English Version
This Site Is Available In English

عدالت با برابری تفاوت دارد

عدالت با برابری تفاوت دارد

دوازدهمین جلسه از دوره دوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی لامرد، با استادی مسافر پوریا، نگهبانی مسافر غلامرضا و دبیری مسافر غلامرضا، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابرند؟» روز یکشنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶ برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، پوریا هستم یک مسافر.
خداوند را شکر می‌کنم که بار دیگر در جمع شما عزیزان حضور دارم. امیدوارم تعطیلات برای همه دوستان همراه با آرامش و استراحت بوده باشد و با انرژی بیشتری مسیر درمان و آموزش خود را ادامه دهیم.
در ابتدا به مسافر اسماعیل بابت قرار گرفتن در جایگاه راهنمای تازه‌واردین تبریک می‌گویم و برای ایشان آرزوی موفقیت دارم. همچنین از تمام خدمتگزاران نمایندگی تشکر می‌کنم و امیدوارم با عشق و انرژی، به خدمت خود ادامه دهند.
دستور جلسه  امروز «عدالت،آیا همه افراد در کنگره ۶۰با هم برابرند؟» می باشد.
موضوعی که در ظاهر ساده به نظر می‌رسد، اما اگر کمی عمیق‌تر به آن نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که عدالت با برابری تفاوت دارد.
اینکه می‌گوییم همه انسان‌ها از نظر انسانی دارای ارزش و جایگاه هستند، درست است؛ ولی  این به معنای برابر بودن شرایط، جایگاه و نتیجه عملکرد همه افراد نیست. کسی که تلاش می‌کند، آموزش می‌گیرد، مسئولیت‌پذیر است و به قوانین احترام می‌گذارد، طبیعتاً با کسی که هیچ تلاشی نمی‌کند و مسئولیت کارهای خود را نمی‌پذیرد، نتیجه یکسانی نخواهد داشت.


در کنگره نیز همین موضوع وجود دارد. سفر اولی منظم با سفر اولی نامنظم یکسان نیست. کسی که به درمان خود متعهد است با فردی که به قوانین سفر توجه نمی‌کند، در یک جایگاه قرار نمی‌گیرد. همچنین کسی که در کنگره خدمت می‌کند و برای رشد خودش و دیگران تلاش می‌کند، با فردی که هیچ خدمتی انجام نمی‌دهد، شرایط یکسانی ندارد.
عدالت یعنی هر چیز در جایگاه خودش قرار بگیرد و نتیجه عملکرد هر فرد متناسب با تلاش و عملکرد خودش باشد.
زمانی که ما درگیر اعتیاد بودیم، معمولاً مشکلات خود را به دیگران نسبت می‌دادیم و کمتر حاضر بودیم مسئولیت انتخاب‌ها و اشتباهات خودمان را بپذیریم. تصور می‌کردیم دیگران باعث مشکلات ما شده‌اند، در حالی که برای تغییر شرایط، ابتدا باید خودمان را تغییر می‌دادیم.
در کنگره یاد می‌گیریم که مسئولیت زندگی خودمان را بپذیریم. درمان تنها با مصرف دارو اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه باید هم‌زمان روی جهان‌بینی، رفتار، نظم و سبک زندگی خود نیز کار کنیم.
عدالت ارتباط مستقیمی با تعادل دارد؛ همان‌طور که یک میز چهارپایه اگر یکی از پایه‌هایش را از دست بدهد، تعادل خود را از دست می‌دهد، انسان نیز وقتی از تعادل جسم، روان و جهان‌بینی خارج شود، تصمیم‌ها و رفتارهایش تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
مصرف مواد مخدر باعث می‌شود حس‌ها، تفکر و برداشت ما از جهان تغییر کند؛ وقتی به‌تدریج درمان می‌شویم، حس‌های ما دوباره زنده می‌شوند و چیزهایی را که قبلاً به‌درستی درک نمی‌کردیم، دوباره تجربه می‌کنیم؛ حتی بو و زیبایی‌های ساده طبیعت برایمان معنای دیگری پیدا می‌کند.
یکی از مهم‌ترین چیزهایی که در مسیر درمان یاد می‌گیریم، رسیدن به آرامش و تعادل است؛ شاید مشکلات زندگی همچنان وجود داشته باشند، اما انسان یاد می‌گیرد چگونه با مشکلات برخورد کند و با هر اتفاقی از تعادل خارج نشود.
کنگره به ما آموزش می‌دهد که نمی‌توانیم همه چیز را یکباره تغییر دهیم. باید قدم‌به‌قدم حرکت کنیم، آموزش بگیریم، عمل کنیم و با نظم پیش برویم.
دانستن به‌تنهایی کافی نیست؛ زمانی آموزش ارزشمند می‌شود که بتوانیم آن را در زندگی خود به کار بگیریم.
در موضوع عدالت نیز باید از خودمان سؤال کنیم که اکنون در چه جایگاهی قرار داریم، برای رسیدن به این جایگاه چه تلاش‌هایی کرده‌ایم و چگونه می‌توانیم به دیگران کمک کنیم.
یک سفر اولی می‌تواند با نظم و درست سفر کردن، به خودش و دیگران کمک کند. یک سفر دومی نیز می‌تواند با خدمت و انتقال آموزش‌هایی که دریافت کرده است، به دیگران کمک نماید.
در نهایت، اگر بخواهیم مفهوم عدالت را در زندگی خود اجرا کنیم، باید مسئولیت‌پذیر باشیم، جایگاه خودمان را بشناسیم، به جای مقایسه کردن خود با دیگران روی عملکرد خود تمرکز کنیم و اجازه دهیم دیگران نیز مسیر خودشان را طی کنند.
آرامش واقعی زمانی به وجود می‌آید که انسان یاد بگیرد با مشکلات زندگی برخورد صحیح داشته باشد. مانند کسی که موج‌سواری را یاد گرفته است؛ موج همچنان وجود دارد، اما دیگر با هر موجی غرق نمی‌شود.
یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی که کنگره به من داده است؛ این است که بتوانم آرام‌آرام به تعادل و آرامش نزدیک شوم و در کنار آن، برای زندگی بهتر خود و دیگران تلاش کنم.

امیدوارم همه عزیزانی که در این مسیر قرار دارند، با نظم، صبر، آموزش و عمل سالم، به درمان و آرامش واقعی برسند و بتوانند در ادامه مسیر، خدمتگزار خوبی برای خود، خانواده و جامعه باشند.
از اینکه به صحبت های من توجه کردید ،از همه شما متشکرم.


نگارش:مسافر غلامرضا(لژیون یکم)
ویرایش: همسفر امید(لژیون یکم)
عکس:مسافر امیر(لژیون دوم)
تهیه و تنظیم:همسفر علی(لژیون دوم)
ارسال:مسافر محمود(دبیر سایت)

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .