جلسه چهاردهم از دوره چهاردهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی یوسف، با استادی راهنمای محترم پهلوان مسافر مهدی، نگهبانی مسافر سپهر و دبیری مسافر فرشاد، با دستور جلسه "عدالت ، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند ؟" روز دوشنبه 19 مردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
موضوع دستور جلسه این است که «آیا همه در کنگره با هم برابرند؟» به نظر من، در قسمت تازهواردی و سه جلسه اول، همه با هم برابر هستند؛ اما از زمانی که لژیون انتخاب میشود، بر مبنای فرمانپذیری از راهنما، خدمتگزار بودن و حفظ حرمتها، تفاوتها و سبقت گرفتنها شکل میگیرد. از آنجا بچهها شروع میکنند از یکدیگر سبقت گرفتن. به نظر من، افرادی در کنگره موفق هستند که حقارت مواد مخدر را با گوشت و پوست خود کشیده باشند، خواستار رهایی باشند و کارشان را جدی بگیرند. کسانی که با تمام وجود پای کار میایستند، موفق میشوند.
ما یک تعریفی داریم؛ هر کس در هر جایگاهی که هست، باید بین مواد مخدر و رهایی، رهایی را انتخاب کند. اینکه راهنما را دوست دارم، عاشق راهنمایم هستم، دلم برای راهنما تنگ شده و وقتی دو هفته او را ندیدهام دلتنگش بودهام، بهتنهایی کافی نیست. بعد از این حرفها باید برویم سراغ برنامه و برنامه راهنما را انجام بدهیم. استاد امین یک سیدی درباره زیرآب زدن دارند. کسانی که دنبال این هستند که از طریق صراط مستقیم خودشان را ارتقا بدهند، با افرادی که از راه زیرآب زدن میخواهند بالا بروند، تفاوت دارند. مسیر باید مسیر درست باشد.
قضیه اینجا برای من مثل خانه و زندگی خودم است. من، بهعنوان یک مسافر، اجازه نمیدهم کسی بخواهد در این خانه و زندگی من کوچکترین تخریبی ایجاد کند. همه ما وظیفه داریم از این خانه و حرمتهای آن مراقبت کنیم. امیدوارم چیزهایی را که خودم در کنگره یاد میگیرم، در دنیا و در زندگیام کاربردی کنم؛ چون وقتی کاربردیشان کنم، نتیجه میگیرم. همیشه میآیم خانهام را نگاه میکنم و با زمانی که بهعنوان تازهوارد وارد کنگره شده بودم مقایسه میکنم؛ آن موقع چه حال خرابی داشتم، چقدر مشکل داشتم و چقدر بدهی داشتم. باور کنید من همیشه میگویم روزی که وارد کنگره شدم، فقط ۳۰ هزار تومان پول داشتم. یادم نیست، آن موقع پکیج ۲۷ هزار تومان بود و همان پکیج را تهیه کردم. هر چیزی که امروز داریم، نتیجه مسیری است که طی کردهایم.
امروز هم صحبتهایی درباره مسئولیت و تعهدات مطرح شد. ما اگر تعهدی داریم، حتماً باید به اجرای آن برسیم. خانواده ما هم مثل خودمان آموزش نگرفتهاند و شاید به همین دلیل بعضی مسائل برایشان سخت باشد یا خجالت بکشند. باید تعهداتی را که داریم جدی بگیریم و به آنها عمل کنیم. مطمئن باشید عدالت در جهان هستی وجود دارد و در کنگره هم این عدالت خودش را نشان میدهد. هر چیزی که در این مسیر به دست میآوریم، نتیجه عملکرد خودمان است و باید سعی کنیم آموزشهایی را که میگیریم، در زندگی کاربردی کنیم.
.jpg)
ضبط صدا و عکس: مسافر حمید لژیون 9
تایپ ویرایش و ارسال: مسافر پدرام، لژیون 6
- تعداد بازدید از این مطلب :
236