همسفر فرزانه و مسافرشان جواد با بیش از ده سال تخریب وارد کنگره شدند، با مصرف انواع آنتیایکسها، آخرین آنتی ایکس مصرفی تریاک، مدت سفر اول ده ماه، به راهنمایی مسافر لطفی و همسفر معصومه، ورزش مسافر در کنگره کشتی، ورزش همسفر اروبیک، اکنون هم به یاری خدا و دستان پرمهر جناب مهندس سیزده سال و نه ماه آزاد و رها هستند.
لطفا بفرمایید که، برای رسیدن به عدالت چه پارامترهای دیگری را باید پشت سر گذاشت؟
عدالت از کلمه (عدل) میآید و همه ما میدانیم (تعادل) و یا (معادله) که میگوییم، یعنی تساوی برقرار بودن؛ اما تساوی در ریاضی با عدالت در جهان ما با هم فرق دارد. برای رسیدن به عدالت باید ببینیم افراد به چه میزان، چه بهایی را پرداخت کردند تا به آن نقطه و یا جایگاه رسیدند. پس به نظر من مهمترین پارامتری که وجود دارد، بهای کاری است که انجام دادند؛ ما باید بهای آن را بسنجیم و ببینیم چه کسی برای اینکه به جایگاهی برسد بهای بیشتری داده است؛ یعنی میزان بها دادن است که عدالت را به ما نشان میدهد نه تساوی.
لطفا برای ما شرح دهید باتوجه به اینکه؛ در کنگره همه از یک نقطه شروع میکنند، چرا جایگاه نهایی افراد با هم متفاوت است؟
سوال دوم در دل همان سوال اول است. جناب مهندس میفرمایند: (ما با مدرکی که وارد کنگره میشوید کاری نداریم. علت اینکه جایگاهها متفاوت میشود، مسلماً معلوم است؛ کسی که بیشتر زحمت میکشد، کسی که مرتب و منظم به کنگره میآید و میرود، کسی که بیشتر به راهنمایش گوش میسپارد و توجه میکند، مسلماً میتواند جایگاه بهتری را در کنگره دریافت نماید.)
با در نظر گرفتن دستور جلسه، برداشت خود را در مورد این جمله بیان کنید: (باید دانست بهشت را به بها میدهند نه به بهانه.) بیان کنید.
در مورد اینکه بهشت را به بها میدهند نه به بهانه، باز هم همین است؛ ما هرچه برای دریافت جایگاهمان تلاش بیشتری کنیم، به آن بهشت ذهنی خود میرسیم.
به نظر شما، در کنگره ۶۰، جایگاهها بر مبنای عدالت است یا دانایی افراد؟
مسلماً جایگاهها بر مبنای عدالت است. شاید من در کنگره دانایی و اطلاعات زیادی را کسب کنم اما؛ وقتی به آن دانایی موثر نرسم، نمیتوانم جایگاه دریافت کنم و بتوانم مثلاً راهنما شوم و تاثیر کامل و وافی به دیگران بگذارم؛ پس بر مبنای همان عدالت است.
دیدگاه شما در مورد عدالت قبل از ورود به کنگره چه بود و اکنون چگونه است؟
دقیقاً؛ من همیشه فکر میکردم عدالت همان تساوی در ریاضیات است، اما بالاخص کلمه (بها دادن) در کنگره برای من خیلی پررنگ شد و جا افتاد که اگر کسی از من جایگاهش بهتر است، حتماً برای آن جایگاه بهای بیشتری پرداخته است.
به نظر شما، رعایت عدالت چه تأثیری در آرامش و رشد انسان دارد؟
وقتی من بدانم که عدالت در یک جایگاهی برقرار است و معنی عدالت را به معنای واقعی فهمیده باشم، دیگر استرس و ناراحتی ندارم که چرا فلان کس در جایگاه بهتری است. میدانم که آن فرد بیشتر از من زحمت کشیده، بیشتر از من تلاش کرده، بیشتر از من در تاریکی بوده و بیشتر از من اکنون در روشنایی قرار دارد.
به نظر شما، چگونه میتوانیم عدالت را در کارهای روزمره و ارتباط با خانواده برقرار کنیم؟
اکنون که من معنی عدالت را متوجه شدم، به راحتی میتوانم در کارهای روزمره، بین همکاران، افراد کنگره و خانوادهام عدالت را برقرار کنم و اشتباهاتی که در گذشته داشتم را دیگر تکرار نکنم. و بدانم که حتی بین اعضای خانواده، مثلاً اگر بین تربیت دو فرزندم، فرزندی کار و تلاش بیشتری میکند، یک امتیاز و جایگاه مثبت میدهم؛ چون زحمت بیشتری برای آن کار کشیده است، من به این کار اجر و قرب بیشتری میدهم؛ باید متوجه شود که همه انسانها یکسان نیستند. در پایان هر کس در هر جایگاهی که قرار دارد به میزان زحمتی که برای آن جایگاه کشیده است، قرار میگیرد.
طراحان سوال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)، همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)، همسفر سمانه،رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون دوم)
ویرایش و مصاحبه کننده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر یاسمن، رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
90