جلسه اول از دوره هفدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰، نمایندگی قائمشهر، روزهای یکشنبه، به استادی مسافر رضی، نگهبانی مسافر عسکری و دبیری مسافر حبیب با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند؟» در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان رضی هستم یک مسافر.
ممنونم از خدا. واقعاً هیچگاه فکر نمی کردم که بتوانم روزی مواد مخدر را کنار بگذارم و از آن بالاتر، هیچگاه فکر نمی کردم بتوانم روزی در چنین جایگاهی بنشینم و صحبت کنم. از آقای مهندس متشکرم که چنین مکانی را بوجود آوردند تا من بتوانم در آن به رهایی برسم و از مواد مخدر و کارهای ضدارزشی فاصله بگیرم. صحبتم این نیست که من انسان کاملی شدم؛ ولی همین که در مسیر ارزش ها قرار گرفتم و هر روز سعی می کنم انسان بهتری شوم و حال خودم را خوب کنم، برایم بسیار باارزش است.
از تمام راهنمایان، مرزبانان و خدمتگزاران شعبه که برای من زحمت کشیدند و همچنان برای ما زحمت می کشند تشکر می کنم و سپاسگزار همه آن ها هستم و امیدوارم همیشه سالم و در آرامش باشند.
من از ۱۰-۱۱ سالگی سیگار می کشیدم و مواد مخدر را از ۱۵ سالگی شروع کردم. نیمی از سنم را در اعتیاد بودم و هیچگاه هم اقدام به ترک مواد مخدر نکرده بودم؛ چراکه انجام این کار را در خودم نمی دیدم. جا به جایی مواد داشتم و مثلاً از این مواد به آن مواد می پریدم ولی در رویایم هم نمی دیدم که روزی بتوانم مانند امروز چهار ماه مواد مصرف نکنم.
من از انواع قرص های خواب و اعصاب هم استفاده می کردم. خوشبختانه در کنگره تمام آن ها را کنار گذاشتم و امروز آرامش خوبی دارم. نمی گویم ۱۰۰ هستم، ولی حتی اگر صفر هم باشم همین که از حالت منفی درآمدم بسیار خوب است. تمام این ها را مدیون زحمات کنگره و شما دوستان هستم. چه بسا یک مشارکت ساده، تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشته باشد.

دستور جلسه این هفته، “عدالت، آیا همه افراد در کنگره۶۰ با هم برابرند” است. طبیعتاً در ابتدای ورود به کنگره، همه با هم برابر هستیم؛ چراکه همه برای درمان اعتیاد وارد کنگره می شویم. ولی در ادامه فرق ایجاد می شود. مسلماً کسی که در طول سفر، قوانین و مقررات را کامل و دقیق رعایت می کند با کسی مثل من که رعایت نمی کند باید فرق داشته باشد. اگر فرق نباشد اصلاً عدالتی وجود نخواهد داشت. نتیجه عملکرد و تلاش ما می شود عدالت. عدالت این نیست که بگوییم همه ما با هم برابریم. کسی که وقت خود را می گذارد و در کنگره خدمت می کند، طبیعتاً باید آرامش بیشتری داشته باشد.
همه شما را دوست دارم و از همه سپاسگزارم. انشاالله همه ما از افکار پلید و زشت رها شویم؛ چراکه بیماری اعتیاد خود معلولی از افکار ضدارزشی ذهن ما است.
متشکرم که به صحبت های من گوش دادید.
- تعداد بازدید از این مطلب :
146