در کنگره ۶۰ افراد، بر اساس عمل و خدمتی که انجام می‌دهند در جایگاه‌های مختلفی قرار می‌گیرند.(نمایندگی یاس اصفهان)

سومین جلسه از دوره شصت و هفتم سری کارگاه‌های آموزشی - خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی یاس اصفهان، با استادی مسافر مهسا، نگهبانی مسافر سحر و دبیری مسافر فاطمه، با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد کنگره ۶۰ با هم برابر هستند؟»، در روز شنبه ۱۷ مردادماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، مهسا هستم یک مسافر.

خدا را خیلی شاکرم که فرصتی دیگر، نصیبم شد تا در کنگره ۶۰ حضور داشته باشم و از آموزش‌ها بهره لازم را کسب کنم. از ایجنت محترم خانم زهره، مرزبانان عزیز و راهنمای خوبم خانم مریم که اجازه دادند در جایگاه استادی خدمت کنم، قدردانی می‌کنم. دستور جلسه هفته جاری «عدالت، آیا همه افراد در کنگره ۶۰ با هم برابر هستند؟» است.

عدالت یعنی، در جهان هستی هر چیزی بسته به میزان تلاش و زمانی که ما به آن اختصاص می‌دهیم به دست می‌آید و همه افراد عین عدالت، در جایگاه خود قرار دارند. در گذشته فکر می‌کردم عدالت به معنی برابری است و یا اگر کسی حق من را ضایع کرده است خداوند باید عدالت را برقرار کند و حق من را از شخص بگیرد و به من پس بدهد.

اما با آموزش‌های کنگره ۶۰، متوجه شدم، عدالت یعنی من با هر جایگاه اجتماعی، اقتصادی، شخصیتی و تحصیلاتی که وارد کنگره ۶۰ شدم با همه افراد برابر هستم. صندلی، شرایط، آموزش‌ها و غیره برای همه یکسان است و از نظر آموزش و مسیر درمان هیچ فرقی بین یکدیگر نیست. تنها چیزی که متفاوت است، عملکرد افراد است. در کنگره ۶۰ افراد، بر اساس عمل و خدمتی که انجام می‌دهند در جایگاه‌های مختلفی قرار می‌گیرند و به همین علت با یکدیگر برابر نیستند؛ زیرا عمل هر شخص با عمل دیگری متفاوت است.

فردی که به‌عنوان راهنما درحال‌خدمت است و افراد زیادی را از دام اعتیاد و تاریکی رها کرده است با شخصی که در سفر اول قرار دارد، برابر نیست؛ زیرا عمل آنها یکی نیست. اساس کار کنگره ۶۰، بر مبنای عدالت، معرفت و عمل سالم است. معرفت به معنی شناخت است. بنده وقتی می‌توانم به دانایی برسم که رفتار خود را بر اساس دانایی و به طور آگاهانه پیش ببرم.

به‌عنوان‌مثال، بنده با ورود به کنگره ۶۰ متوجه شدم که مصرف مواد مخدر، سیستم بیوشیمی بدنم را از تعادل خارج می‌کند و مشکلات متعددی را برایم به وجود می‌آورد. در ادامه با کسب شناخت نسبت به اعتیاد من مسیر خود را تغییر دادم و به‌سوی عمل سالم هدایت شدم. بین عمل سالم و عمل نیک تفاوت وجود دارد. به‌عنوان‌مثال، در حرمت کنگره ۶۰ بیان می‌شود که نباید بین افراد، پول قرض‌دادن و یا شماره گرفتن انجام شود.

درصورتی‌که من فکر می‌کنم، اگر به فردی پول قرض دهم به آن شخص لطف کرده‌ام. اما در واقع، عملی که من گمان می‌کردم عمل نیک است، باعث آسیب‌رساندن به مسیر درمان شخص می‌شود و فرد را از آموزش‌ها دور می‌کند و شخص به مصرف مواد روی می‌آورد. پس من موظف هستم که بر اساس قوانین، عمل سالم را انجام دهم.

تایپ: مسافر شبنم - لژیون نوزدهم - نمایندگی یاس اصفهان
ویرایش: همسفر مهسا - لژیون چهاردهم - نمایندگی یاس اصفهان
عکس: مرزبان خبری همسفر مریم
بازبینی و ارسال:همسفر فاطمه