌دادم، به مسیر خودم آسیب می‌زدم. آنجا فهمیدم که گاهی باید حتی به نزدیک‌ترین آدم زندگی‌مان هم نه بگوییم. وقتی وارد کنگره می‌شویم، مسئولیت سفرمان با خودمان است. نمی‌توانیم بگوییم به کارم نمی‌رسم، به خانواده‌ام نمی‌رسم یا وقت ندارم. اگر انتخاب کرده‌ایم سفر کنیم، باید حضور داشته باشیم و برای تغییر خودمان تلاش کنیم.

عدالت فقط این نیست که من به رهایی برسم یا یک جایگاه خاص داشته باشم. وقتی به خانه می‌روم، باید یک پدر خوب و یک همسر خوب باشم؛ وقتی سر کار هستم، باید کاری را که به من سپرده‌اند درست انجام بدهم و وقتی در کنگره خدمت می‌کنم، باید خدمتم را درست انجام بدهم. اگر من به‌عنوان راهنما یا خدمتگزار وظیفه خودم را درست انجام ندهم، چطور می‌توانم از رهجو انتظار داشته باشم که کارهایش را درست انجام بدهد؟ اول باید ببینم عدالت در وجود خودم هست یا نه، بعد از عدالت در مورد دیگران صحبت کنم. من اعتقاد دارم هر کاری که انسان انجام می‌دهد، یک روزی نتیجه‌اش به خودش برمی‌گردد. شخصی را می‌شناسم که یک کار معمولی داشت، اما چون هر کاری را که از او خواسته می‌شد درست انجام می‌داد و در مسیر خودش حرکت می‌کرد، شرایطی برایش فراهم شد که بیشتر خدمت کند و حتی چند نشان بی‌نشانی دریافت کرد. این برای من نمونه‌ای از عدالت است. وقتی انسان وظیفه‌اش را درست انجام می‌دهد، شرایطی برایش فراهم می‌شود که نتیجه کار خودش را ببیند. ممکن است ما امروز چیزی را نبینیم، ولی مطمئن باشیم که عملکرد درست ما در زمان خودش خودش را نشان می‌دهد.

اگر رهجو هستی، کارهایت را درست انجام بده و نگران دیده شدن نباش؛ اگر درست حرکت کنی، دیده می‌شوی، به رهایی می‌رسی و حال خوب را تجربه می‌کنی. اگر سفر دومی هستی و می‌خواهی خدمت کنی، صادقانه خدمت کن و از زیر مسئولیتت در نرو. امیدوارم سفر اولی‌ها سفر خوبی را تجربه کنند و با صبر و رعایت حال، به جایگاه خدمت برسند و تمام خدمتگزاران کنگره هم در هر جایگاهی که هستند، خدمتشان را با عشق، صداقت و مسئولیت‌پذیری انجام بدهند. در نهایت، عدالت زمانی در زندگی ما جاری می‌شود که اول از همه خودمان وظایفمان را درست انجام بدهیم و مسئولیت کارها و انتخاب‌هایمان را بپذیریم. از این که به صحبت‌های من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

لژیون ویلیام

عکس: مسافر مسلم

تایپ و ویراستاری: مسافر فاضل

بارگذاری: مسافر هانی

مرزبان کشیک: مسافر مهدی