یازدهمین جلسه از دوره دوم کارگاههای آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی بندر گناوه، با استادی مسافر احسان، نگهبانی مسافر احمدرضا و دبیری مسافر مهدی، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟»، روز شنبه ۱۷ مردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان احسان هستم یک مسافر
خداوند را بابت نعمت سلامتی و حال خوب شکر میکنم و از نگهبان جلسه،لژیون مرزبانی و ایجنت نمایندگی تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم. همچنین از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان سپاسگزارم که بستری را فراهم کردند تا بتوانیم اعتیاد خود را درمان کنیم.
در کنگره ۶۰ درمان انواع مواد مخدر و همچنین سیگار انجام میشود. وقتی از درمان صحبت میکنیم، یعنی فرد پس از رسیدن به رهایی، در هر شرایطی قرار بگیرد، دیگر هیچ تمایلی به مصرف مواد نداشته باشد. به نظر من، این یعنی درمان واقعی.
تعطیلات میتواند برای خدمتگزاران کنگره یک محک باشد تا ببینیم چقدر در مسیر درمان و رهایی جدی هستیم. در سالهای حضورم در کنگره، افرادی را دیدهام که در ایام تعطیلات از برنامه خارج شدند یا داروی خود را طبق برنامه مصرف نکردند و متأسفانه پس از تعطیلات دچار ریزش شدند. خوشبختانه امروز شاهد حضور پرشور اعضا هستیم که نشاندهنده خواست، پشتکار و جدیت آنها در مسیر درمان است.
موضوع دستور جلسه امروز «عدالت» است. عدالت از «عدل» میآید و میتوان آن را در تعادل و قرار گرفتن هر چیز در جای خودش دانست. در جامعه، بسیاری از امکانات عمومی مانند آموزش، درمان، آب و برق برای همه افراد در نظر گرفته شده است؛ اما در بحث عدالت، هر انسان متناسب با عملکرد و اعمال خود نتیجه دریافت میکند.
در کنگره نیز همه افراد از امکانات عمومی بهطور یکسان استفاده میکنند؛ اما جایگاه افراد بر اساس خواست، تلاش، عملکرد و خدمت آنها شکل میگیرد.
برای مثال، فردی که در سفر اول است، داروی خود را منظم مصرف نمیکند، سیدی نمینویسد، در جلسات نظم ندارد و دیر حاضر میشود، نمیتواند خودش را با فردی مقایسه کند که روی برنامه است، بهموقع در جلسات حاضر میشود، سیدی مینویسد و به آموزشهای راهنمای خود توجه میکند.
همچنین فردی که با تلاش، آموزش و خدمت به جایگاه راهنمایی یا ایجنتی رسیده است، طبیعی است که جایگاه متفاوتی داشته باشد. بنابراین عدالت به این معنا نیست که همه از نظر جایگاه و نتیجه یکسان باشند؛ بلکه هرکس نتیجه عمل و تلاش خودش را دریافت میکند.
اگر خواست و تلاش من بیشتر باشد، نتیجه بیشتری هم دریافت خواهم کرد و اگر در مسیر کمکاری کنم، طبیعتاً نتیجه متفاوتی خواهم گرفت.
در پایان امیدوارم بتوانم در مسیر کنگره، هم در درمان و هم در خدمت، همواره روی خودم کار کنم، آموزش بگیرم و به اندازه خواست و تلاشم در مسیر رشد و رهایی قدم بردارم.
از همه عزیزانی که به صحبتهای من گوش دادند، سپاسگزارم.
نگارش: مسافر مهدی
ویرایش و عکس: مسافر بابک
ارسال:مسافر احسان
- تعداد بازدید از این مطلب :
46