عدالت ضلع اصلی مثلث قدرت در کنگره60 است »

سومین جلسه از دوره هشتم کارگاه های آموزشی خصوصی ویژه مسافران نمایندگی صفادشت با استادی مسافر علی ، نگهبانی مسافر حسن و دبیری موقت مسافر امید با دستور جلسه عدالت، آیا همه افراد در کنگره 60 باهم برابرند؟ روز دوشنبه 19 مردادماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود .

خلاصه سخنان استاد :
سلام دوستان، علی هستم یک مسافر.

در ابتدا، خدای متعال را شکر می‌گویم که این فرصت را به من بخشید. همچنین صمیمانه از راهنمای محترم، جناب آقای جلال، و از گروه مرزبانی و نگهبان عزیز تشکر می‌کنم که اجازه دادند تا در این جمع، خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه امروز ما،  «عدالت» است.

وقتی به موضوع عدالت نگاه می‌کنیم، با سوالی روبرو می‌شویم: «آیا در کنگره ۶۰ همه با هم برابرند؟» و در پایان آن یک علامت سوال قرار گرفته است. شاید در ظاهر این فقط یک علامت نگارشی باشد، اما در کنگره آموختیم که حتی علامت‌های ادبی هم معنای عمیقی دارند. علامت سوال، دعوتی است برای درون‌نگری؛ دعوتی است تا انسان متوقف شود، به درون خود بنگرد و به جای پاسخ‌های آماده، به دنبال یافتن پاسخ‌های واقعی در دل خود باشد.

کلمه «عدالت» از ریشه «عدل» به معنای برابری است، اما باید دقت کنیم که در کنگره، برابری به معنای «مساوات» نیست.

مساوات یعنی تقسیم کردنِ یکسانِ منابع میان همه، بدون در نظر گرفتن نیاز یا تلاش آن‌ها. اما عدالت یعنی «تناسب». در کنگره، عدالت یعنی هر کس متناسب با شایستگی، فعالیت و زحمتی که می‌کشد، از جایگاه و پاداش خود برخوردار شود.

من پیش از ورود به کنگره، این تصور غلط را داشتم که اگر کسی جایگاهی یا حقی به دست آورد، من هم باید به همان اندازه و به صورت خودکار به آن برسد. اما اکنون می‌دانم که من نباید به دنبال «حق» باشم، بلکه باید «بستر» آن جایگاه را در درون خودم ایجاد کنم. این بستر تنها از طریق «خدمت کردن» ساخته می‌شود.

در سفر اول، عدالت به گونه‌ای است که همه همسفران از حقوق اولیه (مانند انتخاب راهنما و بهره‌مندی از روش dst) به اندازه هم برخوردارند. اما در سفر دوم، قانون عدالت تغییر می‌کند: اینجا هر کس می‌خواهد مسئولیت بالاتر یا جایگاه ویژه‌تری داشته باشد، باید تلاش و کوشش بیشتری از خود نشان دهد.

این قانون فقط مخصوص کنگره نیست، بلکه قانون حاکم بر کل هستی و طبیعت است. در کتاب «۶۰ درجه» آموخته‌ایم که تمام الگوهای انسانی از طبیعت گرفته شده‌اند. همان‌طور که اگر درختی را در فصل مناسب چیدن و از میوه‌اش بهره نگیریم، سال بعد دیگر بار نمی‌دهد، انسان نیز اگر آگاهی و تجربه‌اش را در اختیار دیگران نگذارد، به شخصیت والای انسانی خود نخواهد رسید.

عدالت در واقع همان قانون دقیق «علت و معلول» است. جمله‌ای کلیدی در کنگره هست که می‌گوید: «هر کسی در هر جایگاهی هست، عین عدالت است.»

اگر من سفرم را درست انجام ندهم، نتیجه‌اش دقیقاً عین عدالت الهی است. برای مثال، اگر در ترافیک از سر بی‌احتیاطی و سهل‌انگاری، چراغ قرمز را رد کنیم، شاید در لحظه اتفاقی نیفتد، اما اگر پیامد آن تصادف باشد، مقصر آن تریلی یا آن چراغ نیست؛ بلکه مقصر من هستم که قانون را رعایت نکردم. طبیعت و هستی، همیشه عدالت را با بازگرداندن نتیجه‌ی اعمال ما، اجرا می‌کنند.

در کنگره، جایگاه افراد با شغل، درآمد یا وضعیت مالی‌شان سنجیده نمی‌شود؛ بلکه ارزش هر کس تنها به اندازه میزان «خدمت» اوست. این اصل بنیادین است که کنگره را حفظ کرده است.

در نهایت، می‌خواهم این نکته را یادآوری کنم: در این هستی، آن کس که قوی‌تر است، پایدارتر می‌ماند. انسان ضعیف همیشه از قافله عقب می‌ماند. بیایید در زمین زندگی کنیم و اجازه دهیم دیگران نیز با رعایت قوانین عدالت، در زندگی خود شکوفا شوند.

ممنون از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ : مسافر میثم خدمتگزار سایت
ویراستاری و ارسال: مسافر حسن خدمتگزار سایت
عکس: مرزبان خبری مسافر بهمن
مسافران نمایندگی صفادشت